جهان چگونه کار می کند؟

داستان واقعیِ شگفت‌انگیز زنی «یخ‌زده» که زنده ماند!

در اوایل صبحِ شب سال نو در مینه‌سوتا، در سال ۱۹۸۰، مردی به نام نلسون به طور تصادفی با جسد دوستش برخورد کرد که در چند متری در زیر برف به صورت دراز کشیده افتاده بود.

ماشین ژان هیلیارد نوزده ساله هنگام بازگشت به خانه خراب شده بود. او که اندکی پیش‌تر از تصادف٬ یک کت زمستانی، دستکش و چکمه های کابویی پوشیده بود، در هوای شبانه منفی ۳۰ سانتیگراد رفت تا از دوستش کمک بگیرد. در یک نقطه، او زمین خورد و از هوش رفت.

بدن هیلیارد به مدت شش ساعت در سرما بود تا او به شکل "جامد یخ زده" تبدیل شود. نلسون سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای با رادیو عمومی مینه‌سوتا گزارش می‌دهد: یقه‌اش را گرفتم و به داخل ایوان لغزیدم. فکر کردم مرده! سفت تر از تخته یخ زد، اما دیدم چند حباب از دماغش بیرون آمد.

ادامه...

ترجمه: یاس


«Channel of Science is for all»

تنها ۱٪ از تمام مواد شیمیایی موجود کشف شده است. چطور می توانیم موارد بیشتری کشف کنیم؟

جهان با میلیاردها ترکیب شیمیایی پر شده، اما ما فقط ۱٪ از آنها را شناسایی کرده ایم.

دانشمندان بر این باورند که ترکیبات شیمیایی کشف نشده می توانند کاربردهای جدیدی داشته باشند، مانند حذف گازهای گلخانه ای یا درمان بیماری ها.
ترکیبات شیمیایی از دو یا چند اتم ساخته شده اند و تعداد ترکیبات ممکن با توجه به تعداد اتم های مختلف و نحوه اتصال آنها به یکدیگر بسیار زیاد است.

شیمیدانان از روش های مختلفی برای جستجوی ترکیبات جدید استفاده می کنند، از جمله:
تغییر ترکیبات شناخته شده
استفاده از مواد جدید در واکنش های شیمیایی شناخته شده
جستجوی ترکیبات در دنیای طبیعی
حتی اگر یک شیمیدان ساختاری کاملاً جدید را حدس بزند، باز هم باید آن را تولید کند، که البته می تواند دشوار باشد.

برای بسیاری از ترکیبات مفید، آسان تر این است که آنها را از منابع طبیعی استخراج کنیم.
جهان با ترکیبات شیمیایی بی شماری پر شده است که ما فقط 1 درصد از آنها را می شناسیم.

دانشمندان بر این باورند که ترکیبات شیمیایی کشف نشده می توانند کاربردهای جدیدی داشته باشند.
جستجوی ترکیبات جدید یک فرآیند دشوار و چالش برانگیز است.

منبع:sciencealert
ویدیو به زبان اصلی

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

«Channel of Science is for all»

انزوای اجتماعی با حجم پایین مغز مرتبط است.

یک مطالعه جدید نشان می دهد که انزوای اجتماعی در افراد مسن با کاهش حجم مغز در مناطق مرتبط با حافظه مرتبط است.

علاوه بر این، به نظر می رسد که ارتباط بین انزوای اجتماعی و کاهش حجم مغز حداقل تا حدی با علائم افسردگی ایجاد می شود.

مطالعات متعددی وجود دارد که نشان می دهد تعامل اجتماعی در جلوگیری از زوال شناختی و شروع زوال عقل مفید است.
علاوه بر این، مطالعات اپیدمیولوژیک اخیر نشان داده است که انزوای اجتماعی با خطر زوال شناختی و زوال عقل همراه است.

تنهایی و انزوای اجتماعی، یا فقدان تماس اجتماعی با دیگران، خطرات جدی سلامت عمومی به ویژه در افراد مسن است. یک گزارش آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی نشان داد که بیش از یک چهارم بزرگسالان بالای 65 سال از نظر اجتماعی منزوی هستند.


 انزوای اجتماعی با انواع پیامدهای منفی سلامتی از جمله مرگ و میر زودرس، افزایش خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب و سکته مغزی، افزایش گزارش علائم افسردگی و افزایش خطر زوال عقل و زوال شناختی مرتبط است. 

 مطالعاتی مبتنی بر جمعیت در مقیاس بزرگ برای بررسی ارتباط بین سلامت اجتماعی و آتروفی مغز با استفاده از معیارهای MRI آغاز شده‌اند و یافته‌ها نشان داده‌اند که تنهایی یا انزوای اجتماعی با حجم کل مغز کمتر، حجم ضایعات ماده سفید بیشتر و خاص مرتبط است.
حتی ادراکات حمايت اجتماعي، باعث تغييرات کوچکتر در حجم کل مغز در طول زمان همراه می شود.
«در نهایت، مکانیسم دقیق رابطه بین انزوای اجتماعی و حجم مغز هنوز مشخص نشده است.»

سحر موحد
Source


«Channel of Science is for all»

ویاگرا چیست؟

ویاگرا، «قرص آبی کوچک» که میلیون‌ها مرد در سراسر جهان از آن برای اختلال نعوظ استفاده می‌کنند، در واقع به طور تصادفی کشف شد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، محققانی که در شرکت داروسازی فایزر کار می کردند، در تلاش بودند تا درمانی برای آنژین، نوعی درد قفسه سینه که به دلیل کاهش جریان خون به قلب ایجاد می شود، ابداع کنند.

