G‘IYBATCHINING AHVOLI
 
     Bir odam boshqa birovni g‘iybat qilibdi. Bu ishi bilan narigi g‘iybati qilingan kishining gunohini to‘kib, o‘rniga o‘zining savobi o‘tib qolganini bilib qolgach, uning oldiga borib:
     ‒ Meni kechiring, shunday-shunday bo‘ldi, ‒ dedi.
     ‒ Shuginami? ‒ so‘radi gunohi to‘kilgan odam.
     ‒ Yo‘q, shugina emas. Kechirgan bo‘lsangiz, tezda savoblarimni qaytarib bering.
     ‒ Adashibsiz, bu bilan menga emas gunoh va savoblarni yozib turadigan farishtalarga uchrashishingiz kerak edi.
     ‒ Ular bilan qanday qilib gaplashishni bilmayman-da.
     Men ham ular bilan gaplashishni bilmayman, ‒ degan muxtasar javob bo‘libdi.