مسیح بر صلیب فریاد می‌زند: «پدر، این خِسّتت مرا منزجر می‌کند؛ این را مرگ می‌نامی؟» به سقطی می‌اندیشد که از آن محروم ماند: به خویشتن، پیچیده در ژنده‌های خون‌آلود، اوفتاده بر کفِ مسافرخانه‌ای کثیف و ارزان. تصور مادرش، آلوده به گناهی کبیره، به هیجانش می‌آورد؛ و خیال عشقی سهمگین‌تر از هر عشقی که خود هرگز شناخته بود. چگونه ممکن بود مادرش از لذتِ دریدن و بیرون‌کشیدن میوه‌ی خدا از رَحِمِ خویش چشم بپوشد؟

زیرا اینک روزهایی فرا می‌رسد که خواهند گفت: خوشا به حال نازایان، و رحم‌هایی که هرگز نزاییدند، و پستان‌هایی که هرگز شیر ندادند. [لوقا، ۲۳:۲۹]

آنچه در عوض نصیبش شد، «یک کمدی کراهت‌آور» [ژرژ باتای، مجموعه آثار، جلد ششم، صفحه‌ی ۸۵] بود؛ این ملودرام پوک و بی‌جانِ عید پاک.
-
Nick Land, The Thirst for Annihilation, 54.
-
Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion, Francis Bacon, 1944.
-
@CineManiaa | سینمانیا