یکی از کاندیداها داروی سیلدنافیل بود. با مسدود کردن پروتئین خاصی به نام فسفودی استراز نوع 5 که به سادگی به عنوان PDE5 نیز شناخته می شود، این دارو می تواند باعث گشاد شدن رگ های خونی شود.

در آزمایشی که در اوایل دهه ۱۹۹۰ انجام شد، مردانی که سیلدنافیل مصرف می کردند عوارض جانبی مانند برافروختگی، سردرد، عوارض گوارشی و حالت تهوع را گزارش کردند. آنها همچنین نعوظ را گزارش کردند که کاملاً غیرمنتظره بود.

سر سیمون کمپبل، شیمیدان آلی که به تولید دارو کمک کرده است، گفت: آن روزها ما یک تیم جوان بودیم و اختلال نعوظ چیزی نبود که ما را نگران کند، بنابراین واقعاً نمی‌دانستیم که نیازی به چنین دارویی وجود دارد.

در پایان کارآزمایی، برخی از شرکت‌کنندگان با ابراز تمایل به ادامه مصرف قرص‌های خود، از پس دادن قرص‌های خود خودداری کردند.

و بنابراین، تیم تحقیقاتی به سرعت به سمت آزمایش سیلدنافیل برای اختلال نعوظ به جای بیماری قلبی حرکت کردند.

سیلدنافیل در حال حاضر به عنوان ویاگرا نامگذاری شده است، قرصی که بیشتر با امور قلب مرتبط است تا عملکرد قلب.

سیلدنافیل چگونه اختلال نعوظ را درمان می کند؟
سیلدنافیل با متوقف کردن تجزیه GMP حلقوی در سلول‌های ماهیچه صاف در رگ‌های خونی آلت تناسلی، که جریان خون را در هنگام تحریک جنسی افزایش می‌دهد، عمل می‌کند. در افراد مبتلا به اختلال نعوظ، GMP حلقوی کافی وجود ندارد.

این دارو یک ضربه بزرگ بود. در عرض چند هفته پس از تایید FDA در سال ۱۹۹۸، بیش از یک میلیون نسخه ویاگرا در ایالات متحده تجویز شد. به گفته سازنده آن، فایزر، اکنون تخمین زده می شود که این دارو توسط ۶۲ میلیون مرد در سراسر جهان مصرف شود.

بعدها، آزمایش‌های بالینی نشان داد که سیلدنافیل می‌تواند برای درمان بیماری‌های قلبی مانند فشار خون شریانی ریوی، همانطور که از ابتدا در نظر گرفته شده بود، استفاده شود.

ترجمه:یاس

https://www.sciencealert.com/what-is-viagra

«Channel of Science is for all»

- ☕️ - یک فنجان قهوه اضافی در روز ممکن است به جلوگیری از افزایش وزن کمک کند.

تأثیر مثبت قهوه بر سلامت به خوبی شناخته شده است. نوشیدن معادل سه تا چهار فنجان قهوه فوری در روز خطر ابتلا به بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری قلبی، دیابت نوع 2 و برخی سرطان ها را کاهش می دهد.

بیشتر افراد با افزایش سن هر سال مقدار کمی وزن اضافه می کنند. اما آیا قهوه می تواند به جلوگیری از افزایش تدریجی وزن کمک کند؟

گروهی از محققان بررسی کردند که آیا نوشیدن یک فنجان قهوه اضافی در روز - یا افزودن شکر، خامه یا یک جایگزین غیر لبنی - منجر به افزایش وزن بیشتر یا کمتر نسبت به افرادی که میزان مصرف خود را تنظیم نکرده بودند، شده است یا خیر.

تحقیقات آنها (در حال حاضر یک پیش اثبات است) یک ارتباط متوسط ​​بین قهوه و بیشتر افراد با افزایش سن هر سال مقدار کمی وزن اضافه می کنند. اما آیا قهوه می تواند به جلوگیری از افزایش تدریجی وزن کمک کند؟

ادامه‌ی مطلب...

ترجمه: یاس
-
« Channel of Science is for all »

برخلاف تصور قبلی ویروس ایدز یا HIV در مرحله خفته، بیکار نیست!

ویروس ایدز یا نقص ایمنی انسانی (اچ‌آی‌وی) آنطور که قبلاً فکر می‌کردیم، مرحله خواب و آرام ندارد.

ویروس‌  HIV می‌تواند کپی‌های DNA ژنوم RNA خود را در کروموزوم‌های ما پنهان کند، حتی زمانی که سیستم ایمنی بدن تلاش می‌کند تا بدن را از شر این عفونت خلاص کند.

به تازگی دو مطالعه نشان داده‌اند که قطعات ریز ژنوم HIV می‌توانند در داخل سلول‌های ایمنی باقی بمانند، حتی زمانی که درمان دارویی انجام شود و تکثیر ویروس را بتواند سرکوب می‌کند. همین امر باعث می‌شود که سیستم ایمنی تحریک و خسته شود.


دانیل کافمن، ایمونوویروسولوژیست دانشگاه لوزان در سوئیس می‌گوید: «بیشتر ویروسی که در بدن (بعد از درمان) باقی می‌ماند ویروس‌های معیوبی هستند که واقعاً نمی‌تواند تکثیر شود، اما ما دریافته‌ایم که این ویروس‌های معیوب هنوز هم می‌توانند RNA ویروس و گاهی اوقات پروتئین تولید کنند.»

