‏🔶 ۵/۵

اولویت‌بندی مسائل بازداشت ضروری است. صندوق آموزش و تجهیز مقابله با داعش (CTEF) باید هزینه‌های بازداشت و محاکمه در عراق را همچنان جبران نماید. اکنون که شرکای ائتلاف جهانی در نشست رم این ماه بیش از ۷۵ میلیون دلار برای ظرفیت بازداشت و سایر نیازها متعهد شده‌اند، واشنگتن باید آن‌ها را به تبدیل این تعهدات به پیمان‌های چندساله ترغیب نماید. مقامات آمریکایی باید بازگشت سریع‌تر بازداشت‌شدگان بدون ارتباط واضح با داعش را نیز پیش‌نهاد کنند. علاوه بر این، دولت ترامپ باید اطمینان حاصل کند که گفت‌وگوی امنیتی‌اش با بغداد شامل موارد زیر باشد: بررسی پیش‌زمینهٔ کارکنان زندان، نظارت بر ارتباطات متهمان، و جداسازی فرماندهان ارشد (هم از یکدیگر و هم از هر نیروی پایین‌رتبه‌ای که ممکن است برای برنامه‌ریزی یا جذب مشورت کنند). فشار برای برگزاری محاکمات شفاف و بستن مراکز بازداشت تحت حشد نیز حیاتی است.

پیگیری شاخص‌های مناسب الزامی است. واشنگتن باید با بغداد و اربیل توافقی دربارهٔ رصد علائم هشداردهندهٔ هر بازسازی داعش به سبک ۲۰۱۹ به‌دست آورد؛ علائمی چون قتل‌های بیشتر افراد برجسته و مخبران، تخریب زیرساخت‌ها، حوادث زندان یا افزایش حملات ادعایی. هر افزایش ناگهانی در این شاخص‌ها باید گسترش پشتیبانی اطلاعاتی و حمله‌ای را فعال سازد. ایالات متحده و عراق نباید همانند دورهٔ تشدید ۲۰۱۲‑۱۴ صبر کنند تا زمانی که خیلی دیر شود.

پوشاندن فاصلهٔ بین دولت مرکزی عراق و منطقهٔ کردستان ضروری است. سلول‌های داعش از تقسیمات میان نیروهای فدرال و کرد در کرکوک، دیال، صلاح‌الدین و نینوا بهره می‌برند. واشنگتن باید در گفت‌وگوهای امنیتی‌اش با بغداد و اربیل، مراکز هماهنگی مشترک را فعال نگه دارد و عملیات ترکیبی عراقی‑پشمکمه در سرزمین‌های مناقشه‌دار را تسهیل نماید.

واسطه‌گری برای همکاری عراقی‑سوریه لازم است. واشنگتن باید از «کمیتهٔ بازداشت‌گران سوریه» که بغداد و دمشق در آگوست به آن توافق کردند، حمایت نماید. همچنین باید به ادامهٔ همکاری آن‌ها در زمینهٔ امنیت مرزی، بازگشت‌کنندگان کمپ و شبکه‌های مالی که پول را از طریق خانواده‌های بازگشت‌کننده منتقل می‌کنند، کمک نماید.

در عوض، باید تقاضا کرد. حمایت مستمر ایالات متحده باید مشروط بر اصلاحات سیاسی عراقی و حفاظت از جوامع سنی آسیب‌پذیر باشد. ائتلاف جهانی این رویکرد را در رم، اول اکتبر، تأیید کرد و خواستار نهادهایی شد که «قادر به نمایندگی و حفاظت از تمام جوامع» باشند. در عمل، این به معنای محدود کردن سوءاستفاده‌های حشد، تخصیص عادلانهٔ منابع بازسازی، پرداخت غرامت‌هایی است که بغداد به‌صورت قانونی به غیرنظامیان آسیب‌دیده در جنگ با داعش بدهکار است، بدون اینکه خانواده‌ها به‌دلیل ارتباطات مشکوک با داعش حذف شوند، و فراهم کردن نمایندگی سنی واقعی در مناطقی که پیش از این تحت کنترل داعش بودند. واشنگتن باید همچنین توافقی برای حضور مشاورانهٔ کوچک ایالات متحده به‌منظور تقویت عمیق‌تر ظرفیت‌های اطلاعاتی جستجو نماید.

آرون زلین، پژوهشگر ارشد گلوریا و کن لوی در مؤسسه واشنگتن (The Washington Institute) و خالق نقشهٔ تعاملی فعالیت جهانی دولت اسلامی است.