‏🟠 ۵/۵

با این حال، دوام بلندمدت PLC زیر سؤال است. ناتوانی PLC در مقایسه با کارآمدی نسبی STC، برخی تحلیل‌گران را بر آن داشته تا پیشنهاد دهند عربستان سعودی حمایت خود را به گروه‌های حامی جدایی جنوب منتقل کند. با توجه به نگرانی‌های سعودی‌ها دربارهٔ پیامدهای یک یمن جنوبی مستقل برای امنیت خود، این گزینه بعید به‌نظر می‌رسد؛ هرچند پس از اخراج امارات، ممکن است عربستان سعی در بهبود روابط با گروه‌های جنوبی داشته باشد.

در این صورت گزینهٔ سوم باقی می‌ماند. اگر درگیری جاری هزینه‌های بیش از حدی بگیرد یا عربستان احساس کند با آسیب‌زدن کافی به حوثی‌ها موقعیت چانه‌زنی خود را بهبود بخشیده است، ریاض ممکن است به میز مذاکرات بازگردد. عربستان پیش از این تمایل به مذاکره با حوثی‌ها تحت توافقات میان‌المللی سازمان ملل نشان داده بود. اگر دوباره این مسیر را انتخاب کنند، ممکن است به توافقی مشابه دست یابند؛ به‌طوری که حمایت از نیروهای ضد حوثی را قطع کرده و به حوثی‌ها اجازه دهند کنترل را تثبیت کنند. اما برای بسیاری از یمن‌نشینانی که از حکومت حوثی‌ها فرار کرده‌اند، این گزینه فاجعه‌ای خواهد بود. به‌عنوان مثال، اگرچه سازمان ملل گزارش داده است که تمام طرف‌های درگیری از کودک‌سرباز استفاده کرده‌اند، حوثی‌ها این کار را به‌طور قابل‌توجهی بیشتر انجام می‌دهند. آن‌ها صدها نفر را بازداشت کرده‌اند و به‌ویژه فعالان جامعه مدنی یمن را هدف قرار می‌دهند. انحراف سیستماتیک کمک‌های بشردوستانه توسط حوثی‌ها نیز به‌خوبی توسط گروه‌های حقوق بشری مستند شده است. در واقع، شیوهٔ ربودن یا حمله به پرسنل سازمان ملل و کارگزاران کمک‌های بشردوستانه توسط حوثی‌ها—که آن‌ها را جاسوس واشنگتن یا تل‌آویو می‌دانند—باعث شده است چندین سازمان بشردوستانه از فعالیت در سرزمین‌های تحت کنترل حوثی‌ها دست بکشند که پیامدهای ویرانگری برای جمعیت محلی به‌بار آورده است.

با این حال، حوثی‌ها نشان داده‌اند که توانمندترین نیروی امنیتی داخل یمن هستند. علیرغم حملات دولت مرکزی در دههٔ ۲۰۰۰، هفت سال جنگ با عربستان سعودی و امارات متحدهٔ عربی، و عملیات هوایی اسرائیل و ایالات متحده، به‌نظر می‌رسد حوثی‌ها قوی‌تر شده‌اند. تجدید حملات توسط کشورهای خارجی تنها روایت آن‌ها را تقویت می‌کند که خود را تنها مدافعان حاکمیت یمن می‌دانند.

اگر قدرت‌های خارجی به تغذیهٔ درگیری یمن ادامه دهند، این جنگ به‌طور مستمر ادامه خواهد یافت.

از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲، عربستان سعودی سعی کرد با هزینهٔ انسانی سنگین، حوثی‌ها را از یمن بیرون کند؛ محاصرهٔ طاقت‌فرسای این کشور منجر به مرگ ده‌ها هزار کودک شد. بنابراین، سعودی‌ها می‌توانند تصمیم بگیرند با حوثی‌ها معامله‌ای بسته و از یمن عقب‌نشینی کنند. با برقراری رابطه‌ای با حوثی‌ها، می‌توانند به‌تدریج وابستگی آن‌ها به ایران را کاهش دهند. در این سناریو، حوثی‌ها، جدایی‌طلبان جنوب و سایر بازیگران محلی مسئول تعیین توازن قدرت در یمن خواهند شد. بدون بهانهٔ مهاجم خارجی، حوثی‌ها هیچ‌کس را برای عدم توانایی در تأمین نیازهای مردم یمن مقصر نخواهند دانست. اما اگر قدرت‌های خارجی به تغذیهٔ درگیری ادامه دهند، جنگ ادامه خواهد یافت.

اگرچه میان‌دوری سازمان ملل در یمن نیاز به بازنگری دارد، این سازمان می‌تواند به‌طور مؤثری به تسهیل گفت‌وگوی میان جناح‌های یمنی کمک کند تا سرانجام به پایان رساندن درگیری منجر شود.

متأسفانه، عربستان سعودی به‌همراه حمایت بین‌المللی، حملهٔ بی‌نتیجه‌اش به یمن را از سر گرفته است. به‌نظر می‌رسد ریاض بر این باور است که دیپلماسی شکست خورده و تلاش‌های پیشین برای آرام کردن حوثی‌ها تنها باعث گسترش جاه‌طلبی‌هایشان شده است. جمعیت یمنی که بسیاری از آن‌ها در آستانهٔ بقا هستند، با این وضعیت قیمت سنگینی می‌پردازند.

این مقاله با اجازه از مرکز عربی واشنگتن دی‌سی بازنشر شده است.

• Houthis could be first big test for Mecca mutual defense pact ›
• How Saudi Arabia's anti-Houthi strategy crashed and burned ›
• Will Houthis' rapid advance drag US, Saudi Arabia back into Yemen? ›