دارو‌های ضد رتروویروسی شبیه دکمه چرت زدن هستند و تا زمانی که فرد به مصرف دارو ادامه می‌دهد، از تکثیر HIV در داخل سلول‌های ایمنی نوع کمکی T جلوگیری می‌کند. این دارو‌ها باعث افت زیادی در تعداد ذرات HIV می‌شوند به طوری که ویروس در خون غیرقابل تشخیص می‌شود.
اما این دو مطالعه نشان می‌دهند که این دارو‌ها تک تک تکه‌های RNA ویروسی موجود در سلول‌های ایمنی را پاک نمی‌کنند



درمقاله اول، محققان نمونه خون ۱۸ مرد تحت درمان HIV را گرفتند. آن‌ها با استفاده از پروب‌های RNA فلورسنت، قطعات ژن HIV را در میلیون‌ها سلول T کمکی جستجو کردند.

از ۱۸ نفری که برای HIV تحت درمان قرار گرفتند، ۱۴ نفر دارای مخازن RNA ویروسی بودند و هفت نفر پروتئین‌های ویروسی از جمله p۲۴ تولید کردند. پروتئینی که جزء پوسته HIV است و در آزمایشات تشخیصی استفاده می‌شود.



در عکس بالا مواد ژنتیکی HIV به صورت لکه‌های سبز و بنفش در داخل سلول T کمکی دیده می‌شود.
در حدود ۲۸ سلول از هر میلیون سلول ایمنی حاوی مواد ژنتیکی اچ‌آی‌وی بود، اما این برای تحریک پاسخ ایمنی کافی بود. هر چه مخزن بقایای ژن HIV بزرگتر باشد، بدن با ایجاد یک پاسخ ایمنی اختصاصی HIV با شدت بیشتری پاسخ می‌دهد.


البته ما نمی‌دانیم که آیا چنین فعالیت ایمنی مداومی برای فرد مبتلا به HIV مفید است یا مضر. این شبح ویروسی می‌تواند به عنوان یادآورکننده برای سیستم ایمنی بدن باشد تا هوشیار بماند، یا می‌تواند ارتش سلول‌های T را به وحشت انداخته و خسته کند.
.وRNA ویروس می تواند باعث التهاب شود که مشخص است که حتی زمانی که افراد از درمان ضد رتروویروسی استفاده می کنند ادامه می یابد .


مطالعه دوم تأیید کرد که برخی از افرادی که برای HIV درمان می‌شوند دارای RNA ویروسی ناخواسته در سلول‌های T کمکی هستند که باعث ایجاد اختلال در رشد سلول‌های ایمنی نوع CD۸+ T می‌شود که به مبارزه با عفونت HIV کمک می‌کنند.

سحر موحد

Source


«Channel of Science is for all»

ماده جدید و شگفت‌انگیز که نوعی بسیار نادر از طلا در آن موجوداست.

دانشمندان موفق به ساخت یک نوع نادر از طلا با بار مثبت به نام Au2+ شده‌اند که به ندرت در طبیعت یافت می‌شود.

اتم‌های طلا معمولاً الکترون‌هایشان را به شدت نگه می‌دارند و Au2+ تشکیل نمی‌دهند.

محققان Au2+ را درون یک ماده بلوری به نام هالید پروسکایت قرار دادند تا بتوانند آن را ثابت نگه دارند.

آنها با استفاده از مواد ساده‌ای مثل ویتامین C موفق به تولید Au2+ شدند.

این ماده جدید می‌تواند کاربردهای بالقوه‌ای در الکترونیک و سایر زمینه‌ها داشته باشد.

این تحقیق در مجله Nature Chemistry منتشر شده است.

منبع:sciencealert

تشخیص سریع نوع تومور مغزی به کمک هوش مصنوعی.

به کمک هوش مصنوعی حالا امکان تشخیص سریع نوع تومور مغزی حتی در لحظه جراحی و ظرف 1.5 ساعت فراهم شده است ؛ در حالی که این فرآیند قبل از این یک هفته زمان می‌برد.

با استفاده از تکنولوژی جدید Nanopore sequencing برای خوندن DNA در لحظه، یک الگوریتم یادگیری عمیق جدید توسط پژوهشگران UMC Utrecht ایجاد شده که می‌تونه در 20 تا 40 دقیقه نوع تومور رو تشخیص بدهند.

این دست آورد امکان تغییر فوری استراتژی جراحی رو فراهم می‌کنه، در جراحی‌های واقعی بر روی کودکان و بزرگسالان آزمایش شده و حالا توسط برخی مراکز به‌طور روزمره استفاده می شود.

در طول جراحی، گاهی اوقات، بقایای کوچک از بافت تومور عمدا برای جلوگیری از آسیب عصبی باقی می ماند. اما اگر به عنوان مثال، بعداً معلوم می شود که تومور بسیار تهاجمی است، ممکن است برای برداشتن آخرین باقیمانده تومور بازهم ، جراحی دوم لازم باشد.
که خطرات و استرس را برای بیماران وخانواده آنها ایجاد کند.

اکنون می توان از این کار جلوگیری کرد زیرا ما از قبل در طول اولین جراحی می دانیم که با چه نوع توموری سروکار داریم."

با انجام این کار می توانیم به جراحان کمک کنیم تا نتیجه جراحی تومور مغز را بهینه کنند.

محققان می گویند : «اینکه اکنون می‌توانیم نوع تومور مغزی را به محض جراحی تعیین کنیم، نشان می‌دهد که چگونه فناوری می‌تواند تشخیص را سرعت بخشد. و چگونه می‌توانیم از یک بیوبانک موجود برای توسعه فناوری جدید استفاده کنیم.»

ترجمه : سحر موحد
Source

«Channel of Science is for all»

دانشمندان می گویند که رابطه جنسی از سلامت مغز در افراد مسن محافظت می کند

رابطه جنسی بخشی طبیعی، معمول و لذت بخش از زندگی انسان است، اما تاثیر آن بر سلامت مغز به طور شگفت انگیزی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

یک مطالعه طولی در مورد زندگی، تمایلات جنسی و تیزبینی ذهنی در ایالات متحده نشان داده است که فعالیت جنسی در افراد مسن که در خانه های سالمندان زندگی نمی کنند، با عملکرد شناختی بهتر آنها در آینده مرتبط است.

