گزیده

چه سود؟

چون صبر رمیده شد، پیام تو چه سود؟
جان رفت، ز پرسش و سلام تو چه سود؟

در آتش هجران تو ای جان و جهان
دل سوخته شد، وعدهٔ خام تو چه سود؟

شهاب‌الدین ابوالحسن طلحه
عوفی، لباب الالباب، ص ۳۵۶


@G0ZIDE

چو مجنون در بیابان خانه دارم
ز طفلی روی در ویرانه دارم
نمی آید قرارم تا نسوزم
همانا طینت پروانه دارم

دوتار و آواز:جمشید پورعطایی
@dootari

ای نام حق نیافته ره بر زبانتان
گم باد گم ز پهنهٔ گیتی نشانتان

دیوان بدنهاد و ددان درنده‌اید
کز آدمیّت است بری جسم و جانتان

گر در عیان به‌راه خدا می‌نهید گام
اهریمنی‌ست مقصد و رای نهانتان

بگریخته ز ننگ و درآویخته به‌نام
وز آبرو گذشته هیاهوی نانتان

پیران فریبکار و جوانان دغل‌شعار
کس را امید نیست به ‌پیر و جوانتان

جز سود خویشتن نشناسید و لاجرم
بر مقتضای سود بگردد زبانتان

هرجا که لقمه چرب و گشاده‌ست سفره‌ای
چون سفره واشود به‌ستایش دهانتان

گویید قصّه‌ها و سرایید نغمه‌ها
باشد وگر تهی ز معانی بیانتان

زالی سپیدموی، بت مه‌جبینتان
پیری خمیده‌پشت، یل پهلوانتان

گر داغ برنهد به‌خر خویشتن کسی
بوی کباب می‌برد از کف عنانتان

خوانندتان به‌غارت مال کسان اگر
آن کیست تا کرانه کند از میانتان؟!

هر روز میهمان به‌سر خوان دیگران
ننشسته میهمانی، روزی به‌خوانتان

دُم‌لابه‌ها کنید به‌هرجا که طعمه‌ای‌ست
باشد که بهره‌ای رسد از استخوانتان

با دوست ناگهان چو فتاد از مقام و جاه
حیرت‌فزاست دشمنی ناگهانتان

از سگ فروترید به‌ مهر و وفا ولیک
بیش است بغض و کینه ز شِمر و سنانتان

باشد اگر ضعیف و زبون خصم بی‌نوا
ناگفتنی‌ست شیوهٔ عاجزکُشانتان

یارب که هیچ دیده مبیناد تا ابد
بر هیچ قوم، چیرگی خون‌فشانتان

خلقی تباه کرده به‌سودای هیچ و پوچ
شهری به‌خون کشیده کران تا کرانتان

ور دید قهر و خشم یزیدی ز دشمنان
در عجز و انکسار فتد شِمرخوانتان

بس لابه سر دهد که به ‌افسانه و فسون
ایمن کند ز خصم به‌ خط امانتان

گردی اگر ز رهگذری بر شما نشست
از چرخ بگذرد به‌تظلّم فغانتان

طوفان وگر بسیط زمین را فروگرفت
دور از شما چو بود غمی نیست زآنتان

از رنج خاکیان نفسی دم نمی‌زنید
امّا حدیث‌ها رود از کهکشانتان

یار ستمگرید به‌هر ماجرا که ظلم
معجون سازگار دل است و روانتان

در کسب زرّ و زور به‌مقصد نمی‌رسید
دست ستم نباشد اگر پشتوانتان

آری به‌ آب ظلم گر آن را نپرورند
خار فساد کی دمد از بوستانتان؟!

بر جای ده زبان که شما راست کاش بود
تنها یکی و بود به‌حق ترجمانتان

بازارتان اگرچه رواج‌ است سال و ماه
غیر از متاع مکر ندارد دکانتان!

