Someone, Somewhere

اگه آرتی بکشتم بهش حق می‌دم.

پنجره رو باز گذاشتن و یه گربه‌ی رندوم اومده جیش کرده توی زندگیم و خونه‌رم این وسط دارن رنگ می‌کنن.

ما میان پیچشِ نفس‌هایمان
و شمردن هرشمارِ هوس‌هایمان
روی حس سردِ میله‌ی قفس‌هایمان
در جریان پریشان و لرزانِ این دنیا
چه ارزان می‌رویم

ما در کران به کرانِ این بی‌کران
در کاروانِ گریزان و حیرانِ این زمان
در جاودانگی خود، پر زوال
می‌دویم و می‌رویم

من و تو در میان ما، ما شدیم
و ما در میان من و تو، هم شدیم
پس بیا که رویا و خواب را درهم کنیم
و این خامیِ خواب را برهم کنیم

راستی، این کتاب یه سورپرایز بزرگ آخرش داره که کلا از بیخ می‌ریزونه آدم رو و نمی‌گم بهتون برید بخونید. D:

تولدی دیگر/ در آب‌های سبز تابستان

ما یکدگر را با نفس‌هامان
آلوده می‌سازیم
آلوده‌ی تقوای خوشبختی
ما از صدای باد می‌ترسیم
ما از نفوذ سایه‌های شک
در باغ‌های بوسه‌هامان رنگ می‌بازیم
ما در تمام میهمانی‌های قصر نور
از وحشت آوار می‌لرزیم

#Book

تولدی دیگر/ غزل

#Book

خوش اومدید⁦⁦ㆁ⁠ω⁠ㆁ

آهنگی که برام حس این کتاب رو می‌ده:

#music
Everything I Never Told You

Shadows settle on the place that you left
Our minds are troubled by the emptiness
Destroy the middle, it's a waste of time
From the perfect start to the finish line

Our Little Astroid

چرا خوندنش خوش گذشت؟
-خوش گذشت؟ بله خوش گذشت اما نمی‌دونم، شاید شما با گریه کردن بهتون خوش نگذره. من یکم روانیم.
-اگه بخوام نقاط قوت کتاب رو بگم با این شروع می‌کنم که شخصیت‌ها خیلی قابل لمسن. همه‌شون قراره بهتون حس انسان‌بودن بدن. نه چیزی بیشتر، نه کمتر.
هیچ شخصیتی این‌جا کاملا مقصر نیست، کاملا بی‌گناه نیست، همه زخم‌ها و خواسته‌ها و افکار خودشون رو دارن.
-این کتاب به‌طور خوبی هم به اتفاقات قبل مرگ یک فرد هم تاثیری که بعد از اون روی اطرافیان اون فرد می‌ذاره پرداخته بود.
-یکی از جذابیت‌های این قصه روایتش بود. روایت از مرگ لیدیا شروع می‌شه و لایه‌لایه با هرشخصیت جلو می‌ره و این معمای غمگین کم‌کم برامون حل می‌شه و ما این حل شدن رو حس می‌کنیم.
-فضای داستان غم رو یهویی بهمون نمی‌خورونه، غم تدریجی و آروم آروم بهمون نشون داده می‌شه.
-کتاب به خوبی ادامه‌ی یه چرخه‌ی سمی در چندین نسل، تاثیر فرهنگِ جامعه روی آدم‌ها، زن‌ستیزی و نژادپرستی و ... رو نشون می‌ده.
اگه بخوام خلاصه بگم، این قصه توی نشون دادن روابط آدم‌ها باهم واقعا خوب عمل کرده.

کجاها حوصله‌م رو سر برد؟
-اگه حوصله‌ی فضاهای احساسی و درام رو ندارید حوصله‌تون رو ممکنه سر ببره.

چه نقاط ضعفی داشت؟
-بخوام ریزبینی الکی از خودم دربیارم بعضی جاها یکم ریتم کتاب کند می‌شد.
-می‌شد دلیل بعضی اتفاقات پیچیده‌تر باشه و خواننده رو بیشتر میخکوب کنه، اما بنظر من همین که اتفاقات بیشتر به واقعیت نزدیک بودن تاثیر بیشتری روی خواننده می‌ذاشتن.

به چه افرادی پیشنهادش می‌کنم؟
-افرادی که از داستان‌های احساسی، درام و روابط درهم‌تنیده‌ی شخصیت‌ها خوش‌شون میاد.

در کل پیشنهادش می‌کنم؟
-بله.

کتاب شبیهش:
همه‌جا آتش‌های خرد

Our Little Astroid

"Everything I Never Told You"
تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم

نویسنده: سلست اینگ

Ratings:
Goodreads: 3.8/5
AmazonUK: 4.1/5

#BookPres
لیدیا، دختر شانزده‌ساله‌ای که یک روز معمولی، جسدش توی دریاچه‌ای نزدیک به جایی که زندگی می‌کرد پیدا می‌شه.
اتفاق دردناکی که هیچ‌کس نمی‌دونست قتل، خودکشی یا حادثه‌ای اتفاقی بوده.
این اتفاق، باعث می‌شه که خانواده‌ی لیدیا کندوکاوی در گذشته کنن، آینده‌شون تغییر کنه و چیزهایی رو بفهمن که برای فهمیدن‌شون شاید دیگه دیر باشه.

Our Little Astroid

چون دست‌تو سیاه کردم الان دستت توی شب دیده نمی‌شه دیگه.😭

می‌خواستم سرمو سیاه کنم دست سپیده رو سیاه کردم. سپیده سیاه شد بچه‌ها. دست سپیده رو از دست دادیم.

صدای چنگی که دلت را ربوده
و فنای رنگی که بر لبت نشسته بود
و آوازی که در راهِ گوشت شکسته بود
و منی که منتظر، نظر به طرحِ نقشِ تو دارم

تویی که در کاشی شکسته‌ی برکه‌ی ماهی
و منی که در چشمان ماهیِ راهیِ ساحلی
که پناهی داده به ماهیان
که راهیانی حیران و عریانند

تو در تک‌تک ترک‌های این کاشی
که شکسته در برکه‌ای پر از نقاشی
به‌دنبال رنگِ لبت می‌گردی
و با صدای چنگِ پر غمت می‌رقصی
و من نظر به رقصِ پر از نقصِ تو دارم

تو بازمانده‌ای از خدایی خمار و خندانی
که ماهی برکه‌ی نقاشی را
درون ورطه‌ی فانی این دنیا
به‌دنبال چیزی به اسم رویا فرستاده

همین امروز که ماهکو می‌خوام ببینم صورتم برای اولین بار تو زندگیم کهیر زده و خط‌چشمم هی کج می‌شه و همه‌چی می‌ماسه روی صورتم.

من:

کل روز داشتم شعر می‌نوشتم و براش فرستادم بعد به‌زور نگاه کرد و من منتظر بودم چیزی بگه، که کجاش بد بود، کجاش بد نبود، اون‌وقت فقط گفت به به.

.