این مجموعه داده ها شامل اطلاعاتی در مورد تعداد دفعات رابطه جنسی داوطلبانه و شریکی (نه لزوماً آمیزش جنسی)، میزان لذتی که از آن رابطه جنسی می‌برند (ارگاسم یا عدم آن) و میزان رضایت عاطفی آنها از روابط جنسی خود را شامل می‌شود.

عملکرد شناختی شرکت کنندگان از طریق یک فرآیند نمره دهی رسمی تعیین شد که جنبه های توجه، حافظه، زبان، تفکر مفهومی، محاسبات و جهت گیری را در نظر می گیرد.
جامعه شناسان شانون شینا از کالج هوپ و لیوب از دانشگاه پردو، هنگام تجزیه و تحلیل داده های مطالعه، دریافتند که رابطه جنسی با سلامت مغز بهتر در تمام گروه های سنی مرتبط است.

در میان افراد ۷۵ تا ۹۰ ساله، فراوانی رابطه جنسی کلیدی به نظر می رسد. مشخص شد که این گروه پنج سال بعد اگر در حال حاضر حداقل یک بار در هفته رابطه جنسی داشتند، عملکرد شناختی بهتری داشتند.
از سوی دیگر، برای بزرگسالان ۶۲ تا ۷۴ ساله، مهم‌ترین عامل برای سلامت مغز در آینده، کیفیت رابطه جنسی از نظر جسمی و عاطفی بود.

شینا و لویب پیشنهاد می‌کنند:
همان‌طور که در نمونه ما مشاهده شد، ارتقای کیفیت جنسی در میان زوج‌های مسن‌تر ممکن است راهی برای مبارزه با وقفه‌هایی باشد که افراد پیش‌بینی می‌کنند با افزایش سن به وجود بیاید، و این احساسات کیفیت جنسی ممکن است در سلامتی شناختی آنها در آینده ظاهر شود.

تحقیقات نشان داده است که رابطه جنسی می تواند مزایای سلامت روانی و جسمی، از جمله بهبود سلامت قلبی عروقی، کاهش پریشانی، و بهبود شادی و رفاه داشته باشد، تاثیر آن بر سلامت مغز پیر تا حد زیادی ناشناخته است.

در مطالعات متعددی متوجه شده اند که تنهایی و انزوای اجتماعی با زوال شناختی در زندگی بعدی مرتبط است. با این حال، این تحلیل ها اغلب یکی از صمیمی ترین انواع فعالیت های اجتماعی را در نظر نمی گیرند: رابطه جنسی.
علاوه بر این، برخی از کارشناسان فکر می کنند که «فقدان فعالیت اجتماعی پیامد زوال شناختی است و نه علت آن.»

با این وجود، مدل‌هایی که شینا و لیوب در مطالعه خود اجرا کردند، نشان می‌دهد که ارتباط بین جنسیت و سلامت شناختی به هر دو سمت نمی‌رود.
به عبارت دیگر، آنها دریافتند که شناخت بهتر، فعالیت جنسی را پنج سال بعد پیش بینی نمی کند.

شینا به اریک دبلیو دُلان در PsyPost توضیح می‌دهد: تعجب‌آور بود که هیچ نتیجه قابل‌توجهی در ارتباط عملکرد شناختی با فعالیت جنسی یا کیفیت جنسی پنج سال بعد وجود نداشت.
"در حالی که ممکن است به نظر برسد که عملکرد شناختی ممکن است با تمایلات جنسی مرتبط باشد، ما واقعاً شاهدی برای آن نمی‌بینیم، حتی زمانی که بر گروه‌های سنی و جنسیتی مختلف تمرکز کردیم."

یافته‌ها نشان می‌دهد که حداقل برخی از انواع فعالیت‌های اجتماعی واقعاً ممکن است نقش محافظتی در برابر زوال شناختی داشته باشند، اگرچه تحقیقات بیشتری در میان گروه‌های بزرگتر و در دوره‌های زمانی طولانی‌تر مورد نیاز است.

جالب توجه است، در حالی که سلامت شناختی مردان مسن‌تر با لذت جسمانی بالا در مطالعه حاضر مرتبط بود، این ارتباط در شرکت‌کنندگان زن مسن‌تر مشاهده نشد.
با این حال، هیچ تفاوت دیگری مشاهده نشد. نژاد، قومیت، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل و سلامت جسمی و روانی نیز به نظر نمی‌رسد عوامل مؤثری باشند.

شینا و لوئیب چندین توضیح برای نتایج خود ارائه کرده اند؛
اول، رابطه جنسی اغلب شامل ورزش بدنی می شود، به این معنی که بهبود عملکرد شناختی ممکن است به دلیل بهبود سلامت قلبی عروقی باشد، که به نوبه خود می تواند جریان خون به مغز را افزایش دهد و التهاب را کاهش دهد.

سکس همچنین برای کاهش استرس شناخته شده است و تصور می شود استرس از رشد نورون ها در برخی از قسمت های مرتبط با حافظه در مغز جلوگیری می کند.
در نهایت، رابطه جنسی ممکن است عملکرد شناختی را از طریق ترشح دوپامین، که یک انتقال دهنده عصبی مرتبط با بهبود حافظه است، بهبود بخشد.

محققان می گویند: یافته های ما به ایجاد یک درک چند وجهی از سالمندی سالم کمک می کند و با اقدامات بالینی و تصمیمات سیاستی در مورد سلامت شناختی صحبت می کند، و به ویژه اینکه چگونه ممکن است با زندگی جنسی مرتبط باشد، موضوعی که اغلب برای افراد مسن نادیده گرفته می شود.

