نقد امیرمعزی (۱۰)
تحریف مغرضانه روایات در آثار امیرمعزی
در بررسی آثار محمدعلی امیرمعزی به مواضع متعددی برخورد میکنیم که بدون رعایت امانتداری، نقلها دچار تحریف زیاد شده است.
برای نمونه، در کتاب «تشیع، ریشهها و باورهای عرفانی» پس از ادعای پیوند اعتقادی میانِ تشیع و فرهنگ ایران باستان، مینویسد:
«بگذارید به چند مثال بسنده کنیم: حدیثی که بر اساس آن، کتاب آسمانی زرتشت دارای ۱۲۰۰۰ جلد است و حاوی تمام علوم، و علی (ع) به عنوانِ آشنای نهایی این کتاب ...» (تشیع، ریشهها و باورهای عرفانی، ص۱۰۰).
امیرمعزی برای این حدیث به ۵ منبع (الکافی، أمالی الصدوق، التوحید، الفقیه و تهذیب الأحکام) ارجاع داده و سپس نوشته است:
«اشاره به حضرت علی به عنوان عالم به علوم زرتشتی در کتابهای سنی هم یافت میشود.»
و سپس به الخراج ابویوسف و مصنف عبدالرزاق ارجاع داده است (تشیع، ریشهها و باورهای عرفانی، ص۱۳۴_۱۳۵).
یکایک این ارجاعات را بررسی و با ادعای امیرمعزی مقایسه کردیم. نتیجه این بود که گزارش امیرمعزی سرتاپا تحریفشده است! لازم به تذکر است که متن فارسی را با متن ترجمه انگلیسی [۱] (ص۹۷) مقایسه کردیم و معلوم شد اشکالات از جانب مترجم فارسی نیست.
۱. ظاهراً بدون استثنا آدرسهای ذکرشده برای حدیثی که امیرمعزی به آن اشاره کرده، غلط است و در نشانیهای مذکور از چاپهای موردنظر یا حتی نزدیک به آنها، هیچ حدیث مرتبطی یافت نمیشود. بعضاً اطلاعات کتابشناسی هم مغلوط و آشفته است. به علت نامعلومی، مشکل آدرسدهی غلط در مواضع بسیاری از کتابهای امیرمعزی دیده میشود که خواننده را با سختی و سرگردانی روبرو میکند. به هر حال ما سعی کردیم با جستجو، حدیث موردنظر را در غیر نشانیهای ذکرشده بیابیم. مقصود امیرمعزی دو حدیث درباره جزیه مجوس است: یکی حدیثی از امام صادق (ع) (الكافي، اسلامیة، ج۳، ص۵۶۷؛ تهذیب الأحکام، ج۴، ص۱۱۳) و دیگری حدیث ذعلب (أمالي الصدوق، ص۳۴۳؛ التوحيد، ص۳۰۶) و نیز متنی در من لا یحضره الفقیه شبیه روایت امام صادق (ع) (الفقیه، ج۲، ص۵۳) [۲]. در این کتابها موضع دیگری که به ادعای امیرمعزی مربوط باشد یافت نشد.
۲. با دقت در متن این احادیث میبینیم که تقریباً هیچ مطابقت و ارتباط واقعی با ادعای امیرمعزی ندارند! حدیث ذعلب درباره اندازه کتاب مجوس ساکت است و تنها در حدیث امام صادق (ع) و متن صدوق آمده است: «فِي اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ جِلْدِ ثَوْرٍ» (الكافي، ج۳، ص۵۶۷؛ الفقیه، ج۲، ص۵۳) که البته این نیز با مفهوم امروزی جلد که در برداشت امیرمعزی آمده متفاوت است.
۳. در هیچ یک از سه متن نیامده است که کتاب پیامبر مجوس «حاوی تمام علوم» بود! امیرمعزی این ادعا را از پیش خود افزوده است!!
۴. در هیچ یک از این سه متن «علی (ع) به عنوان آشنای نهایی این کتاب» معرفی نشده است! در حدیث امام صادق (ع) و متن صدوق اصلاً نامی از امیرالمؤمنین (ع) نیامده است! در حدیث امام صادق (ع) تنها به حدیثی از رسول خدا (ص) استناد شده است. در حدیث ذعلب نیز، تنها ماجرای انحراف پادشاه مجوس و تحریف دینشان از زبان امیرالمؤمنین (ع) نقل شده و به آشنایی امیرالمؤمنین (ع) با محتوای کتاب مجوس یا حتی چگونگی اطلاع امیرالمؤمنین (ع) از این داستان هیچ گونه اشارهای نشده است!
۵. در هیچ یک از این متون نامی از زرتشت نیامده و در متن صدوق نیز نام پیامبر مجوس، «دامسب» ذکر شده است.
۶. در هیچ یک از این احادیث نشانهای بر پیوند تشیع با ایران باستان و انتقال عقاید مجوس دیده نمیشود؛ بلکه همگی در مقام بیان علت جزیه گرفتن از مجوس و دربردارنده ذم و تقبیح آنها است. در حدیث امام صادق (ع) آمده است: «أَنَّ الْمَجُوسَ كَانَ لَهُمْ نَبِيٌّ فَقَتَلُوهُ وَ كِتَابٌ أَحْرَقُوهُ». در حدیث ذعلب نیز پس از شرح پیدایش بدعت مجوس در ازدواج با محارم، پیامد آن چنین بیان شده است: «فَمَحَا اللَّهُ مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ رَفَعَ عَنْهُمُ الْكِتَابَ فَهُمُ الْكَفَرَةُ يَدْخُلُونَ النَّارَ بِلَا حِسَابٍ وَ الْمُنَافِقُونَ أَشَدُّ حَالًا مِنْهُم». امیرمعزی از کجای این روایات، پیوند تشیع با مجوس را برداشت کرده است؟!!!
#امیرمعزی
@Alasar_1
Post #61
418
Forwarded from آثار