‏🔶 ۴/۵

قابل توجه‌ترین خطرها مربوط به بازداشت‌شدگان داعش است. در ژانویه، به درخواست بغداد، نیروهای ایالات متحده بیش از ۵۷۰۰ نفر از این افراد را از اردوگاه‌ها و سایر مکان‌های بازداشت در شمال‌شرق سوریه به نظام زندان عراقی منتقل کردند؛ در این زندان‌ها نگهبانان به فروش تلفن‌های زندانیان محکوم شده‌اند و زندانیان به‌طور فعال سعی در احیای سلول‌های داعش دارند. علاوه بر این، بازگشت‌کنندگان از مراکز بازداشت سوریه دستگیر شده‌اند که سلاح و پول منتقل می‌کردند. داعش، زندان‌های عراقی را به محور پیام‌رسانی خود تبدیل کرده و در یک ویدئوی «استان» ساحل منتشر شده در ژوئن، به بازداشت‌شدگان اعلام کرده: «به‌زودی در بغداد ملاقات خواهیم کرد».

عامل سوریه

در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، سوریه شتاب‌دهندهٔ بازگشت داعش بود. امروز، تصویر پیچیده‌تر است. داعش همچنان در آنجا قوی است و امسال ۲۹ حمله ادعا کرده است. علاوه بر این، «استان»های عراق و سوریهٔ این گروه از نظر اداری به‌هم پیوسته‌اند و در زمینهٔ اعضای زندانی در هر دو کشور با یکدیگر همکاری می‌کنند.

اما بر خلاف دولت اسد که پیش از ۲۰۱۱ عبور جهادیان را تحمل می‌کرد و سپس مبارزه با داعش را نادیده گرفت، دولت احمد الشراع (Ahmed al‑Sharaa) گروه را به‌عنوان دشمن می‌داند. در عوض، داعش مقامات سوریه را «سهوات توماس» می‌نامد؛ اشاره‌ای به نمایندهٔ ایالات متحده توماس باراک (Thomas Barrack) و جنبش بیداری عراقی که تقریباً پیش‌گروه داعش را بین ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ نابود کرد.

خبر خوش این است که بغداد آغاز به هماهنگی با دولت جوان سوریه در زمینهٔ امنیت مرزی و بازداشت‌شدگان کرده است، از جمله انتقال زندانیان در ژانویه. پیش از این چنین همکاری‌ای وجود نداشت؛ اگرچه این همکاری هنوز در مرحلهٔ اولیه و بدون واسطهٔ ایالات متحده است.

ارزیابی تهدید

وضعیت داعش در عراق نباید بیشتر بر پایهٔ سرزمین یا تعداد حملات سالانه ارزیابی شود، بلکه باید بر این بنیاد سنجیده شود که آیا شرایط سیاسی در عراق سنی — شامل نمایندگی، عدالت، امنیت و بازسازی — به‌گونه‌ای تغییر کرده‌اند که جهادیان نتوانند عمل دیگری انجام دهند. اینکه حملات سپتامبر نقطهٔ شروع یک کارزار طولانی است یا صرفاً یک انفجار سیگنال‌دار، در ماه‌های آتی واضح می‌شود؛ چرا که نیروهای عراقی بدون حمایت ایالات متحده عمل می‌کنند.

پیام‌گذاری داعش نشان می‌دهد که کجا فرصت می‌بیند: زندان‌ها، اعدام‌ها و طبقهٔ سیاسی سنی که آن را «به‌نادرستی سنی نامیده می‌شود». مقامات باید به یاد داشته باشند که این ماه بیست‌سالگی اعلام خود گروه پیشین داعش در عراق به‌عنوان «دولت اسلامی» را نشان می‌دهد — سالگردی مهم که می‌تواند برای سازمان قابل بهره‌برداری باشد.

پیشنهادات سیاستی

برای حفظ چهار ستون باقی‌مانده که در بالا ذکر شد، واشنگتن باید هرچه در توان دارد برای تقویت سه نهاد اقدام کند: گروه نظامی ایالات متحده‑عراق، واحد مشترک نظامی‑مدنی در سفارت بغداد؛ کنسولگری ایالات متحده در اربیل که باید به‌طور کامل پرکارکن باشد؛ و بازوی سیاسی ائتلاف جهانی علیه داعش که همچنان فعال است و با وجود پایان مأموریت نظامی می‌تواند کمک کند. این نهادها می‌توانند به دولت ترامپ در رسیدن به الزامات زیر یاری رسانند.

حفظ برتری توانمندساز الزامی است. نیروهای آمریکایی که در ۳۰ سپتامبر از عراق خارج شدند، بیش از توان نظامی، پشتیبانی اطلاعاتی، نظارتی و حمله‌ای فراهم کردند. بنابراین، مقامات ایالات متحده و عراق باید به‌صورت رسمی به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات، کمک در هدف‌گذاری و گزینه‌ای برای حملهٔ مبتنی بر رضایت در برابر افراد کلیدی داعش را تثبیت نمایند.