این مطالعه در مجله تحقیقات جنسی منتشر شد.

ترجمه:یاس

https://www.sciencealert.com/sex-appears-to-protect-brain-health-in-older-adults-scientists-say
«Channel of Science is for all»

تاثیر مخرب ChatGPT روی تولید محتوای علمی.

پژوهشگران با استفاده از ابزارهای تولید متن مبتنی بر هوش مصنوعی مانند ChatGPT می‌تونن سرعت نگارش مقالات علمی را افزایش بدهند. با وجود افزایش استفاده از این تکنولوژی‌ها احتمال تولید مقالات با کیفیت پایین و یا حتی جعلی ،بیشتر می شودو برخی از ناشران نگران تولید محتوای جعلی و افزایش تعداد مقالات نادرست هستند.

برخی ناشران به دنبال راه‌حل‌هایی برای شناسایی متن‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی هستند. توسعه‌دهندگان نیز در حال کار بر روی علامت‌گذاری (watermarking) خروجی‌های تولید شده توسط مدل‌های زبانی هستند تا این متن‌ها قابل شناسایی باشند.

همچنین امیدوارند که مقامات قانونی افشای اطلاعات یا علامت‌گذاری برای مدل‌های زبانی راالزامی کنند و حذف watermarking غیرقانونی اعلام شود .

سحر موحد

منبع
«Channel of Science is for all»

نورون‌ها تنها سلول‌هایی نیستند که در تشکیل خاطرات نقش دارند.

پژوهش جدیدی نشان داده است سلول‌های سازنده عروق خونی با نورون‌ها همکاری می‌کنند تا در مغز موش خاطرات طولانی‌مدت را ایجاد کنند.

نورون‌ها (سلول‌های مغزی که مسئول انتقال پیام‌های الکتریکی و شیمیایی هستند)، از مدت‌ها پیش به‌عنوان بازیگران کلیدی در تشکیل حافظه درنظر گرفته می‌شوند، اما پژوهش جدیدی روی جوندگان نشان می‌دهد این سلول‌ها ممکن است همکار مهمی داشته باشند.

سلول‌های همکار نورون‌ها «پری‌سیت» نامیده می‌شوند و در دیواره مویرگ‌های خونی مغز وجود دارند. پری‌سیت‌ها برای تنظیم جریان خون در مغز، تشکیل عروق خونی، کنترل ورود سلول‌های ایمنی به سیستم عصبی مرکزی و تشکیل و حفظ سد خونی‌مغزی بسیار مهم هستند.
سد خونی‌مغزی لایه سلولی نازکی است که فقط به مولکول‌های انتخابی اجازه حرکت بین مغز و خون را می‌دهد.

براساس مطالعه‌ای که در مجله‌ی Neuron منتشر شده است، پری‌سیت‌ها علاوه بر وظایف یادشده با نورون‌ها نیز در راستای تشکیل و ذخیره خاطرات طولانی‌مدت همکاری می‌کنند. کریستینا آلبرینی، نویسنده ارشد مطالعه گفت: «اکنون درک محکم‌تری از مکانیسم‌های سلولی داریم که به تشکیل و ذخیره خاطرات کمک می‌کنند. درک همکاری میان انواع مختلف سلول‌ها به ما در توسعه درمان‌هایی برای بیماری‌های مرتبط با حافظه کمک می‌کند.»


در مطالعه جدید، پژوهشگران پروتئینی به نام IGF2 یا فاکتور رشد شبه انسولین ۲ را بررسی کردند که تولید آن پس از یادگیری در هیپوکامپ افزایش پیدا می‌کند (هیپوکامپ ناحیه کلیدی مغز برای ایجاد حافظه طولانی‌مدت است). برای مثال، پس از اینکه حیوان یاد می‌گیرد از سناریوهایی بترسد که با شوک الکتریکی خفیف به پای او همراه است، میزان IGF2 افزایش پیدا می‌کند.


پژوهشگران دریافتند که در موش‌ها، پری‌سیت‌ها بیشتر IGF2 را در هیپوکامپ تولید می‌کنند. به‌نظر می‌رسید فعالیت نورون‌های اطراف موجب تحریک تولید IGF2 توسط پری‌سیت‌ها می‌شد. هنوز مطمئن نیستیم که پری‌سیت‌های مجاور چگونه فعال می‌شوند، اما به‌نظر می‌رسد نورون‌ها موجب آغاز فرایند تشکیل حافظه می‌شوند.


در آزمایش‌های دیگر، پژوهشگران از تولید IGF2 توسط پری‌سیت‌ها ممانعت کردند. این امر نه‌تنها از ایجاد خاطرات طولانی‌مدت در جوندگان ممانعت کرد، بلکه مانع از عمل ژن‌هایی شد که به‌طور معمول در جریان تشکیل حافظه در نورون‌ها فعال می‌شوند.

روی‌هم‌رفته، آزمایش‌ها نشان می‌دهد برای اینکه نورون‌ها حافظه درازمدت تشکیل دهند، نیاز است پری‌سیت‌ها IGF2 تولید کنند.
نویسندگان قصد دارند در آینده به بررسی این موضوع بپردازند که آیا IGF2 با سایر انواع سلول‌ها در مغز تعامل دارد و اینکه آیا همکاری‌های مشابهی بین نورون‌ها و پری‌سیت‌ها در نواحی دیگر مغز اتفاق می‌افتد.

سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

در سال ۲۰۰۹ یک ستاره بزرگ به طور ناگهانی روشن و سپس ناپدید شد که علت آن مشخص نبود.

مطالعات جدید با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب، منبع نور مادون قرمز روشنی را در محل ستاره نشان می‌دهد.

