Pulni tejash kamroq xarid qilish degani emas. Muammo nima uchun xarid qilayotganingizni tushunishda.

Kimdir telefoni eskirgani va foydalanish noqulay bo’lgani uchun yangi telefon sotib oladi. Yana kimdir atrofidagilardan ortda qolmaslik uchun.

Tashqaridan ikkalasi ham bir xil xarid. Lekin birinchisi ehtiyojdan kelib chiqqan qaror, ikkinchisi esa impulsiv.

Rostini aytsak biz ko’p holatda hissiyot bilan xarid qilamiz. Va shu tarzda pulimizning katta qismi ongli tanlovga emas, avtomatik iste’molga ketadi.

Manimcha, moliyaviy intizom ham aynan shu joydan boshlanadi. Inson uchun bugungi rohat ham kelajakka investitsiya ham kerak. Asosiy narsa qaysi biriga qancha mablag’ ketishida.

Masalan, hozir daromadingizning atigi 5–10 foizini IMANUM orqali investitsiyaga ajratsangiz, bu summa bugun hayotingizni tubdan o‘zgartirmasligi mumkin.

Lekin sizda pulning bir qismini iste’mol qilmasdan, kelajak uchun ajratish odati shakllanadi.

Odam avval katta pul topib, keyin moliyaviy intizomli bo‘lib qolmaydi. Kichik mablag‘ni boshqarishni o‘rgangan odam katta mablag‘ kelganida ham uni qayerga yo‘naltirishni biladi. Shu sabab investitsiyani faqat “qancha daromad beradi?” degan savol bilan ko‘rmaslik kerak.