🔴درنگ‌های روزانه با پدر راتلر

🍁🍁🍁🍁🍁🍁

🔻یک کلیسای خانوادگی

📆 ۷ نوامبر ۲۰۰۴


کلیسای ما در این یکشنبه در هشت‌روزه‌ی (اکتاوِ) عیدِ تمام قدیسان، به‌طور ویژه‌ای مورد لطف قرار گرفته است تا تصاویر مقدسِ جدیدی را در جایگاهِ مقدس (محرابِ) خود وقف کند. با توجه به موقعیتِ برجسته‌ی کلیسای ما در نیویورک، سپاسگزارم که این آثار هنری از همین حالا توجهاتِ بین‌المللی را به خود جلب کرده‌اند. در گذشته، شاید ما پتانسیلِ کلیسای خود را دست‌کم می‌گرفتیم، و این توجهِ عمومی گامِ کوچکی است در جهتِ درکِ این موضوع که ما در مسیرِ اعلامِ پادشاهیِ آسمانی در حالِ بلوغ و شکوفایی هستیم.

کمک‌های مالی‌ای که برای نصبِ این آثار هنریِ فاخر از خارج از کلیسا دریافت کرده‌ایم، هدایای واقعیِ خداوند هستند و ما را آزاد می‌گذارند تا پولِ خودمان را برای کارِ حیاتیِ ترمیمِ سقف و دیوارهای این خانه‌ی خدا صرف کنیم. چنین سخاوتی باید ما را وادارد تا وجدانمان را بررسی کنیم:

❓ آیا ما نیز با توجه به منابعِ خودمان، هرچه که باشد، برای پیشبردِ کارهای نیکِ کلیسایمان تا این حد سخاوتمند هستیم؟

چند سال پیش، یکی از اعضای کلیسا پسرِ کوچک و نازنینش را که مانند بسیاری از پسربچه‌ها کمی پرجنب‌وجوش و ناآرام بود، به مراسم عشای ربانی آورد. یک خانمِ مسن به او گوشزد کرد که کلیسای منجیِ ما یک کلیسای خانوادگی نیست. خوشحالم که این حرف رگِ غیرتِ ایرلندیِ آن مادر را بیدار کرد و او در کلیسا ماند. آن پسرِ کوچک اکنون به مردِ جوانی تبدیل شده است، و ما امروز بیش از هر زمانِ دیگری جوانان را در کلیسای خود داریم. ما همچنین از حضورِ افرادِ سالخورده‌ی باشکوهی بهره‌مندیم که مدت‌هاست ستون‌های وفادارِ کلیسای ما بوده‌اند. هیچ‌کس نباید فکر کند که مأموریتِ اصلیِ این کلیسا سرگرم کردنِ خودمان است. من کاملاً موافقِ مهمانی‌های شاد هستم و امیدوارم که در آستانه‌ی پنجاهمین سالگردِ تأسیسمان، شاهدِ موارد بیشتری از آن‌ها باشیم؛ اما اگر هدفِ نخستِ ما موعظه‌ی انجیل و نجاتِ روح‌ها نباشد، وجودمان بی‌فایده و اضافی است.

تصویرِ بزرگِ منجیِ ما که امروز تبرک می‌شود، در سکوت برای بسیاری از کسانی که در فاصله‌ی میانِ مراسم‌ها به اینجا می‌آیند، موعظه خواهد کرد. قدیسانی که او را احاطه کرده‌اند، به ما رسالتِ تعمیدی‌مان را یادآوری می‌کنند تا پایانِ عمر به‌عنوان سربازانِ مسیح به او خدمت کنیم. هر چیزی کمتر از بهترین هنری که می‌توانیم ارائه دهیم، ناشایستِ منجیِ ما و برای این ساختمانِ زیبایی که به ما سپرده شده، بیش از حد مبتذل است. برای یک کاتولیک، هنر یک ضرورت است، نه یک کالای لوکس.

جوانیِ هنرمندان و صنعتگرانی که روی نقاشی‌های جدید ما کار کرده‌اند، امیدی روشن برای آینده است. آن‌ها در حالِ احیای سنت‌های کلاسیکی هستند که نمادشکنانِ (آیکونوکلاست‌های) نسلِ رو به زوالِ گذشته، آن‌ها را تحقیر می‌کردند. یکی از هنرمندانِ جوان ما توسط مادر و مادربزرگش آموزش دیده است؛ کسانی که در زادگاهشان چین هنر خواندند اما مجبور بودند از استعدادهایشان برای هنرِ تبلیغاتی (پروپاگاندا) در جهتِ ترویجِ کمونیسمِ بی‌رحم استفاده کنند. اکنون نوه و پسرِ بااستعدادِ آن‌ها در آزادی زندگی می‌کند و به جای کشیدنِ شخصی که مشتش را گره کرده، تصویرِ مسیح، منجیِ ما را کشیده است که دستش را برای برکت دادنِ ما بالا برده است.

✅ برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:

✈️ @farsicatholic