هردم به‌رنگی از خُم حیلت برآورید
جنسی که مشتری نرمد زآستانتان

شب مسلمید و نیم‌شبان گبر و صبحدم
در حلقهٔ جهود و نصاریٰ مکانتان

با ماده همچو ماده و با نر نرینه‌اید
نَرمادگی‌ست ویژهٔ دور زمانتان

ای خاکتان به‌سر که در این تیره‌خاکدان
بگذشت عمر بر سر سود و زیانتان

در جان نه جنبشی به‌مددکاری کسی
در دل نه رقّتی ز غم بی‌کسانتان

پابند خودفروشی و سرگرم جاه و مال
پنداشتید باغ جهان را جنانتان

غافل ‌که بسته‌اید به‌زندان زندگی
آز و نیاز نیز بهین پاسبانتان

دردی اگرچه سعی طبیبان نیافته‌ست
در جان آزمند و تن پرتوانتان

بی‌دردی است آفت مردی و مردمی
ای بی‌خبر نشسته ز درد گرانتان

از حق بریدنی و به ‌ناحق رسیدنی
جز این دو نکته نیست همه داستانتان

هربار روسیاه‌تر از بار دیگرید
چندانکه روزگار کند امتحانتان

تن دردهید خواری ایّام را که نیست
زیبنده‌تر ز جامهٔ ذُلّ و هوانتان


#یدالله_بهزاد
تیرماه ۱۳۷۱

@Ketab_va_hekmat

فهرست کتاب «حکیم آزاده»

استاد نستوه «محمدعلی سلطانی» حقیقتاً خدمت‌گزار راستین فرهنگ و ادب و تاریخ کرمانشاه است.
نام او را باید بر صدر سیاههٔ پژوهشگران و شیفتگان فرهنگ کرمانشاه و کردستان نوشت.

عمرش طولانی و بی‌رنج باد

.
@G0ZIDE

کیوان سمیعی، فرزند تمدّن کتاب‌باورانه

جای‌جای سرزمین زرْخیز ایران، سرچشمۀ زایای دانایی و فرزانگی است. آن سرمایۀ ماندگاری که به فراخور فراهم شدن زمینه، در میانۀ بازی‌های رنگارنگ روزگار و گردش ناهمگون آن می‌جوشد و فرزانگی و دانایی را به ارمغان می‌آورد، فرهنگ ایرانی است. این فرهنگ دیرپا تا به آن اندازه پُرمایه و ژرف و گسترده است که هیچ‌گاه از زایایی و جوشش باز نایستاده است. فرهنگ ایرانی را بیم نابودی و خوشیدن نیست. برای ما آن چشمۀ زندگانی که نوشیدن از آن جاودانگی را در پی‌دارد، به‌راستی، فرهنگ ایرانی است. این فرهنگ درخشان و چشمۀ جوشان از دیروز تا به امروز، سرزمین ایرانیان و نه‌ایرانیان را سیراب کرده است و رهاورد آن همواره برگ و باری زرین و درخشان و جاودانه بوده است. هر آن‌که خود را وابسته بدین فرهنگ دانسته و کوشیده است آن را بشناسد و به کار ببندد، به زودی درخواهد یافت که برترین راه ماندگاری، جاودانگی به فرهنگ و دانایی و فرزانگی است.

کرمانشاه یکی از بی‌شمار چشمه‌هایی است که از داشته‌های فرهنگ ایرانی سیراب می‌شود. کرمانشاه پارۀ تن ایران زمین است و آینۀ تمام‌نمای فرهنگ ایرانی؛ زیرا نمونه‌ای از دارایی‌های رنگارنگ و گستردۀ فرهنگ ایران زمین، در این خاک بر جای مانده است. از برشمردن این داشته‌ها بی‌نیازیم؛ زیرا سنگ‌نوشته‌ها، گوردخمه‌ها، تندیس‌ها، کاخ‌ها، معبدها و... روشن‌ترین گواه بر این گفته است که کرمانشاه با ایران به دنیا آمده است، با ایران زیسته است و با او جاودانه خواهد زیست. در چند و چون آغاز کرمانشاه سخنی نیست؛ آغاز ایران، آغاز کرمانشاه نیز هست.

