‏🔶 ۶/۶

مرگ الأنصاری ممکن است پیش از این نشان دهد که چه میزان از این سامانهٔ رسانه‌ای به یمن وابسته بود. در ۱۳ سپتامبر، کالب ویس، پژوهشگری که بر جهادگرایی در آفریقا متمرکز است و پیگیر تبلیغات دولت اسلامی می‌باشد، مشاهده کرد که خروجی‌های رسانه‌ای گروه محدود و پراکنده شده‌اند و انتشارهای النبه از زمان مرگ الأنصاری با تأخیر صورت می‌گیرد. النبه هنوز منتشر می‌شود؛ Jihadology شماره‌های ۵۶۳ و ۵۶۴ را به ترتیب در ۳ و ۱۰ سپتامبر ثبت کرده است، اما حجم کلی انتشار کمتر و نامنظم شده است (Jihadology، ۳ سپتامبر؛ ۱۰ سپتامبر).

نتیجه‌گیری

مرگ الأنصاری مسیر دولت اسلامی‑یمن را پس از از دست دادن قیفه آشکار کرد. کاهش حضور این گروه در میادین جنگی، نوع دیگری از اهمیت را پنهان نگه داشته بود: این استان همچنان به رهبری مرکزی و شبکه‌های بین‌استانی متصل بود و پرسنل خدمت‌کننده به دستگاه رسانه‌ای جهانی دولت اسلامی را میزبانی می‌کرد. گزارش‌های سازمان ملل در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، دولت اسلامی‑یمن را به‌عنوان قطب رسانه‌ای و تبلیغاتی مرتبط با دولت اسلامی‑سومالی و با ساختار رسانه‌ای گستردهٔ گروه شناسایی کردند (شورای امنیت سازمان ملل، ۶ فوریه ۲۰۲۵؛ ۴ فوریه). نقش‌های همزمان الحجیلی به‌عنوان فرماندار استان و سخنگوی جهانی، یمن را مستقیماً درون این سامانه قرار داد.

این تمرکز، توجه تجدید شدهٔ ضدتروریستی به پرسنل دولت اسلامی‑یمن را نیز توجیه می‌کند. منابع امنیتی یمن حملهٔ آتاک در آوریل ۲۰۲۵ که منجر به کشته شدن ابو زاید شد را به ایالات متحده نسبت می‌دهند؛ عملیات‌های پی‌دنبال به پرسنل ارتباطات، دستگاه‌های الکترونیکی و زیرساخت‌های پشتیبان رسیدند (مصاحبهٔ نویسندگان با منابع امنیتی یمن، ۱۲ آوریل ۲۰۲۵؛ مصاحبهٔ نویسندگان با یک رهبر معاند دولت اسلامی‑یمن که اطلاعات را نیز تأیید کرد، ۴ اکتبر ۲۰۲۵؛ تأییدهای بعدی توسط کانال‌های طرفدار دولت اسلامی). سپس حملهٔ سپتامبر در سی‌اون به خود الحجیلی رسید. این الگو نشان می‌دهد که ارزش هدف برای دولت اسلامی‑یمن به‌تدریج نه در توانایی‌اش برای حفظ سرزمین یا تولید حملات، بلکه در عملکردهای مرکزی و پرسنل فعال در این استان نهفته است.

پیامدهای این موضوع فراتر از یمن است. یک استان می‌تواند از نظر نظامی حاشیه‌ای شود، در حالی که برای سازمان جهانی دولت اسلامی به‌عنوان بخشی مهم باقی بماند، چرا که عملکردهای مرکزی در شاخه‌های جغرافیایی دور پراکنده‌اند. خروجی رسانه‌ای محدود و نامنظم مشاهده‌شده پس از مرگ الأنصاری (al‑Ansari) هنوز برای استنتاج وابستگی مستقیم زودهنگام است؛ به‌ویژه که النابا (al‑Naba) همچنان منتشر می‌شود. اما این نشانگر احتمال اختلال در سیستمی است که پیش از این نشان داده بود پرسنل قابل‌توجهی در یمن دارد. به‌طور کلی، این مورد محدودیت‌های قضاوت دربارهٔ یک استان دولت اسلامی را بر پایهٔ حملات، نیروی انسانی یا کنترل سرزمین نشان می‌دهد. اهمیت سازمانی ممکن است در عملکردهایی چون رسانه، ارتباطات، مالی یا حمایت رهبری باشد که حرکت را در تمام جبهه‌ها خدمت می‌کند. سرعت حملات دولت اسلامی‑یمن آن را به‌نظر حاشیه‌ای جلوه داد؛ اما نقش رسانه‌ای‌اش نشان داد که این استان بخشی از زیرساختی شده است که از طریق آن دولت اسلامی یک سازمان جهانی را حفظ می‌کند و به مخاطبان جهانی سخن می‌گوید.