✔️ اهلِ خانه
همچون پرنده‌ای که از آشیانه‌ی خویش آواره است، انسانی است که از خانه‌ی خود دور افتاده باشد.
(امثال سلیمان - فصل ۲۷، آیه ۸)
خانه یک مکان نیست؛ بلکه یک حالت و نگرشِ درونی است. این حالت، بستگی به آن دارد که تا چه اندازه می‌توانیم در درونِ خویشتن، و نیز در کنارِ دیگران، احساسِ آرامش و در خانه بودن داشته باشیم. خانه رویدادی است که در درونِ آدمی به وقوع می‌پیوندد؛ بازگشت به خانه بیش از آنکه به جغرافیای بیرون ربط داشته باشد، با احساسِ یکپارچگیِ شخصیت و انسجامِ درونی پیوند خورده است. مهم‌ترینِ تمامیِ تقلاها در زندگی، همین بازگشت به خانه است.
هولناک‌ترینِ ترس‌ها، تنهایی است. تنهایی بدین معناست که آدمی با خویشتن بیگانه گشته و در نتیجه، با دیگران نیز غریبه شده است. تنها بودن یعنی زیستن در هراس، یعنی تا ابد بی‌قرار و ناآرام ماندن، و نیازمندِ تسلایی بودن که بسیار فراتر از توانِ بخششِ این زندگی است.
کسی براستی ما را دوست می‌دارد که ما را به خانه بازگرداند؛ آن‌گاه که کاری کند تا با خویشتنِ خود در صلح و آرامش باشیم، و آن بیگانگی و وحشتی را که از خود بودن احساس می‌کنیم، از ما بزداید. ما زمانی براستی طعمِ محبت را می‌چشیم که دیگر از خویشتن در هراس نباشیم. قلبِ آدمی چنان آفریده شده است که در درونِ خویش، احساسِ آرامش کند و در خانه‌ی خود باشد. همین آرزوست که در کانونِ تمامیِ اشتیاق‌های بشری می‌تپد. ما در نخستین آرزوی خود تمنّای خانه را داریم، تا واپسین امیدِ خود به خانه امید می‌بندیم، و در دلِ هر رؤیایی که می‌پرورانیم، رؤیای رسیدن به خانه را در سر می‌پروانیم.
✍آنتونی پادووانو - برگرفته از کتاب سپیده‌دمِ بی‌تاریکی
❗️خیلی وقت‌ها ما دربه‌در به دنبال پیدا کردن خانه‌ای امن در دنیای بیرون می‌گردیم؛ شغلی بهتر، رابطه‌ای جدید، یا نقل‌مکان به شهری دیگر تا شاید احساس آرامش کنیم. اما خانه یک آدرسِ پستی نیست، بلکه یک حالتِ درونی است. وقتی روحِ ما با خودش و با خالقش قهر باشد، حتی در شلوغ‌ترین جمع‌ها و زیباترین مکان‌ها هم احساسِ آوارگی و تنهایی می‌کنیم. تنهاییِ واقعی ریشه در بیگانگی با خویشتن دارد. بزرگ‌ترین معجزه‌ی عشق-چه عشقِ بی‌قیدوشرطِ پروردگار و چه عشقِ یک انسانِ واقعی- این است که ما را با خودمان آشتی می‌دهد و ترسِ خود بودن را از ما می‌گیرد. محبتِ راستین، روحِ آواره‌ی ما را به خانه برمی‌گرداند.
امروز به‌جای جستجوی پناهگاهی در بیرون، از خداوند بخواهید که قلبِ شما را به خانه‌ای امن برای روحتان تبدیل کند؛ جایی که دیگر از خودتان نترسید و در آغوشِ صلحِ او آرام بگیرید.
💙 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:
✈️ @farsicatholic