‏🟣 ۶/۷

نتایج نظرسنجی ۲۰۲۳ ما نشان می‌دهد که لیبرال‌ها و ملی‌گرایان، چه در داخل کشورها و چه میان آن‌ها، در موضع‌گیری نسبت به اوکراین به یکدیگر نزدیک‌تر شده‌اند. به عنوان مثال، در حمایت قاطع از بازپس‌گیری تمام سرزمین‌های اوکراین، رای‌دهندگان حزب لیبرال لِ رِپوبلیک ان مارش (LREM) به رهبری ماکرون، با رای‌دهندگان حزب ملی‌گرا قانون و عدالت (PiS) لهستان متحد می‌شوند. رای‌دهندگان LREM (که در میان احزاب فرانسوی بیشترین گرایش به رزم‌طلبی را دارد) این گزینه را نسبت به پایان زودهنگام جنگ با نسبت ۶۱ ٪ در مقابل ۲۵ ٪ ترجیح می‌دهند؛ و رای‌دهندگان PiS (که در این زمینه با تمام احزاب بزرگ لهستانی هم‌نظر است) این گزینه را با نسبت ۶۲ ٪ در مقابل ۱۸ ٪ می‌پسندند. کسانی که برای حزب سبز آلمان (که در میان احزاب اصلی آلمان بیشترین گرایش به رزم‌طلبی را دارد) رأی دادند، نیز ترجیح مشابهی نشان دادند؛ نسبت مربوطه ۴۸ ٪ در مقابل ۲۳ ٪ بود.

یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 12

یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 13

یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 14

رای‌دهندگان احزاب اروپایی یورو‑سکپتیک یا راست‑افراطی نظرات متنوع‌تری نسبت به آنچه انتظار می‌رفت نشان می‌دهند. بر خلاف این احزاب، رای‌دهندگان حزب برادران ایتالیا، که یک حزب ملی‌گراست، ترجیح می‌دهند جنگ را هر چه سریع‌تر پایان دهند تا ادامهٔ جنگ طولانی‌مدت؛ نسبت ۴۲ ٪ در مقابل ۳۲ ٪. اما در مقایسه با رقبای ملی‌گرای رادیکال دیگر، آن‌ها واضحاً کمتر صلح‌خواهند نسبت به رای‌دهندگان لیگ (۶۸ ٪ در مقابل ۱۱ ٪) یا جنبش پنج‌ستاره (۵۰ ٪ در مقابل ۲۲ ٪). رای‌دهندگان برادران ایتالیا ترجیح مشابهی برای پایان جنگ داشتند که با رای‌دهندگان حزب رالی ملی (National Rally) ماری‌ن له‌پن در فرانسه (۳۹ ٪ در مقابل ۳۰ ٪) هم‌راستا بود؛ این میزان کمتر از آنچه از نظر گرایش روسیه‌دوست پیشین حزب و روابط نزدیک له‌پن با پوتین می‌توانست انتظار داشت، است. این ترجیح همچنین با رای‌دهندگان حزب وکس در اسپانیا (۳۵ ٪ در مقابل ۳۱ ٪) و چگا در پرتغال (۴۲ ٪ در مقابل ۲۸ ٪) هم‌خوانی دارد.

این وضعیت، حزب آلتِرناتیو فور جرمنی (AfD) آلمان و احزاب لیگ و جنبش پنج‌ستاره ایتالیا را به استثنای اروپایی تبدیل می‌کند؛ یعنی آن‌ها هنجار رادیکال‌های اروپا نیستند. رای‌دهندگان AfD نه تنها ترجیح قوی برای پایان سریع جنگ دارند (۵۹ ٪ در مقابل ۱۷ ٪) بلکه تقریباً به‌طور مساوی بین این‌که روسیه هم‌پیمان یا شریک است (۴۲ ٪) و این‌که رقیب یا دشمن است (۴۸ ٪) تقسیم می‌شوند. با این حال، دیدگاه غالب میان رای‌دهندگان AfD این است که روسیه دشمن است (۳۷ ٪). این نتایج با نظرات رای‌دهندگان اکثر احزاب راست‑افراطی دیگر هم‌راستا است؛ به‌طوری‌که ۴۲ ٪ از رای‌دهندگان رالی ملی، ۴۱ ٪ از رای‌دهندگان برادران ایتالیا، ۵۳ ٪ از رای‌دهندگان کنفدراسیون لهستان و ۴۱ ٪ از رای‌دهندگان چگا، روسیه را دشمن می‌دانند. به‌نظر می‌رسد پوتین موفق شده است رای‌دهندگان بسیاری از احزاب اروپایی که پیش‌تر تمایل به روسیه داشتند، خشمگین کند.

یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 15

یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 16

بازگشت غرب

در نهایت، نقش ایالات متحده در طول جنگ، عامل مهمی در شکل‌گیری این یکپارچگی بوده است. دربارهٔ اهمیت فراوان حمایت آمریکایی از تلاش‌های نظامی اوکراین، مقالات زیادی نوشته شده است؛ اما تغییر جهت بایدن به سمت اروپا نیز تأثیر قابل‌توجهی بر افکار عمومی قاره داشته است. در جنگ عراق سال ۲۰۰۳، واشنگتن اروپا را به دو دستهٔ جدید و قدیمی تقسیم کرد؛ در مقابل، در مورد اوکراین، دولت بایدن به تقویت یک همبستگی نو بین اروپاییان سنتی ائورو‑آتلانتیک‌گرای و حامیان حاکمیت‌خواهی اروپا کمک کرده است.