‍ 🔹سلسله یادداشت‌های «وطن‌ستیزی و دامن زدن به دو قطبیِ «دین-وطن» در افکار سید قطب با تکیه بر تفسیر فی ظلال القرآن» (۳)

🔸وطنت را به آتش بکش و به آن خیانت کن تا حاکمیت اسلام گسترش یابد!/ بخش ۱ از ۲

◾️سید قطب (نظریه‌پرداز مشهور گروه‌های بُنیاد‌گرای سَلَفی-تکفیری) در بخشی از سخنانش در جلد دوم از تفسیر مشهور فی ظلال القرآن می‌نویسد:

إنَّ كونَنا بالبلدِ لم يُغيِّرْ وضعَها في نظرِ الإسلام ـ حينَ لم تُقَمْ فيها شريعةُ الله ومنهجُه؛ وحينَ فُتِنَ فيها المؤمنونَ عن دينِهم، وعُذِّبوا في عقيدتِهم بل اعتُبِرَتْ بالنسبةِ لهم هم أنفسهم أقاموها “دارَ حرب” دارَ حربٍ، هم لا يدافعونَ عنها، وليس هذا فحسب، بل هم يحاربونها لإنقاذِ إخوانِهم المسلمينَ منها. إنَّ رايةَ المسلمِ التي يُحامي عنها هي عقيدتُه، ووطنهُ الذي يُجاهدُ من أجلِه هو البلدُ الذي تُقامُ شريعةُ الله فيه؛ وأرضهُ التي يدفعُ عنها هي دارُ الإسلام، التي تتخذُ المنهجَ الإسلاميَّ منهجاً للحياة. وكلُّ تصوُّرٍ آخرَ للوطنِ هو تصوُّرٌ غيرُ إسلاميٍّ تضحكُ به الجاهليّاتُ، ولا يعرفُهُ الإسلام.

فی ظلال القرآن، ج ۲، ص ۷۰۸ و ۷۰۹.

این‌که ما در یک سرزمین زندگی می‌کنیم، جایگاهِ آن را در نگاه اسلام تغییر نمی‌دهد؛ آن‌گاه که شریعتِ خدا و راه و روشِ او در آن برپا نشده باشد، و آن‌گاه که مؤمنان در آن از دینشان باز‌داشته‌ شده باشند و در عقیده‌شان شکنجه شده باشند. بلکه آن سرزمین، در نگاه ایشان (مؤمنان) "دار‌ الحرب" به شمار آمده است. دار الحربی که ایشان از آن دفاع نمی‌کنند؛ و حتی تنها به این بسنده نمی‌کنند، بلکه برای نجات دادنِ برادرانِ مسلمانِ خود از آن، با آن می‌جنگند. پرچمی که مسلمان از آن دفاع می‌کند، عقیده‌ی اوست؛ و وطنی که برای آن جهاد می‌کند، سرزمینی است که شریعتِ خدا در آن برپا می‌شود؛ و زمینی که از آن دفاع می‌کند، "دار الاسلام" است؛ همان که راه و روش اسلامی را شیوه‌ی زندگی قرار می‌دهد؛ و هر تصور دیگری از وطن، تصوری غیر اسلامی است که جاهلیت‌ها با آن دیگران را به سخره می‌گیرد و در قاموس اسلام نا‌شناخته است.

◾️با دقت در این سخنانِ به‌غایت خطرناکِ سید قطب، ذکر این نکات ضروریست:

1️⃣بی‌اعتبار سازی «زادگاه»؛ «وطن» به مثابه‌ی «مُشتی خاکِ بی‌ارزش»!
سید قطب در ابتدای این بخش از سخنانش، صِرفِ «سکونت فیزیکی» را فاقد هرگونه ارزش ذاتی می‌داند. برخلاف احساسات طبیعی انسانی که برای مفهوم وطن و خاک نوعی ارزش قائل است و تعلقِ خاطر بدان را در خود می‌یابد، گویی قطب می‌گوید خاک، فقط خاک است؛ مگر آن‌که حاکمیت الله و اسلام در آن استقرار یابد. این به معنای ارزش‌زدایی کامل از مرزهای جغرافیایی و مفهوم «وطن» است.

2️⃣تبدیل «وطن» به «پایگاه دشمن»/ تکفیرِ «وطن»!
سید قطب با وارد ساختن اصطلاح «دار الحرب» به سخنان خود، آن را نه در جایگاه اصلیش بلکه ناظر به بسیاری از کشور‌های اسلامی نیز به کار برده است. طبق باور او، اگر شریعت الهی – طبیعتا مبتنی بر قرائتِ وی – در سرزمینی اجرا نشود، آن‌جا «دار الحرب» خواهد بود! این نگرش خطرناک و تکفیری به انسان مسلمان اجازه می‌دهد تا علیه هم‌وطنان خود سلاح به دست بگیرد، زیرا آن‌ها را نه «هم‌وطن»، بلکه «ساکنان دار الحرب» می‌پندارد. در میدانِ عمل نیز همین سخنان سید قطب و مواردی مشابه از آثار او و دیگران، راه را برای کشتار بی‌رحمانه‌ی بسیاری از مسلمانان و ایجاد جنگ‌های داخلی و فرقه‌ای در بسیاری از کشور‌های اسلامی باز کرده است.
قطب در این بخش از سخنانش فراتر از تکفیرِ شخصِ حاکم رفته و «سرزمین» را تکفیر می‌کند. اطلاق واژهٔ فقهی «دار الحرب» به سرزمینی که اکثریت آن مسلمان هستند، مبنای مشروعیت جنگ‌های داخلی گروه‌های بنیاد‌گرایِ تکفیری و مدعی جهاد است.

🔹ادامه‎ی یادداشت در فرسته‌ی بعدی (این‌جا)
🔹مطلب مرتبط: گرد آمدن مردم بر محور «وطن» هم‌چون چرای چارپایان در چراگاه! (این‌جا)
🔹مطلب مرتبط: «وطن‌دوستی» و «وطن‌گرایی» پرچمی از پرچم‌های جاهلیت! (این‌جا)

🆔 @FarshidSharafi | فرشید شرفی