در این شب، دلم با مردم ایران است. شب تلخی است. تفاوتی با‌چند شب گذشته ندارد و قصه هر شب همین است. و البته کاری از دستم برنمی‌آید، اما می‌دانم تنها راه و وظیفه در این لحظه، ایستادگی در برابر تجاوز و اشغال خارجی و سخن گفتن از آن است. صریح باشیم و صریح بگوییم.
هم‌زمان با آن، باید در برابر فاشیسم پهلوی نیز ایستاد. مزدور جایی در این کشور ندارد؛ به‌ویژه آنان که بر خون کودکان و بی‌گناهان پا می‌گذارند و آن را توجیه می‌کنند تا به قدرت برسند.
جنگ خطرناک، تلخ و دردآور است، اما انسجام، در کنار هم بودن و دست به دست هم دادن می‌تواند مرهمی بر این دردها باشد.
و در روز پس از جنگ (و البته امروز هم)، می‌توان دوباره برای زن، برای زندگی و برای آزادی جنگید؛ با این تفاوت که در پایان این جنگ، شر جریان مزدور راست نیز پایان یافته است.
با همبستگی
Post #496
9.72K
- ❤ 81
- 👍 7
- 👎 6