📚
در زندگی هر کس لحظه‌ای وجود دارد که در آن لحظه تصمیم می‌گیرد می‌خواهد چه کسی باشد. سال‌ها پیش این جمله را اول همه‌ی دفترچه‌هایم  یادداشت کرده بودم. بی‌آن‌که بدانم نویسنده‌اش کیست. امروز اوه این جمله را سه بار تکرار کرد. و من برعکس آن‌چیزی که فکر می‌کردم_ مردی به نام اوه نمی‌تواند اشکم را در بیاورد_ مثل بچه‌ها زدم زیرگریه. البته نه برای این پیرمرد که برای خودم. می‌دانید! آدم زندگی را خیلی جدی می‌گیرد. مواظب رفتارش است. دوره‌های آموزشی شرکت می‌کند. یاد می‌گیرد. وام می‌گیرد. فرش‌ها و پرده‌ها را عوض می‌کند. ماشین می‌خرد. شیشه‌ها را برق می‌اندازد. سفر می‌رود. درس می‌خواند. امتحان می‌دهد. ازدواج می‌کند. بچه‌دار می‌شود. می‌میرد؛ بی‌آن‌که بتواند آن کسی باشد که می‌خواهد. این که دوست داری چه کسی باشی واضح است. بیشتر آدم‌ها در همان هفت‌سال اول عمرشان متوجه می‌شوند دوست دارند چه‌کسی باشند. اما وقتی پای تصمیم به میان می‌آید کار کمی پیچیده می‌شود. آدم باید خیلی خَرزور باشد تا بتواند پای تصمیمش بایستد وگرنه تصمیم گرفتن را که کبری هم بلد بود.

#مردی‌به‌نام‌اوه
#فردریک_بکمن
#الهه_افشار