‏🔵 ۵/۷

گفتن اینکه آیا این جنگ حزب را به‌طور غیرقابل‌جبران تقسیم کرده است، دشوار است، اما قطعاً جنبش MAGA ترامپ را دچار شکاف کرده. ترامپ وعده داد جنگ‌های «ابدی» جدیدی نخواهد شد و از گزارش‌های ما در سال ۲۰۲۴ و پس از آن می‌دانیم که بسیاری از حامیانش به این وعده باور داشتند. این وعده قدرتمند بود و برای بسیاری از رای‌دهندگان واضح شد که او آن را شکسته است. هم‌زمان، هنوز نئوکنسرویسیست‌ها و «کشندگان سیاست خارجی» در حزب جمهوری‌خواه نظریه‌اً از جنگ حمایت می‌کنند، هرچند نشانه‌هایی وجود دارد که بسیاری از جمهوری‌خواهان به توانایی دولت برای پیشبرد موفق این جنگ شک می‌کنند. دربارهٔ تأثیر آن بر انتخابات آینده، فکر می‌کنم پیامدهای جنگ همراه با مقامات دولت ترامپ خواهد بود که ممکن است در سال ۲۰۲۸ به سمت مناصب بالاتر فکر کنند — مانند JD Vance یا مارکو روبیو. این می‌تواند دلیل دیگری برای رها شدن رای‌دهندگانی باشد که پیش از این از سیاست آمریکا و نظام دو حزبی خسته شده‌اند. می‌دانیم ترامپ تعداد زیادی رای‌دهنده را که از وضعیت موجود عصبانی بودند و به‌دنبال تغییر بودند، جذب کرد. برای آن‌ها، اگر نتوانست بر وعدهٔ اساسی خود عمل کند — و بسیاری از رای‌دهندگان خروج آمریکا از جنگ‌های خارجی را بخش کلیدی برنامهٔ او می‌دانستند — ممکن است احساس کنند رأی دادن بی‌فایده است.

اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را از دست بدهند، آیا دموکرات‌ها برنامه‌ای برای مرحلهٔ بعد دارند؟

paxmansbeard می‌پرسد: اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را از دست بدهند، آیا دموکرات‌ها برنامه‌ای برای آنچه بعداً رخ می‌دهد دارند؟ در درازمدت ممکن است این برایشان زیان‌بار باشد اگر جز «نبودن فاشیست» چیزی نداشته باشند.

لارن: این برای من سؤال میلیون‌دلار است (امروز شاید میلیون کم باشد و میلیارد بهتر باشد). همکارانم و من خشم در حال جوشیدن را مستند کرده‌ایم — نه فقط نسبت به ترامپ، بلکه نسبت به کل نظام سیاسی و استقرار هر دو حزب. این چرخه را به‌وضوح در سمت چپ می‌بینیم، جایی که نامزدهای شورشی چندین نمایندهٔ طولانی‌مدت را با پیامی دربارهٔ تغییر ایدئولوژیک و نسلی سرنگون کردند.

اما در پاسخ به سؤال شما، دموکرات‌ها از زمان نخستین دورهٔ ترامپ در تعریف هویت خود و گردهمایی حول برنامه‌ای که صرفاً «ضد‑ترامپ» نباشد، دچار مشکل شده‌اند. آنچه آن‌ها در اولویت می‌گذارند — حتی بدون فیلیبستر یا اکثریت‌های غیرقابل واگذاری حق وتو — صحنهٔ پیش‌دستی کمپین ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ و پس از آن را شکل می‌دهد. اگر به حرف‌هایشان گوش کنیم، حدس می‌زنم اولویتشان بر قانون‌گذاری‌های کاهش هزینه‌ها خواهد بود: مسکن، مواد غذایی، مراقبت از کودکان و سالمندان. همچنین انتظار می‌رود که بخواهند اعتبارهای مالیاتی ACA که منقضی شده‌اند را تجدید کنند و به بازگرداندن یا جبران کاهش‌های اعمال‌شده بر Medicaid بپردازند.

آیا جنگ شکافی بین وعده‌های ترامپ دربارهٔ مقرون‌به‌صرفه بودن و واقعیت ایجاد کرده است؟

ادی از مینه‌سوتا، ایالات متحده، می‌پرسد: آیا جنگ در ایران سرانجام شکافی بین وعده‌های نادرست این دولت و واقعیت هزینه‌های غیرقابل تحمل زندگی در آمریکا ایجاد کرده است؟

جوزف گیدون: درست است، فکر نمی‌کنم جنگ خود شکاف را ایجاد کرده باشد، بلکه آن را غیرقابل نادیده‌گیری کرده است. توانایی پرداخت هزینه‌ها تقریباً یک دهه است که مسألهٔ اصلی سیاست آمریکا بوده است… به برنی (Bernie) که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ با بهداشت، بدهی دانشجویی و دستمزدها رقابت می‌کرد، فکر کنید. در آخرین انتخابات، ترامپ مستقیماً بر قیمت‌ها و تورم تمرکز داشت. ممدانی (Mamdani) سال گذشته در نیویورک با تعلیق اجاره‌ها، توانایی پرداخت، اتوبوس‌های رایگان و غیره پیروز شد، چند ماه پیش از این همه. مردم پیش از جنگ می‌دانستند که زندگی گران است.