این نور احتمالا ناشی از مواد پرتاب شده از ستاره در هنگام روشن شدن سریع آن است.

سه شیء باقی‌مانده دیگر نیز شناسایی شده‌اند که نشان می‌دهد این پدیده احتمالا ناشی از ادغام دو ستاره بوده است.

این یافته‌ها در درک مراحل تبدیل ستارگان به سیاهچاله بسیار مفید خواهد بود.

منبع:sciencealert

این مقاله در Universe Today منتشر شده است. می‌توانید مقاله اصلی را بخوانید.

«Channel of Science is for all»

قدیمی ترین ردپای انسان در آمریکای شمالی حداقل 21500 سال قدمت دارد.

تحقیقات جدید تایید کرده است که رد پا‌های پراکنده در سراسر بیابان کنونی نیومکزیکو کمتر از 21500 سال پیش توسط انسان به جا گذاشته شده.

قدمت این جاهای پا در وایت سندز نیومکزیکو در سال 2021 آشکار شد، که با حیرت و تردید مواجه شد. اکنون، تیمی شامل برخی از دانشمندان دیگر، تاریخ‌گذاری دقیق‌تری را انجام داده‌اند که نتیجه بحث‌برانگیز پیشین را تأیید می‌کند.
پس احتمال دارد که انسان‌ها در واقع در آمریکای شمالی در طول آخرین حداکثر یخبندان حضور داشته باشند.

جف پیگاتی -زمین‌شناسی از سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS)- توضیح می‌دهد: «واکنش فوری در برخی محافل جامعه باستان‌شناسی این بود که دقت تاریخ‌گذاری ما برای این ادعای عجیب حضور انسان‌ها در آمریکای شمالی در طول آخرین حداکثر یخبندان حضور داشتند، کافی نبوده.اما روش هدفمند ما در این تحقیق فعلی واقعا نتیجه داد.»

تعیین قدمت ردپا‌ها بین 21000 تا 23000 سال پیش  بر اساس قدمت رادیوکربن دانه‌های یک گیاه آبزی به نام Ruppia cirrhosa – چمن مارپیچی – بود که در آثار فسیل شده یافت شد.

از آنجایی که C-14 با سرعت مشخصی به کربن پایدار تجزیه می‌شود، دانشمندان می‌توانند با تعیین نسبت C-14 به کربن پایدار در یک نمونه، سن آن را مشخص کنند.


یافته‌های این تیم در سال 2021 به دلیل ماهیت آبی گیاهی که آن‌ها یافته‌های خود را بر اساس آن پایه‌گذاری کردند، مورد تردید قرار گرفت. چرا که آب می‌تواند یک مخزن کربن باشد، به این معنی که گیاهان می‌توانند کربن محلول را از آب در طول زندگی خود جذب کنند، و این تصور را ایجاد می‌کند که مواد گیاهی تاریخ‌گذاری شده بسیار قدیمی‌تر از آنچه هست هستند.

کاتلین اسپرینگر زمین‌شناس از USGS که در این تحقیق همکاری می‌کرد، می‌گوید: «ما به دوران اولیه خود و همچنین شواهد قوی زمین‌شناسی، هیدرولوژیکی و چینه‌شناسی اطمینان داشتیم، اما می‌دانستیم که کنترل زمانی مستقل حیاتی است».

این تیم گرده‌های مخروطیان را از همان لایه زمین‌شناسی دانه‌های علف خندق جمع‌آوری کردند که احتمالاً در همان زمان رسوب کرده بود.مخروطی‌ها زمینی هستند، به این معنی که هر کربن آنها مشمول حاشیه خطای مشابه کربن آبزی نیست.

پژهشگران حدود 75000 دانه گرده را جدا کرد و تاریخ‌گذاری رادیوکربنی را انجام داد.
آن‌ها همچنین نوع متفاوتی از تاریخ‌گذاری روی کوارتز یافت شده در لایه‌های ردپایی انجام دادند. لومینسانس با تحریک نوری یک تکنیک تاریخ‌یابی است که به دانشمندان اجازه می‌دهد تا تعیین کنند که یک نمونه معدنی آخرین بار چه مدت در معرض نور خورشید قرار گرفته است.

هر دو نتیجه کاملاً با یافته‌های قبلی مطابقت داشتند. سم گرده مخروطیان بین 22600 تا 23400 سال پیش متغیر بود و کوارتز آخرین بار حدود 21500 سال پیش در معرض نور خورشید بود. تعیین سم چمن خندق هم سن مشابه را تایید کرد.

پس شواهد قوی زمین‌شناسی، هیدرولوژیکی و چینه‌شناسی، بی‌تردید از این نتیجه‌گیری حمایت می‌کند که انسان‌ها در طول آخرین حداکثر یخبندان در آمریکای شمالی حضور داشته‌اند.

سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

- 💻 - الزام فنی عدم وجود فونت در رمزگذاری


در حوزه علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات شخص با تعامل شگفت انگیز بین رمزگذاری کاراکترها و فونت ها مواجه می شود در حالی که فونت ها برای ارائه محتوای متنی به شیوه ای جذاب از نظر بصری ضروری هستند، آنها به طور مستقیم در کدگذاری گنجانده نمی شوند.

سیستم‌های محاسباتی مدرن برای نمایش محتوای متنی، تسهیل وظایفی مانند ذخیره‌سازی، انتقال و پردازش، بر طرح‌های رمزگذاری تکیه می‌کنند. رمزگذاری ها در هسته خود نگاشت های ریاضی هستند که مقادیر عددی منحصر به فردی را به کاراکترها اختصاص می دهند.