کیوان سمیعی یکی از فرزندان راستین ایران زمین است که در کرمانشاه پرورش یافته است. نام و یاد او مایۀ نازش کرمانشاهیان است. گردآوردندگان، به فراخور یادنامه‌ای که اکنون در برابر دید و داوری خوانندگان گرامی است، نام این دانشمند بلندپایه را گواه گره‌خوردگی کرمانشاه و ایران زمین می‌دانند. می‌دانیم باور به جاودانگی در پرتوِ سخن‌راندنِ نغز، جان‌مایۀ فرهنگ ایرانی است. به یادگار گذاشتن سخن نغز یکی از سرچشمه‌های زایای فرهنگ ایرانی است که همیشه برانگیزانندۀ فرزندان ایران بوده است. بر این اساس است، که تمدّن ایران را تمدّنی کتاب‌باورانه نامیده‌اند. بی‌گمان کیوان سمیعی یکی از باورمندان به این سخن است. زندگی و کارهای او، که پاره‌هایی از آن بر قلم همراهان گرانقدر ما در گردآوردن این یادنامه روان گشته است، گواهی است روشن بر گفتۀ ما. راه او و دیگر شیفتگان فرهنگ ایران پر رهرو باد.

از پیشگفتار مؤلفین کتاب «حکیم آزاده»
.
@G0ZIDE

‌‌📢 آیین بزرگداشت حکیم آزاده، علامه کیوان سمیعی کرمانشاهی برگزار می‌شود
🔹 سرویس کرمانشاه _ آیین بزرگداشت استاد علامه کیوان سمیعی کرمانشاهی روز سه شنبه دوم مردادماه ۱۴۰۳‌ در مجمع فلاسفه ایران برگزار می‌شود.

مشاهده خبر:
🔗 http://kurdpress.com/x48L5

✨خبرگزاری کردپرس
🌐 @KurdPressCom

مراسم بزرگداشت علامه کیوان سمیعی

با رونمایی از کتاب «حکیم آزاده» یادنامهٔ استاد کیوان سمیعی
به کوشش :
دکتر ابراهیم رحیمی زنگنه
دکتر همایون شکری


با مقدمه و سخنرانی استاد محمدعلی سلطانی
به همراه رونمایی از کتاب حکیم متأله میرزا حسن کرمانشاهی

تاریخ و محل برگزاری:
سه شنبه دوم مردادماه ساعت ۹ تا۱۲
تهران مجمع فلاسفه ایران
تهران خیابان کارگر جنوبی.پایین تر از جمهوری. کوچه آیرم پلاک ۱۳

خرید و فروش آثار ادبی و منابع تحقیقی زبان و ادبیات فارسی (تاریخ، فلسفه و ...)
https://t.me/ketabestan1399

“چی بودیم، چی شدیم”

در نامه‌های علامه قزوینی به محمدعلی فروغی و عباس اقبال آشتیانی نکاتی دربارهٔ اعتبار پول ایران است که در مقولهٔ “چی بودیم، چی شدیم”ها می‌گنجد.

در یکی از نامه‌ها، قزوینی هنگام فهرست کردن هزینه‌های زندگی در پاریس می‌نویسد: «همهٔ اینها به ماهی هزار مارک، یعنی دویست فرانک فرانسه، یعنی صد فرانک سویس، یعنی پانزده الی بیست تومان ایران [فراهم می‌شود]». (ص ۶۰). ملاحظه می‌فرمایید که پول ایران در برابر پول کشورهای ثروتمند اروپایی تا چه حد معتبر است. پانزده الی بیست تومان ایران برابر است با دویست فرانک فرانسه و صد فرانک سویس!

می‌دانید که قزوینی در اروپا زندگی می‌کرده است. در آن سال‌ها بسیاری از کتاب‌های مهم ادب فارسی و ادب عرب به کوشش مستشرقان در اروپا چاپ می‌شده است. البته همزمان در ایران نیز کتاب‌هایی ارزشمند چاپ می‌شده. در این بین اقبال به کتاب‌های چاپ اروپا نیازمند بوده است و قزوینی به کتاب‌های چاپ ایران. بنابر پیشنهاد اقبال قرار بر این می‌شود که اقبال کتاب‌های چاپ شده در ایران را به دست قزوینی برساند و قزوینی کتاب‌های چاپ اروپا را برای اقبال بفرستد. (ص۱۱۴).

