آیا مرور جامعی از کل حوزه نوروساینس اراده وجود دارد؟

بله اگر بخواهید یک نقطه‌ی ورود درست به نوروساینس اراده (volition) داشته باشید پیشنهادم این است:

Dominik, Mele, Schurger & Maoz - Libet's Legacy: A Primer to the Neuroscience of Volition (Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 2024).
https://doi.org/10.1016/j.neubiorev.2023.105503

این یک مرور سیستماتیک است؛ ۲۲۲۰مقاله غربال شده و حدود ۵۰۰ مقاله‌ی اصلی به‌ تفصیل بررسی شده‌اند.

ترکیب نویسندگان هم تصادفی نیست. ابتدا اینکه نویسنده‌ نخست و مسئول کار Tomáš Dominik است از آزمایشگاه Uri Maoz در Chapman University اما وزن فکری این ترکیب را باید در کنار او دید: Alfred Mele فیلسوف اراده است و Aaron Schurger همان کسی است که مدل نوسان/انباشت تصادفی را در برابر تفسیر کلاسیک لیبت از readiness potential مطرح کرد(یعنی مناقشه‌ای که ستون فقرات همین مرور است).
و همچنین Uri Maoz مهندس عصبی و سرپرست آزمایشگاه (Brain Institute، Chapman University) است که کارنامه‌ مستقیمی در نوروساینس تصمیم و volition با رویکردهای محاسباتی دارد( از جمله مدلسازی شبکه‌ی عصبی اسپایکینگ برای ظهور فعالیت رمپینگ خودبه‌خودی.)

این ترکیب فیلسوف و نوروساینتیست و مهندس عصبی باعث شده مقاله مجبور شود intention را عملیاتی تعریف کند و نه اینکه از کنار لیبت رد شود.

مسیر کار هم اینگونه است که از آزمایش‌های بنیادی لیبت شروع میکند، بعد سراغ نقدهای اصلی میرود [ درون‌نگری زمانی لحظه‌ی intention، تفسیر همبسته های فیزیولوژیک فرضی ( به‌ویژه readiness potential) و ایرادهای مفهومی] و در پایان به روشها و یافته های معاصر و جهت‌گیری های آینده میرسد.

لطفا توجه فرمایید این مقاله نقطه‌ی شروع است که یعنی داوری نهایی حوزه نیست. مناقشه اصلی هنوز باز است؛ اینکه readiness potential نشانه‌ی یک تصمیم ناخودآگاه زودهنگام است یا صرفا برآیند نوسان تصادفی فعالیت عصبی که هنگام عبور از آستانه به حرکت می‌ انجامد همچنان محل اختلاف فعال است. پس با ذهن انتقادی بخوانیدش.

برای ورود عملی هم بخش‌های زمان‌ بندی intention و روش های جدید را با دقت بخوانید؛ بخش کلاسیک لیبت را اگر میدانید فقط مرور کنید.

پی‌نوشت: بخشی از دلیل اینکه از ۲۲۲۰ مقاله تنها حدود ۵۰۰ به بررسی تفصیلی رسیده این است که بخش بزرگی از آنچه با برچسب «اراده» منتشر میشود در عمل درباره‌ی آمادگی حرکتی است و نه تصمیم ارادی و همین تمایز، خودِ یکی از دستاوردهای مفهومی این حوزه است. 

-A.RANJBAR