این جنگ‌ که با کف و رقص انسان هایی مسخ شده ادامه دارد، پیامدی جز نابودی برای مردم ندارد. دیر یا زود همه مسخ شدگان به خانه های خود خواهند خزید. و مردم فقیرتر و ‌ به حاشیه رفته تر هزینه این روزها را به قیمت خون خود خواهند پرداخت. آنهم در اقتصادی ویرانتر و استبدادی سهمگین تر!

و هر چه جنگ طولانی‌تر شود، برق، آب، درآمد و سفره زندگی همه کوچک‌تر خواهد شد. و رنج‌ها دردآورتر.

‌اما چگونه می‌شود عده‌ای هنوز به این باور ندارند؟ به این دلیل که ما به اجبار هم شده می خواهیم آرزوهای ذهنی خود را باور کنیم: اینکه می‌شود با جنگ جهان بهتری خلق کرد.

می‌شود موافقان جنگ و هلهله کشان آن را قانع ساخت؟ خیر! تنها زمان است که به آنها نشان خواهد داد از دل جنگ تنها جهنم به دنیا می‌آید و نه خوشبختی. به ویژه برای محرومان و حذف شدگان. البته زمان نیز بعید است بتواند تغییری ایجاد کند به ویژه اگر آلوده به روح انتقام باشیم.


https://x.com/a_daghagheleh/status/2031149918434505071?s=46