مراسم دو دقیقه ای حزب تحت عنوان مراسم نفرت چهره مردی را به نمایش می‌گذارد که دشمن نخستین قوم است؛ مراسم بصورت روزانه و مستمر ایمانوئل گلدشتاین را آماج نفرت و انزجار عمومی قرار میدهد و در روزنامه ها، تله اسکرین،سخنرانی ها و کتابها نظریات او با طعنه و شماتت مردود شمرده می شود. گلدشتاین( نماد دشمن قوم) نخستین خائن و پیمان شکنی است که زمانی بس دور، یکی از شخصیت های برجسته حزب و تقریباً هم شأن ناظر کبیر بود. بعدترها او دست به اقدامات ضدانقلابی زده و به مرگ محکوم می‌شود ولی به طرز مرموزی می‌گریزد. او نخستین خائن، و اولین لوث کننده پاکی حزب بود. تمامی جنایات بعدی نسبت به حزب، تمامی خیانتها، اعمال خرابکاری،رافضی گری و انحراف، مستقیماً از تعالیم او نشأت می گرفت. او هنوز زنده بود و جایی در بیرون مشغول توطئه بود، جایی در ورای دریا، تحت حمایت اربابان خارجی اش. سمپاشی های او آنچنان اغراق آمیز و انحرافی بود که هر شنونده ای حتی اگر کودک بود به آن پی میبرد. اما با این حال چنان موجه بود که آدم را هول برمی‌داشت که کسان دیگری را که مثل خودش منطقی نبودند تحت تأثیر قرار دهد.
او همواره از ناظر کبیر بد می‌گفت و استبداد حزب را محکوم می‌کرد و خواهان آزادی بیان و مطبوعات و آزادی اجتماعات و اندیشه و نیز خواهان خاتمه فوری صلح با اروسیه بعنوان دشمن بود و با هیجان بسیار فریاد می زد که به انقلاب خیانت شده و این را با جملاتی طولانی و سریع ادا میکرد که نوعی نقیضه گویی سخنران حزب بود و بیشتر از آنان کلمات زبان جدید را چاشنی گفتارش میکرد. برغم همه اینها، چنین می‌نمود که دامنه تأثیر او هرگز کم نمی‌شود و همواره آدم های خام و احمقی چشم به راه فریب او نشسته اند و روزی نبود که جاسوسان و خرابکارانی که زیر نظر او کار می‌کردند به دست پلیس اندیشه شناسایی نشوند. او فرمانده سایه قشون سایه گشنی بود و شبکه توطئه گران زیرزمینی خود را وقف برانداختن دولت کرده بود.

✍️جورج اورول
📔رمان ١٩٨٤

https://t.me/ecopolitist