در مقابل، فونت ها جنبه های بصری متن، از جمله استایل ها، شکل ها و اندازه ها را در بر می گیرند. رمزگذاری کاراکترها نقش مهمی در تبادل اطلاعات دیجیتال دارند، آنها رایانه ها را قادر می سازند تا متن را از طریق نمایش های استاندارد شده درک و پردازش کنند. رمزگذاری ها پلی بین داده های متنی خام و سیستم های باینری مورد استفاده توسط ماشین ها ایجاد می کنند و عملیات هایی مانند جستجو و مقایسه را تسهیل می کنند.

فونت ها به عنوان بازنمایی بصری کاراکترها عمل می کنند، اما ذاتاً به داده های رمزگذاری شده مرتبط نیستند، کدگذاری ها بر نمایش انتزاعی کاراکترها به عنوان مقادیر عددی، جدا از ظاهر آنها در هر فونت خاص تمرکز می کنند. این انتزاع امکان انعطاف پذیری را فراهم می کند و استفاده از فونت ها، سبک ها و اندازه های مختلف را بدون تغییر محتوای رمزگذاری شده ممکن می سازد.

رمزگذاری ها از تبادل اطلاعات متنی در سیستم ها، پلتفرم ها و برنامه های نرم افزاری مختلف پشتیبانی می کنند. جداسازی فونت ها از کدگذاری ها، قابلیت همکاری و سازگاری جهانی را تضمین می کند. با انتقال متن رمزگذاری شده مستقل از اطلاعات فونت، دستگاه ها و نرم افزارهای مختلف می توانند فونت های موجود خود را در حین رندر اعمال کنند و نمایش یکنواخت را در محیط های مختلف ممکن می سازند.

هدف کدگذاری ها به حداکثر رساندن کارایی ذخیره سازی و پردازش داده ها است. با حذف اطلاعات فونت، رمزگذاری ها می توانند کاراکترها را با استفاده از بیت های کمتر، بهینه سازی استفاده از حافظه و کاهش سربار محاسباتی در طول عملیاتی مانند مرتب سازی، جستجو و نمایه سازی نشان دهند. ذخیره اطلاعات فونت در کدگذاری ها باعث افزایش اندازه داده ها می شود و مانع انتقال و ذخیره سازی کارآمد داده می شود.

جداسازی فونت ها از رمزگذاری ها به کاربران این امکان را می دهد که نمایش بصری متن را بر اساس ترجیحات خود سفارشی کنند. افراد می‌توانند فونت‌ها، اندازه‌ها و سبک‌های متفاوتی را برای محتوای رمزگذاری‌شده یکسان انتخاب کنند، و ضمن حفظ یکپارچگی داده‌های اساسی، تجربیات ذهنی کاربر را افزایش دهند.

سیستم های محاسباتی مدرن انتخاب فونت ها و رابط ها را در اختیار کاربران قرار می دهند. جداسازی فونت ها از رمزگذاری ها تضمین می کند که نرم افزار و سیستم عامل می توانند مستقل از پلتفرم باقی بمانند. پلتفرم‌های مختلف می‌توانند از کتابخانه‌های فونت بومی خود برای رندر کردن متن استفاده کنند و ارائه یکنواخت را در دستگاه‌ها و پیکربندی‌های مختلف تضمین کنند.

در نتیجه عدم وجود فونت در کدگذاری ها یک انتخاب طراحی با دقت در نظر گرفته شده است که نمایش کارآمد، ذخیره سازی و پردازش داده های متنی را در بسیاری از پلتفرم ها و دستگاه ها امکان پذیر می کند. رمزگذاری ها نمایش انتزاعی کاراکترها را مدیریت می کنند، در حالی که فونت ها مسئولیت ارائه بصری خود را بر عهده می گیرند. این جداسازی تعادل بهینه انعطاف پذیری، قابلیت همکاری و کارایی را در حوزه سیستم های ارتباطی دیجیتال فراهم می کند. با درک و درک نقش رمزگذاری‌ها و فونت‌ها، می‌توانیم از قدرت ترکیبی آنها برای انتقال و ارائه مؤثر محتوای متنی در عصر دیجیتال استفاده کنیم.

#Aria_S

«Channel Science is for all»

- 💻 - آغاز دنیای باینری

منشا ایده باینری ها و کدنویسی به زمان اوج انقلاب صنعتی برمی‌گردد که در آن زمان از تکنیک خاصی به نام کارت پانچ برای فرمان دادن به وسایل نساجی استفاده می‌کردند، با ایجاد تعدادی قسمت سوراخ و قسمت های سالم بر روی کارت پانچ به سیستم مکانیکی بافتنی دستور دوخت یا استاپ کردن داده می‌شد به قولی هر سوراخ معادل 1 یا true و دستور صحیح بود و هرجایی که سوراخ نبود خاموش و معادل 0 یا false بود و دستوری به ماشین نمیداد.

این تکنیک ها با استفاده از دانش جبر بولی خلق شدند که 1 را معادل روشن شدن یک سیستم و 0 را فاقد ارزش و معنا دانسته و بدون ترجمه کردن از آن می‌گذرد.در زبان های برنامه نویسی امروزی هم متغییر bool مخفف شده ای از نام جورج بول ریاضیدان انگلیسی بود که تکنیک جبر بولین را ابداع کرد.

بعد ها این کارت پانچ ها با حکم ۰و۱ در کامپیوتر ها هم استفاده شدند اما مشکل طولانی بودن انجام و احتمال بالای اشتباه بود و باید به شکلی آنرا اصلاح می‌کردند.

