عشق پایدار

المَحبَّةُ إستقلالُ الکثیرِ مِنْ نَفسِکَ و إستکثارُ القلیلِ مِنْ حَبیبِکَ
(دوستی، کم‌گرفتن بسیارِ خود است و بسیار دانستن اندکِ دوست)

این عبارات بایزید، عباراتی بسیار مهم است؛ زیرا بیانگر دقیقه‌‌ای است از دقایق عشق. می‌دانیم که دوام و پایداری عشق، یکی از دغدغه‌های عشاق است. عشق‌اندیشان و عشق‌پژوهان، هر یک کوشیده‌اند راهی برای جلوگیری از کم‌رنگ شدن، درهم شکسته شدن و پایان عشق بیابند و پیشنهاد کنند.
کاوش پیرامون عوامل دوام محبت، مستلزم یادکرد عواملی است که مسبب ایجاد دگرگونی در احوال عشاق است. ایشان دریافته‌اند که «توقع» یکی از بزرگترین عوامل نابودگر محبت است. بر همین اساس است که همواره سعی بر آن بوده است که بر بی‌شائبه بودن عشق تأکید شود. عشق‌اندیشان توقع «بهره‌مندی» را در شمار صفات مذمومه قرار داده‌اند. هنگامی که عشق و محبت بی‌توقع ِجبران ابراز شود، ابرازکننده منتظر بازخوردی متناسب از طرف دریافت‌کننده نیست. همچنان‌که خواندیم اگر این دستورِ کار از طرف دو سوی یک رابطه جدی گرفته شود، یعنی کارهای خود را کوچک شمرده و لطف‌های دوست را بزرگ بدانیم، یکی از منافذ ویران‌کنندهٔ عشق کور شده است.

@G0ZIDE