🖼
در ستایش عکاسی

تقریبا نیمی از مردهای توی عکس، حالا کچل شده‌اند. بابابزرگ دیگر بینمان نیست. یکی از پسرها، که حالا حسابی جامعه‌گریز شده، با گردنی برافراشته و خنده‌ای اصیل دوربین را به سخره گرفته. هر سی نفره‌مان داریم می‌خندیم. به گمانم نوروز بوده. همه زن‌ها ابرو برداشته و تروتازه‌اند؛ با چادرهای گلدار و چارقدهای نو. بچه‌ها لباس نو پوشیده‌اند. چسبیده‌ایم به هم تا توی قاب دوربین جا شویم. عکس پر از عید است. ژستی در کار نیست. کام همه شیرین است. از آن روز چیزی در خاطرم نمانده جز همان چند دقیقه‌ای که یک نفر همه را جمع کرد برای عکس انداختن، جز شیطنت‌های عکاس برای خنداندنمان. آنهم به لطف همین عکس؛ همین عکسی که اگر نمی‌بود آن نگاه‌ها و رنگها و خنده‌ها هم فراموش می‌شدند.

آن خانه‌، آن مدل مو، آن سبک لباس، آن برق چشمها و آن خنده‌های رها به تاریخ پیوسته است مثل موهای نیمی از مردان توی عکس، مثل بابابزرگ، مثل تو، مثل شادی.

#الهه_افشار