هر cpu در حقیقتت از فوتولیتوگرافی لیزری روی یک ورقه سیلیکونی بوجود می‌آید که بعد میکروچیپ هارا به شکل PCB پیکربندی و قالب بندی می‌کنند این ترانزیستور ها می‌توانند جریان الکتریکی را به کامپیوتر به شکل بسیار دقیقی تعیین کنند اگرچه به علت تونل زنی کوانتومی برخی از الکترون ها از ترانزیستور های بسیار ریز رد می‌شوند و یکی از بزرگترین چالش مهندسی دنیاست اما هر cpu ریجستر هایی دارد که باعث خلق زبان برنامه نویسی بسیار کارآمدتری به نام اسمبلی شد.

اسمبلی سطح پایین و بسیار دشوار و نیازمند است درک عمیقی از مفاهیم کامیپوتر باشید که آنرا اجرایی کنید و اسمبلی ها با اسمبلر به کد های باینری تبدیل می‌شوند و به شکلی کوتاه تر و قابل درک تر نسبت به ۰و۱ مهندسان می‌توانند دستورات لازم را به کامپیوتر بدهند و همه اینها در ریجستر های x86 اینتل نهفته است.

با گذشت زمان زبان های تعاملی تر با زبان انگلیسی یا زبان های سطح بالا خلق شدند که یادگیری و اجرای آنها کمی طولانی تر از اسمبلی اما بسیار راحت تر و کم خطا تر از آن بود و با دو روش کامپایلر ( تبدیل ناگهانی کدها به اسمبلی ) و اینترپرتر( تبدیل خط به خط کدها به اسمبلی ) شکل گرفتند و دنیای دیجیتالی امروز را کامل تر کردند

#Aria_S

«Channel Science is for all»

ذرات کوچک «نقطه کوانتومی» برنده جایزه نوبل شیمی شدند
مونگی باوندی، لوئیس بروس و الکسی اکیموف این جایزه را برای کارشان بر روی نانوذرات درخشانی که در زمینه‌هایی از الکترونیک تا جراحی استفاده می‌شوند، دریافت می‌کنند.

جایزه نوبل شیمی به سه دانشمند که در توسعه آنچه به «نقاط کوانتومی» معروف است نقش داشته‌اند اعطا شده است.

در تلویزیون‌های جدید «کیوال‌ای‌دی» کریستال‌های ریزی وجود دارد که ذرات نانو در آنها تصویر را رنگی می‌کند.

از این کریستال‌ها همچنین به هنگام تصویربرداری پزشکی برای راهنمایی جراحان، در هدف‌گیری بهتر داروهای سرطان و ساخت صفحات خورشیدی استفاده می‌شود.

این جایزه ۸۲۴ هزار پوندی میان مونگی جی. باوِندی، لوئیس ای. بروس و الکسی آی. اِکیمُف تقسیم خواهد شد.

منبع

فیزیکدانانی که لیزرهای فوق سریع «آتوثانیه» ساخته اند برنده جایزه نوبل شدند
پیر آگوستینی، فرنک کراوس و آن لهویلیر برای پالس های نور بسیار کوتاه که امکان مطالعه دقیق الکترون ها را فراهم کرده است، جایزه دریافت کردند.


فیزیک آتوثانیه به دانشمندان این امکان را می‌دهد که به کوچکترین ذرات در کوتاه‌ترین زمان‌ها نگاه کنند (یک آتوثانیه یک کوئنتیلیوم ثانیه یا یک میلیاردم نانوثانیه است). برندگان روش هایی را ابداع کردند که این پالس های لیزری فوق سریع را تولید می کنند که می توانند برای مطالعه دنیای ما در کوچکترین مقیاس ها مورد استفاده قرار گیرند و در شیمی، زیست شناسی و فیزیک کاربرد داشته باشند.
سحر موحد

منبع


«Channel of Science is for all»

- داروین در فلاسک - پویایی تکاملی زیست محیطی. به عبارت دیگر؛ تعامل بین مولکول ها و محیط که امکان تکامل داروینی را فراهم می کند. بقای قوی ترین ها.

همه چیز، حدود هشت سال پیش، با کشف به اصطلاح شبیه سازها آغاز شد: ساختارهای ماکروسیکلیک خودآرایی، بر پایه بنزن 1،3-دی تیول با دم اسید آمینه، که به صورت الیاف کوچک روی هم قرار می گیرند.

سپس، آنها نشان دادند که این تکثیرگرها قادر به تشکیل گونه هستند، یک مفهوم داروینی دیگر: اندازه حلقه های مختلف بر اساس بلوک یکسان شکل می گیرد.

متعاقباً مشخص شد که این تکثیرگرها می‌توانند شکل‌گیری خود را تسریع کنند یا پس از تغییر جزئی در بلوک‌ها، درگیر فوتوکاتالیز شوند تا حتی سریع‌تر تکرار شوند.

علاوه بر این، در مورد اخیر، مشخص شد که فرآیند تکثیر با تولید اکسیژن منفرد، حالت اکسیداسیون محیط را نیز تغییر می‌دهد.


ترجمه:یاس

Source
-
«Channel of Science is for all»

جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۳ به کاتالین کاریکو و درو وایسمن برای ایفای نقش در ساخت واکسن "ام آر ان ای" علیه کرونا اهدا شد

کمیتە نوبل در استکهلم سوئد، امروز دوشبه ۱۰ مهرماه اعلام کرد که جایزه بخش پزشکی سال ۲۰۲۳ خود را به طور مشترک به «کاتالین کاریکو» دانشمند مجارستانی و «درو وایسمن» دانشمند آمریکایی اهدا خواهدکرد.

تحقیقات این دو دانشمند در زمینه اصلاحات نوکلئواسیدها پایه منجر به توسعه ام‌آر‌ان‌ای (mRNA) و تولید واکسن برای درمان بیماری کووید-۱۹ شد.

سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

- 🌚 - Send this to someone who loves the moon!
-
«Channel of Science is for all»