🔴 خوان کلام

🍂قلبِ ما از آنِ کیست؟

✝️بر اساس انجیل متی ۲۲: ۱۵–۲۱

➖➖➖➖➖➖➖

در این هفته، برادر جان فرهاد ما را به صحنِ پُرتنشِ معبد می‌برد، جایی که عیسی با یکی از پیچیده‌ترین تله‌های مخالفانش روبرو می‌شود. فریسیان و هیرودیان که همواره در پیِ یافتنِ بهانه‌ای برای محکوم کردنِ او هستند، با کلماتی چاپلوسانه اما با نیتی زهرآلود به سراغش می‌آیند و می‌پرسند:

آیا دادن مالیات به قیصر رواست یا نه؟

این یک دوراهیِ مرگبار بود. اگر عیسی می‌گفت آری، در چشمِ قومِ ستم‌دیده‌اش به عنوانِ یک خائن و سازش‌کار با امپراتوریِ ظالمِ روم شناخته می‌شد. و اگر می‌گفت نه، او را بی‌درنگ به جرمِ شورش علیه حکومت دستگیر می‌کردند. اما حکمتِ الهیِ مسیح، در دامِ منطقِ محدودِ بشری گرفتار نمی‌شود. او با آرامشی نافذ از آن‌ها می‌خواهد که سکه‌ی مالیات را به او نشان دهند. عیسی به سکه نگاه می‌کند و می‌پرسد:

این تصویر و کتیبه از آنِ کیست؟ پاسخ می‌دهند: از آنِ قیصر.

در این لحظه، عیسی جمله‌ای را بیان می‌کند که برای همیشه نگاهِ ما را به رابطه‌ی دنیا و آسمان دگرگون می‌سازد:

پس آنچه از آنِ قیصر است به قیصر بدهید، و آنچه از آنِ خداست، به خدا.

ما اغلب این کلامِ عیسی را تنها یک قاعده‌ی اجتماعی یا سیاسی می‌پنداریم، اما عمقِ روحانیِ آن بسیار شگفت‌انگیزتر است. عیسی در واقع پرسشی بنیادین را در جانِ ما بیدار می‌کند: اگر سکه به دلیلِ داشتنِ تصویر و نامِ قیصر متعلق به اوست، پس ما که تصویر و شباهتِ خدا بر جانمان نقش بسته است، متعلق به چه کسی هستیم؟

در نخستین صفحاتِ کتابِ پیدایش می‌خوانیم که خداوند انسان را به صورتِ خویش آفرید. روحِ ما، قلبِ ما و تمامِ هستیِ ما، گنجینه‌ای است که مُهر و تصویرِ پادشاهِ آسمان بر آن حک شده است. دنیا، کار، دارایی‌ها و تعهداتِ اجتماعی (قیصرهای زمانه‌ی ما)، سهمِ خود را از وقت و انرژیِ ما می‌طلبند و ما نیز باید انسان‌هایی مسئولیت‌پذیر باشیم. اما خطرِ بزرگ آنجاست که ما ارزشمندترین داراییِ خود - یعنی قلب، وفاداری و عشقِ عمیقمان - را به جای خدا، به قیصرهای فانیِ این جهان تقدیم کنیم.

پول، شهرت، تأییدِ دیگران و موفقیت‌های دنیوی می‌توانند بخش‌هایی از زندگی ما را شکل دهند، اما هرگز نمی‌توانند صاحبِ جانِ ما باشند، زیرا جانِ ما تصویرِ آن‌ها را بر خود ندارد. ما تنها از آنِ کسی هستیم که ما را با عشق آفرید و با خونِ خود بر روی صلیب بازخرید کرد.

بیایید در این هفته، به مُهرِ الهی که بر اعماقِ وجودمان حک شده است، نگاهی دوباره بیندازیم. به یاد آوریم که ما متعلق به خالقِ عشق هستیم و تنها زمانی به آرامشِ حقیقی می‌رسیم که خود را با تمامِ وجود، به دستِ صاحبی بسپاریم که تصویرش را در ما به ودیعه گذاشته است.


🔥 هر روز را در گرماي کلام خدا زندگی کنیم.


➖➖➖➖   فارسی کاتولیک  ➖➖➖➖