‏⭐ ۳/۳

تا دههٔ ۲۰۲۰، بمب‌افکن‌های چین می‌توانستند از فاصلهٔ ۶۰۰ کیلومتری (و حتی بیشتر) به ناوهای آمریکایی شلیک کنند. این مسأله دفاع هوایی آمریکا را پیچیده‌تر می‌کرد؛ جنگنده‌های چین می‌توانستند موشک‌های هوایی‑به‑هوایی پی‌ال‑16 (PL‑16) را از ۳۰۰ کیلومتر به هواپیماهای آمریکایی پرتاب کنند، یعنی دو برابر بردی که آمریکا می‌توانست بازگرداند.

حاشیهٔ خطای پرواز بال‌های جنگندهٔ ناو به صفر رسید. نیروی هوایی ایالات متحده پیش از این با نیروی دریایی بر روی موشک هوایی‑به‑هوایی دوربرد جدید ایم‑۲۶۰ (AIM‑260) همکاری می‌کرد، اما تاریخ عملیاتی شدن این موشک بارها به تعویق افتاد. ایم‑۲۶۰ هر لحظه می‌تواند وارد خدمت شود، اما تا سال ۲۰۲۴ نیروی دریایی ایالات متحده دیگر حاضر به صبر کردن نبود.

در یک برنامه اضطراری، توسعه‌دهندگان نیروی دریایی ایالات متحده (USN) به‌صورت مخفی موشک سطح‑به‑هوایی پرتاب‌شده از کشتی، Raytheon SM‑6، را برای پرتاب هوایی بازسازی کردند. ناوگان این موشک جدید، AIM‑174، را به‌وضوح در یک بازی جنگی دریایی در تابستان ۲۰۲۴ به میدان آورد.

AIM‑174 حداقل ۲۴۰ کیلومتر پرواز می‌کند؛ این مسافت عملاً دو برابر برد برخورد F/A‑18 است و می‌تواند بمباران‌های چینی را آن‌قدر به عقب براند که در برخوردی در اقیانوس باز، این بمباران‌ها همیشه نتوانند نخست به ناوهای ایالات متحده شلیک کنند.

اما ایالات متحده از AIM‑174 موقت راضی نبود؛ به‌ویژه چون ناوگان سطحی تقاضای بالایی برای SM‑6 که پایه آن بود، داشت. در دومین شگفتی موشکی در دو سال، مقامات ناوگان در ماه اوت موشک جدید LRAAM به نام AIM‑424 را معرفی کردند.

این موشک، همانند AIM‑260، به‌گزارش‌ها نزدیک به ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) برد دارد؛ احتمالاً برابر یا فراتر از برد بهترین موشک‌های هوایی‑به‑هوایی چین و اکثر موشک‌های ضد‑کشتی چینی است. هم‌اکنون در آزمایش‌های پروازی است و انتظار می‌رود طی دو سال آینده به ناوگان خط مقدم برسد.

این دسته موشک‌های جدید در عرض چند سال، دفاع هوایی ایالات متحده را صدها کیلومتر گسترش داده‌اند. گسترش دیگری در دههٔ ۲۰۳۰ پیش‌بینی می‌شود؛ زمانی که جنگنده‌های دوربرد جدیدی که بوئینگ برای نیروی هوایی (USAF) و نیروی دریایی (USN) می‌سازد، وارد خدمت شوند. این جنگنده‌ها با AIM‑260 و AIM‑424 مسلح، می‌توانند جت‌های چینی و روسی را بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر از پایگاه‌ها یا ناوهای خود هدف بگیرند و اگر به تانکرهای هوایی دسترسی داشته باشند، حتی فاصلهٔ بیشتری را پوشش دهند.

برای اولین بار از زمان خروج F‑14 از خدمت ایالات متحده، ایالات متحده شروع به تعیین قواعد شدیدترین نبرد هوایی کرده است. موشک‌های جدیدی که این تحول اساسی در دفاع هوایی آمریکا را به‌وجود آورده‌اند، ارزان نیستند؛ هزینهٔ یک AIM‑174 حداقل ۴ میلیون دلار است و هزینهٔ AIM‑260 و AIM‑424 احتمالاً بیشتر است.

قیمت سنگین ممکن است دلیل این باشد که هم‌پیمانان ایالات متحده هنوز برای خرید این LRAAMهای جدید صف نرفته‌اند. استرالیا اعلام کرده است که ۷۴۰ میلیون دلار اولیه برای خرید AIM‑260 صرف خواهد کرد. اما ژاپن تصمیم گرفته است LRAAM خود را توسعه دهد. به‌طور بلندپروازانه، ژاپنی‌ها طبق گزارش‌ها در حال کار بر روی یک نسخهٔ هوایی‑به‑هوایی موشک کروز ASM‑3 هستند. اگر موفق شود، برد آن می‌تواند بیش از ۵۰۰ کیلومتر باشد.

اگر این پروژه موفق نشود، توکیو باید برنامهٔ پشتیبانی برای مسلح‌سازی جنگنده‌های خود با حداقل یکی از LRAAMهای آمریکایی داشته باشد. با همکاری، نیروهای ایالات متحده و متحدان می‌توانند سال‌ها پیشرفت چین در فضای هوایی غربی اقیانوس آرام را معکوس کنند؛ در صورت جنگ می‌توانند به هواپیماهای چینی شلیک کنند پیش از آنکه چین بتواند پاسخ دهد.