📌 چکیده
بنجامین نتانیاهو در سخنرانی‌اش نسبت به کشته‌های ۷ اکتبر در غزه، با ضرب جمعیت اسرائیل در نسبت جمعیت آمریکا، ادعا کرد که ۱٬۲۰۰ کشته اسرائیلی معادل ۴۰٬۰۰۰ کشته آمریکایی است. او همین روش را برای مقایسه سرانه به کار برد و با فرض ۷۵٬۰۰۰ کشته فلسطینی، عددی حدود ۱۱٫۶ میلیون آمریکایی را به دست می‌آورد که برابر جمعیت ایالت اوهایو است. مقاله نشان می‌دهد این محاسبه بر پایه انتخاب‌گرایی است و اگر به‌طور مشابه بر کشته‌های فلسطینی اعمال شود، نتایج بسیار بزرگ‌تری حاصل می‌شود؛ در نتیجه، معیارهای نتانیاهو برای نشان دادن فاجعه غزه ناعادلانه و یک‌طرفه هستند.
بنجامین نتانیاهو تمایل دارد غم اسرائیل را به آمریکایی‌ها منتقل کند. در ماه گذشته در سازمان ملل، او تعداد کشته‌های ۷ اکتبر را در نسبت جمعیت آمریکا به اسرائیل ضرب کرد و گفت: ۱٬۲۰۰ اسرائیلی که آن روز کشته شدند، «معادل ۴۰٬۰۰۰ آمریکایی بی‌گناه است که در کمتر از ۲۴ ساعت کشته شدند؛ این عدد ۱۶ برابر حمله ۱۱ سپتامبر است.»
مقایسات سرانه ابزار کاملاً مشروعی هستند؛ کشوری کوچک تراژدی را شدیدتر احساس می‌کند نسبت به کشور بزرگ، و آمریکایی‌ها باید درک کنند ۷ اکتبر برای اسرائیلی‌ها چه معنایی داشته است. اما روشی صادقانه تنها زمانی است که برای همه به کار رود. پس بیایید روش نتانیاهو را بر افرادی که ارتش او به‌مدت سه سال می‌کشد، اعمال کنیم.
غزه پیش از جنگ حدود ۲٫۲ میلیون نفر جمعیت داشت. جمعیت ایالات متحده حدود ۳۴۱ میلیون است، یعنی تقریباً ۱۵۵ برابر. اگر عدد محتاطانهٔ ۷۵٬۰۰۰ فلسطینی کشته‌شده در غزه را بگیریم—که کمی بالاتر از آخرین شمارش وزارت بهداشت غزه (بیش از ۷۳٬۰۰۰) است—و آن را با منطق نتانیاهو ضرب کنیم، حدود ۱۱٫۶ میلیون آمریکایی به دست می‌آید.
یازده ممیز شش میلیون؛ این تقریباً جمعیت ایالت اوهایو است. این عدد بیش از ده برابر تعداد آمریکایی‌های کشته‌شده در هر جنگی است که ایالات متحده تا به امروز درگیر آن بوده، از انقلاب تا افغانستان. همچنین حدود پانزده برابر تلفات آمریکا در جنگ داخلی، خونین‌ترین درگیری تاریخ این کشور، می‌باشد.
اگر به واحدی که نتانیاهو انتخاب کرده نگاه کنیم، این عدد حدود ۳٬۹۰۰ برابر حمله ۱۱ سپتامبر است.
اگر اعداد را به معیارهای خود اسرائیل محاسبه کنیم، نتیجه همان است. هفتاد و پنج هزار کشته در جمعیتی برابر ۲٫۲ میلیون، معادل حدود ۳۴۰٬۰۰۰ اسرائیلی می‌شود. نتانیاهو سخنرانی، جنگ و سیاست خارجی خود را بر پایهٔ ۱٬۲۰۰ نفر پایه‌گذاری کرده است؛ تصور کنید او دربارهٔ ۳۴۰٬۰۰۰ نفر چه می‌گوید.
ضرب‌کنندهٔ مناسب
دفاع‌کنندگان نخست‌وزیر ممکن است بگویند این مقایسه ناعادلانه است چون بسیاری از کشته‌های غزه مبارزان حماس بودند. خوب. اگر هر جنگجویی را که ارتش اسرائیل ادعا می‌کند کشته است، کم کنیم و ضرب‌کننده را بر باقی‌مانده اعمال کنیم، حتی ۵۰٬۰۰۰ کشته تقریباً ۸ میلیون آمریکایی می‌شود، یعنی حدود ۲٬۶۰۰ برابر ۱۱ سپتامبر. می‌توانید بر هر کشته‌ای در فهرست بحث کنید، اما نتیجه همچنان به میلیون‌ها می‌رسد.
حساب‌های نتانیاهو حتی با معیارهای خودش هم مشکلاتی دارد. چهل هزار آمریکایی تقسیم بر ۲٬۹۷۷ کشتهٔ ۱۱ سپتامبر حدود ۱۳٫۴ برابر ۱۱ سپتامبر می‌شود، نه ۱۶. به‌نظر می‌رسد وقتی ریتوریک به عدد بزرگ‌تری نیاز دارد، ماشین‌حساب عدد را بالا می‌گرداند.
اما مشکل اصلی گرد کردن نیست، بلکه انتخاب‌گرایی است. ضرب‌کنندهٔ نتانیاهو طوری طراحی شده که فقط در یک جهت کار کند. او کشته‌های اسرائیلی را به فاجعه‌ای آمریکایی تبدیل می‌کند تا مخاطبان آمریکایی همان حس اسرائیلی‌ها را تجربه کنند. اگر این روش بر فلسطینیان اعمال شود، اعداد آن‌چنان بزرگ می‌شود که هر مخاطب آمریکایی می‌پرسد دقیقاً چه هزینه‌ای پرداخت می‌شود؛ به همین دلیل او هرگز این محاسبه را بر آن‌ها اعمال نمی‌کند.
آنچه مقایسه واقعاً نشان می‌دهد
هدف از مقایسهٔ سرانه این است که به خارجی‌ها مقیاس یک خسارت را نشان دهد. نتانیاهو می‌خواهد آمریکایی‌ها تصور کنند ۴۰٬۰۰۰ هموطنشان در یک روز کشته شده‌اند و تمام اقدامات اسرائیل پس از آن را واکنش طبیعی ببینند. خوب. حالا از آمریکایی‌ها بخواهید تصور کنند ۱۱٫۶ میلیون هموطنشان در سرزمینی که از خروج مسدود شده، کشته شده‌اند و این را دفاع از خود بنامند.