🔹 ابن الفوطی حنبلی از بزرگان قرن هفتم و هشتم اهلسنت شیخ طوسی رحمه‌الله‌علیه را این گونه مدح و توثیق میکند:

▫️عماد الدين أبو جعفر محمد بن الحسن بن علي الطوسي فقيه الشيعة الخطيب
كان من الفضلاء العلماء والأئمة الأمناء والمفتى على مذهب الامامية وكان زاهداً عابداً ورعاً، محفوظ الوقت حسن السمت قد قسم زمانه على العبادة والتصنيف والافادة والتأليف وكان في زمانه المجمع على فضله وإليه الرحلة من جميع البلاد

▪️عمادالدین، ابوجعفر، محمد بن حسن بن علی طوسی، فقیه شیعه و خطیب بود.
او دانشمندی فاضل و از جمله ائمه‌ و پیشوایان مورد اعتماد بود که بر اساس مذهب امامیه فتوا می‌داد
او مردی بی‌رغبت به دنیا، عابد، خداترس، وقت‌شناس و نیکوسیرت بود و اوقات خود را میان عبادت، تصنیف و تألیف و افاده‌ی علمی تقسیم کرده بود[یعنی بخشی از وقتش را به عبادت، بخشی را به نگارش آثار علمی و بخشی را به آموزش و بهره‌رسانی علمی به دیگران اختصاص می‌داد]
👈 او در زمان خود کسی بود که همگان بر فضیلت و برتری علمی‌اش اتفاق نظر داشتند و از همه‌ی سرزمین‌ها برای فراگیری دانش نزد او سفر می‌کردند

▪️به علت ارتباط نیک ابن فوطی با علمای شیعه برخی او را شیعه میدانند.