Someone, Somewhere

نمی‌دونم براتون تعریف کردم یا نه، ولی من کلا وقتی خیلی خوابم میاد از یه جا به بعد جدا دیگه هیچی یادم نمیاد. مثلا یه بار برای یه مراسمی منو به زور تا ساعت ۴ صبح بیدار نگه داشتن، بعد که برام تعریف کردن تو ماشین از بس اعصابم خورد بوده رادیو رو خاموش می‌کنن و حتی وقتی باهم حرف می‌زدن آروم حرف می‌زدن. تهشم که می‌رسیم خونه من سریع می‌رم روی یه مبل و بیهوش می‌شم. نیم ساعت بعدش اترینا شروع می‌کنه خندیدن، من یهویی از جام بلند می‌شم و می‌رم محکم می‌زنم تو صورتش بعد دوباره می‌رم می‌خوابم. هیچیم از این اتفاق یادم نیست ولی همه گفتن همچین کاری کردم-

روز سیزدهم

وقتی این آدم خیلی خوابش میاد باهاش تعامل نداشته باشید.

هی به خودم می‌گفتم آره امشب تا صبح بیداری و درس ولی طبق معمول ساعت یازده که شد من تبدیل به یه پیرزن که از وقت خوابش گذشته و نمی‌تونه پلک‌هاشو باز نگه داره شدم‌.

مرهمی زخم خودش را بشِکافت
با انعکاس خونابه‌ی خونش،
خودش را بشِناخت

در بطن، بدن بندِ دلش را انداخت
با صدایی که به گوشش افتاد
خون خود را بگداخت

صدا در سراسوی نفس می‌رقصید
راز و سِری ز سما می‌خوانید
راز و سِری که از قفل قفس می‌ترسید

قفل قفس می‌لرزید
سَر سِر سما که بشنید
از راز درون می‌سوزید

قفل خودش را شکست
زخم آزاد شد، در درون آرام شد
آب و خون از هم گسست و آینه پیدا شد

ای راز قفس
آینه مرهم مرگ من است
هم درد و درمان من است
پس چرا درونش همه‌ی سِر من است؟
#P

آرتی سنپای‌تون مادر خرجم شده.

خدایا 5:30 صبح چیه که بلیط‌شو نصیب من کردی.😭

از همین الان از پرنیا و ماهک عذر می‌خوام از این‌که قراره سر یاد گرفتن گنشین سرشونو بخورم.-

همه جا درمورد این صحبت میشه که چرا ویکتور یالوم کسي که نه تنها پدرش از بزرگترین روانپزشکان جهانه، خودش هم روانشناسه چرا باید خودکشي کنه؟ اما کسي به خود این موضوع توجه نمیکنه که اتفاقا یك روانشناس خودش چقدر در معرض فرسودگي رواني قرار داره. تصور کنین هرروز ساعتها به‌پاي درد آدمهاي مختلف بنشینید و این‌کار رو سالها انجام بدید. بشنوید، تمام تلاشتونو بکنید و گاهي ببینید کلاینتتون نه تنها بهبود پیدا نکنه حتي خودکشي هم کنه و با احساس گناه اینکه نتونستید نجاتش بدید هم روبرو بشید. البته منظورم این نیست که دلیل خودکشي ویکتور یالوم فرسودگي رواني بخاطر شغلشه، میخوام اینو بگم اینکه فکر کنیم یك روانشناس به بیماري هاي روان مبتلا نمیشه چون خودش روانشناسه مغلطست، درمواردي حتي میتونه دلیل مبتلا به بیماري روان مثل افسردگي دقیقا خود این شغل باشه. مغلطه اي شبیه به اینکه انتظار داشته باشیم یك پزشك هم بیمار نشه.
روانشناس یك ابر-انسان نیست و درنهایت بازهم یك انسانه با رنج هایي که همه ما تجربه میکنیم.
و همینطور تراپي بیفایده نیست چون “درمان شکست نخورده، بیماري پیروز شده. “

یهو به خودم اومدم دیدم دو ساعته که نشستم پای گنشین.

آترینا عزیزم برو درساتو بخون کنکور داری-

عاشقتم من خیلی زیاد ولی هیچوقت نفهمیدی و من از دور تماشات کردم ولی همینم برای قلب شکسته من کافیه چون حتی اینکه چشمای حقیر من زیابیی خیره کننده ی تورو ببینه واسم بسه

روز یازدهم

این‌که هنوز زنده‌م.-

روز دهم

انتخاب‌رشته‌م؟

کارخونه‌ی کاموای یوزا و چلسی کلا منحل شده. کومک-

دوباره چه سوال رندومی-
لاو لنگوئجم فکر کنم همچین چیزهایی باشه.
چی دوست داری برات ببافم؟ چه غذایی دوست داری برات درست کنم؟ خوراکی‌های موردعلاقه‌ت چیان؟ کجا دوست داری بریم؟ هرچی بخوای تعریف کنی دوست دارم بشنوم. کی اذیتت کرده برم یه تیر خالی کنم تو سرش- و چیزهای دیگه.

لاو لنگوعجت چیه؟

از جمله زیباسازی‌های شهر توریستی مشهد:

به من ربطی نداره خودش خواست با دنیای شعر آشنا بشه من زورش نکردم.😔

یک ساعت صبر کردم برای این‌قدر؟ منظورتون چیه؟

وقت‌هایی که توی خونه نمی‌تونم کتاب بخونم می‌رم توی یه پارک نزدیک می‌شینم و کتاب می‌خونم و هربار که کسی از جلوم رد می‌شه احتمالا با خودش می‌گه این روانی کیه که توی پارک نشسته داره کتاب می‌خونه؟ فکر کرده خیلی باکلاسه توی پارک بشینه کتاب بخونه؟ اومده کتاب‌شو بکنه تو چشم مردم؟ کتاب؟ تو پارک آخه؟