🔵
آوای کلیسای نحستین✔️ ترتولیان | سخت‌گیری بی‌امان در دربارهٔ عفت🍁🍁🍁🍁🍁🍁
همهٔ دیوانگی‌های دیگر شهوت‌ها، که از قوانین طبیعت فراتر می‌روند و نسبت به بدن‌های انسانی و هر دو جنس بی‌حرمتی‌اند، ما نه‌تنها از آستانه، بلکه از هر پناهگاه کلیسا طرد می‌کنیم، زیرا آن‌ها بیش از آنکه گناه باشند، هیولاوارند.
(دربارهٔ عفت، فصل ۴)
📜
زمینه تاریخیترتولیان (حدود ۱۵۵ تا ۲۲۰ میلادی) اهل کارتاژ در شمال آفریقا و نخستین نویسندهٔ بزرگ مسیحی به زبان لاتین بود. او از آبای کلیسا شمرده نمی‌شود و معمولاً نویسندهٔ کلیسایی نامیده می‌شود، زیرا در سال‌های پایانی عمرش به جنبش مونتانیسم پیوست، جنبشی پرشور و سخت‌گیر که کلیسای بزرگ آن را نپذیرفت.
رسالهٔ دربارهٔ عفت از نوشته‌های همین دورهٔ مونتانیستی است. سنت تاریخ آن را ۲۲۰ می‌داند و پژوهشگران معمولاً آن را در حدود ۲۱۷ تا ۲۲۲ جای می‌دهند. او این رساله را در اعتراض به فرمانی نوشت که اسقفی (احتمالاً در روم یا کارتاژ) صادر کرده بود. آن فرمان می‌گفت زنا و فحشا پس از توبه آمرزیدنی است. ترتولیان این را نرم‌خویی بی‌جا می‌دانست.
❓
فهم متن در بافت خودش✔️
موضوع بحث:
ترتولیان در این فصل از گناهان جنسی سخن می‌گوید. او می‌خواهد نشان دهد که حتی گناهان کوچک‌تر جنسی نیز در نگاه او جایی برای مدارا ندارند، چه رسد به رفتارهایی که آن‌ها را بر خلاف نظم طبیعت می‌دانست. در این عبارت اعمال مشخصی نام برده نشده است. بافت فصل و سنت تفسیری نشان می‌دهد که منظور او رفتارهایی چون روابط هم‌جنس و آمیزش با حیوان است.
✔️
مفهوم طرد. ترتولیان می‌گوید چنین کسانی نه فقط از آستانه، یعنی ورود به جماعت، بلکه از هر پناه کلیسا رانده می‌شوند. منظور او طرد کامل و بدون راه بازگشت است. این رأی در دورهٔ مونتانیستی او بود و کلیسای کاتولیک آن را نپذیرفت.
🔵تعلیم کلیسا در برابر نگاه ترتولیانبرای مخاطب کاتولیک، صادقانه‌ترین کار این است که میان دو چیز فرق بگذاریم:
✔️
اصل اخلاقی: کلیسا از آغاز تا امروز تعلیم داده که اعمال جنسی بیرون از ازدواج میان زن و مرد، از جمله اعمال هم‌جنس، از نظر اخلاقی نادرست‌اند (تعالیم کلیسای کاتولیک، بندهای ۲۳۵۷ تا ۲۳۵۹).
✔️ شیوهٔ برخورد با فرد: همان تعلیم می‌گوید این افراد باید با احترام، همدلی و ظرافت پذیرفته شوند و هرگونه تبعیض ناروا دربارهٔ آنان نادرست است (بند ۲۳۵۸).
افزون بر این، کلیسا رأی ترتولیان دربارهٔ آمرزش‌ناپذیری این گناهان را کنار گذاشت. موضع کلیسای بزرگ، که ترتولیان با آن مخالفت می‌کرد، این بود که هیچ گناهی بیرون از دامنهٔ رحمت خدا نیست و توبه همیشه راه بازگشت را باز می‌کند. دقیقاً همین مناقشه بود که او را به نوشتن این رساله واداشت. پس این متن شهادتی است بر وجود تعلیم اخلاقی در کلیسای نخستین، اما نمایندهٔ شیوهٔ کلیسا در برخورد با گناهکار نیست.
📖
پیوند با کتاب مقدسآیا از آن لذت می‌برم که شریر بمیرد؟ مگر نه اینکه از راه خود بازگردد و زنده بماند؟
(حزقیال ۱۸:۲۳)
🕯
دعای پایانیخداوندا، تو که نمی‌خواهی گناهکار هلاک شود بلکه بازگردد و زنده بماند،
ما را در حقیقت استوار نگاه دار
و به ما بیاموز که هم حقیقت را بگوییم و هم با رحمت رفتار کنیم.
مرا و همهٔ کسانی را که در مبارزهٔ پاکی هستند،
با فیض خود نیرو ببخش.
آمین.
💙 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:
✈️
@farsicatholic