لازمهٔ این کار تنظیم فهرستی است از هزینه‌های خرید، بسته‌بندی، ارسال و… . در یکی از نامه‌ها، قزوینی برای اقبال توضیح می‌دهد که پول ایران از پول بسیاری از کشورهای اروپایی معتبرتر است؛ بنابراین به او توصیه می‌کند که بهتر آن است که مستقیماً با خود ناشران ارتباط گرفته، با پرداخت پول ایران، در هزینه‌های خرید صرفه‌جویی بکند: «کتاب‌هایی که خواسته بودید آنچه چاپ هالند یا انگلیس است صرفهٔ سرکار در آن است که مستقیماً از خود ایران پول بفرستید و بطلبید؛-چه پول ایران به اصطلاح مالیون، پول “سالم” Sain است [نه] مانند پول انگلیس و پول هالند و پول سویس و غیره- نه آنکه بنده از اینجا با فرانک که پول “معیوب” Vicié است تحویل به لیره یا فلورن نمایم؛ چه به‌مراتب گران‌تر برای سرکار تمام می‌شود». ( ص۱۲۳).

قضاوت با شما.

هجران سیصدساله‌ات
عشق تو را در من نکُشت

عشق پایدار

المَحبَّةُ إستقلالُ الکثیرِ مِنْ نَفسِکَ و إستکثارُ القلیلِ مِنْ حَبیبِکَ
(دوستی، کم‌گرفتن بسیارِ خود است و بسیار دانستن اندکِ دوست)

این عبارات بایزید، عباراتی بسیار مهم است؛ زیرا بیانگر دقیقه‌‌ای است از دقایق عشق. می‌دانیم که دوام و پایداری عشق، یکی از دغدغه‌های عشاق است. عشق‌اندیشان و عشق‌پژوهان، هر یک کوشیده‌اند راهی برای جلوگیری از کم‌رنگ شدن، درهم شکسته شدن و پایان عشق بیابند و پیشنهاد کنند.
کاوش پیرامون عوامل دوام محبت، مستلزم یادکرد عواملی است که مسبب ایجاد دگرگونی در احوال عشاق است. ایشان دریافته‌اند که «توقع» یکی از بزرگترین عوامل نابودگر محبت است. بر همین اساس است که همواره سعی بر آن بوده است که بر بی‌شائبه بودن عشق تأکید شود. عشق‌اندیشان توقع «بهره‌مندی» را در شمار صفات مذمومه قرار داده‌اند. هنگامی که عشق و محبت بی‌توقع ِجبران ابراز شود، ابرازکننده منتظر بازخوردی متناسب از طرف دریافت‌کننده نیست. همچنان‌که خواندیم اگر این دستورِ کار از طرف دو سوی یک رابطه جدی گرفته شود، یعنی کارهای خود را کوچک شمرده و لطف‌های دوست را بزرگ بدانیم، یکی از منافذ ویران‌کنندهٔ عشق کور شده است.

@G0ZIDE

.
عشقت آموخت به من رمز پريشانى را
چون‌نسيم ازغم‌تو بى سر و سامانى را

بوى پيراهنى ‌اي باد بياور ، ور نه
غم يوسف بكُشد ، عاشق كنعانى را

دور از چاكِ گريبان تو آموخت به من
گل من! غنچه صفت، سر به گريبانى را

آه،ازاين‌دردكه‌زندان‌قفس‌خواهدكشت
مرغ خو كرده به پرواز گلستانى را

ليلى من ! غم عشق تو بنازم كه كِشى
به خيابانِ جنـون ، قيس بيابانى را

اينك‌آن طُرفه‌شقايق،دل‌من كز سوزش
داغ بر دل بنهد لاله‌ى نعمانى را

همه ، باغ دلم آثار خـزان دارد ، كو ؟
آن كه سامان بدهد اين همه ويرانى را



#يكم_مهر_ماه_خجسته_زاد_روزِ
#ماه_بلند_غزل_استاد_حسين_منزوى
#خسروآوازایران_استادمحمدرضاشجریان
#نام_و_يادشان_گرامى_و_ماندگار

@hosseinmonzavisher
@poemmonzavi
⚜️⚜️⚜️⚜️