📌 چکیده
دموکرات‌ها ماه‌ها سعی کردند تا جمهوری‌خواهان را به رای‌گیری دربارهٔ جنگ ترامپ علیه ایران وادار کنند و این روند می‌تواند به بازپس‌گیری کنگره توسط دمکرات‌ها کمک کند. در ژوئن مجلس نمایندگان و سنا قطعنامه‌ای تصویب کردند که قدرت رئیس‌جمهور برای جنگ بدون تأیید کنگره را محدود می‌کند، اما ترامپ این رای را نادیده گرفت. دمکرات‌ها می‌توانند با افزودن شرط ممنوعیت استفاده از منابع لایحهٔ «تصویب مداوم» برای جنگ ایران، فشار بر دولت را افزایش دهند؛ در صورت عدم تصویب این لایحه، خطر تعطیلی دولت وجود دارد. برای پیشبرد این هدف، برخی نمایندگان دمکرات قصد دارند از قانون تأیید دفاع ملی (NDAA) یا لایحه‌های بودجه استفاده کنند، هرچند موفقیت این مسیرها به حمایت دوحزبی و تمایل جمهوری‌خواهان بستگی دارد.
ماه‌هاست که دمکرات‌ها جمهوری‌خواهان را مجبور می‌کردند تا بارها دربارهٔ جنگ نامحبوب ترامپ علیه ایران به رای‌گیری بپردازند. اکنون این رای‌گیری‌ها می‌توانند به دمکرات‌ها کمک کنند تا کنگره را بازپس بگیرند — و بلافاصله فرصت‌های عملی برای اجرای گفتمان ضدجنگ خود پیدا می‌کنند.
رهبران دمکراتی مانند رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، هاکیم جفریز از نیویورک، در دورهٔ لیم‌دک پیش از تحلیف کنگرهٔ بعدی در ۳ ژانویه محتاط مانده‌اند. تا کنون ماه‌ها مانور در کنگره نتایج ملموسی به‌دست نیاورده است و یکی از مسیرهای ممکن برای پیشرفت در پایان جنگ، با خطر همراه است: تهدید به تعطیلی دولت.
منتقدان جنگ می‌گویند که با فشار دمکرات‌ها برای جلب حمایت بر پایهٔ تلاششان برای پایان جنگ، آن‌ها باید هزینه‌های دولتی را به خطر بیندازند تا به رأی‌دهندگان پاسخگو باشند.
هانا موریس، معاون امور دولتی گروه لیبرال و طرفدار اسرائیل J Street که مخالف این درگیری است، گفت: «این به‌وضوح نشان خواهد داد که آیا دمکرات‌ها مایلند خود را به چالش بکشند، مبارزه کنند و در موقعیت نامطلوب قرار گیرند.» او افزود: «بخش بزرگی از گفتمان دربارهٔ جنگ ایران بوده است.»
از زمان آغاز درگیری در ۲۸ فوریه، دمکرات‌ها و تعداد کمی از جمهوری‌خواهان مخالف جنگ، انرژی خود را عمدتاً به رای‌گیری‌های مبتنی بر قطعنامهٔ قدرت‌های جنگ ۱۹۷۳ اختصاص دادند؛ این قطعنامه قدرت رئیس‌جمهور را برای جنگ بدون تأیید کنگره محدود می‌کند. در ژوئن، آن‌ها موفق شدند تا مجلس نمایندگان و سنا را به تصویب یک قطعنامهٔ قدرت‌های جنگ برسانند، اما دولت ترامپ این رأی را نادیده گرفت و استدلال کرد که این قانون خلاف قانون اساسی است.
حامیان هنوز بر این باورند که دولت ترامپ باید به قطعنامهٔ ژوئن پایبند باشد، اما می‌پذیرند که مسیرهای دیگر ممکن است اثرگذاری بیشتری داشته باشند.
اگر واقعاً می‌خواهند جنگ را متوقف کنند، دمکرات‌ها باید به مسائلی چون زمان‌بندی، تقسیمات درون کنگرهٔ خود و خطر تعطیلی دولت بپردازند.
یکی از فرصت‌های کلیدی می‌تواند انقضای ۱۱ دسامبر یک لایحهٔ هزینه‌ای به نام «تصویب مداوم» باشد؛ این لایحه از آخرین تعطیلی دولت تا کنون تأمین مالی دولت را انجام می‌دهد. دمکرات‌ها می‌توانند شرطی به این لایحه اضافه کنند که استفاده از هر یک از منابع آن برای جنگ ایران ممنوع شود. اگر این لایحه توسط هر دو مجلس تصویب نشود، دولت تعطیل می‌شود.
این روند به دمکرات‌ها اهرم فشار نادری پیش از تحلیف کنگرهٔ بعدی می‌دهد.
رهبران دمکرات در کنگره هنوز اعلام نکرده‌اند که آیا حاضرند خطر تعطیلی را بپذیرند یا نه. جفریز در مصاحبهٔ اخیرش با CNN پاسخی صریح نداد. او گفت: «بشنوید، ما وقتی به فرآیند تخصیص بودجه می‌پردازیم، همان‌طور که می‌پردازیم، می‌پردازیم.» سپس افزود: «در حال حاضر، سازوکاری که پیش روی ماست، پیشبرد فعالانهٔ قطعنامه‌های قدرت‌های جنگ است تا این جنگ را به نفع مردم آمریکا به پایان برسانیم.»
برخی از نامزدهای دمکرات در رقابت‌های تند، فراتر از جفریز رفته و تمرکز خود را بر مسئله تخصیص بودجه گذاشته‌اند. نمایندهٔ تام بارت (Tom Barrett) از حوزهٔ هفتم میشیگان، یکی از معدود جمهوری‌خواهان بود که به قطعنامهٔ قدرت‌های جنگ ایران رأی داد. اما فعال محیط زیست ویل لارنس (Will Lawrence) همچنان در یک مناظرهٔ اخیر به او حمله کرد و دربارهٔ تأمین مالی جنگ انتقاد کرد.
موریس، که جزو ائتلافی از گروه‌هاست که از کنگره خواستار قطع بودجه جنگ شده‌اند، گفت مطمئن نیست که دمکرات‌ها تا چه حد مایل به پیگیری فعال این موضوع در دورهٔ لیم‌دک باشند.