کتاب‌خوانی همیشه خوب است؟
✍️ مرتضی کریمی، دکترای انسان‌شناسی
.
می‌گویم: «اگر بخوای یه خونه رویاها داشته باشی، دوست داری خونه‌ات کجا باشه؟»
می‌گوید: «زحل».
وقتی خانه‌اش را توصیف می‌کند می‌بینم جایی برای آدم‌های دیگر نیست.
«حوصله‌ت سر نمی‌ره از تنهایی؟»
«یک جایی خوندم، کسی که کتاب داره تنها نیست».
به نظرم این جمله از زبان یک کودک هشت ساله ترسناک است. خیلی خوشحالم که در فضا و محله‌ای بزرگ شدم که در آن کتاب کم بود. نصف کودکی‌‌ام را بالای درخت بوده‌ام. حتی برای درس خواندن می‌رفتم بالای درخت سنجدی ته کوچه، که کج رشد کرده بود. جایی لای شاخه‌ها پاهایم را قلاب می‌کردم و درس می‌خواندم.
کتاب هم می‌تواند بدل به یک عادت شود. بدل به یک مانع، برای رشد و رابطه انسانی. درست مثل موبایل.
از نظر من، امروز بیشتر رنج جهان، نه از طرف کتاب‌نخوانده‌ها که از طرف زیادی کتاب‌خوانده هاست. بیشترین آزاری که خودم هم در زندگی شخصی‌ام تجربه کرده‌ام، از طرف آدم‌های باسواد بوده است.
این حجم از اطلاعات، حتی اطلاعات خوب، برای ذهن ما زیادی است. #آلن_واتس در جایی گفته بود سیستم آموزش در غرب، بمباران کردن ذهن با اطلاعات است. در این سیستم اعتمادی به ذهن نیست. ذهن یک ظرف خالی و حمال اطلاعاتی است که باید از بیرون کسب کنید. اما در شرق، آموزش برعکس است. شما با خالی کردن ذهن از اطلاعات، به آگاهی می‌رسید. چرا که ذهن نه یک ظرف جامد و خالی که یک موجودیت زنده و فعال و حاوی اطلاعات اصیل است.
برخی از تجربه‌های کودکی، بزرگ‌شدن در طبیعت و در یک فضای غیر پاستوریزه و همبازی‌شدن طبیعی و نه برنامه‌ریزی شده با جمعی از کودکان، کار کردن در کنار بزرگسالان و ... به ذهن قوام می‌بخشد.
کودکان امروز ما شاید باهوش‌تر (هوش منطقی) و‌پیچیده‌‌تر، اما تنهاتر و در مقابل سختی‌ها و مشکلات زندگی کم‌طاقت‌تر شده‌اند.
این نوشته تبلیغِ کتاب‌نخوانی نیست، اما به قول #نادر_ابراهیمی، بهترین دوست انسان، انسان است، نه کتاب.
.
.
.
#کتاب_خوانی #کتاب_کودک #طبیعت_کودک #مدرسه_طبیعت #روانشناسی_کودک #تاب_آوری #تاب_آوری_کودکان #غریزه_زیست_گرایی
@mortezakarimi77
