ادامه از ⬇️
https://t.me/vivaphilosophy/617

۱۰۶- کلاسیک‌های فلسفهٔ کلاسیک: افلاطون
قسمت دهم (پایانی): محاورات افلاطونی را چگونه بخوانیم؟ (بخش ۲)

#مسعود_زنجانی

telegram.me/vivaphilosophy

محاوراتِ افلاطون را چگونه بخوانيم؟

«مردی که بدکاران را حتّی نرسد که لب به ستایش وی بگشایند [بدکاران حقّ ندارند نام او را، حتّی به نیکی، ببَرند]»
ارسطو ـ مرثیه در ستایش افلاطون


سير مطالعاتی پیشنهادی محاورات افلاطون، البته با در نظر گرفتن محاوراتی كه غالباً از سوی ناقدان اصيل پنداشته شده‌اند (۲۷ محاوره) و بدون تأكيد بر ترتيب دقيق نگارش آنها، چنين است:

يكم - محاورات محاكمه: محاوراتی كه به واپسين روزهای زندگانی سقراط (از محاكمه تا مرگ) می‌پردازند.
۱- «آپولوژی» (دفاعيهٔ سقراط)
۲- «كريتون» (دربارهٔ تكليف)
۳- «اوثوفرون» (دربارهٔ دینداری)
- غالباً «فايدون» را نيز به جهت موضوع در زمرهٔ محاورات محاكمه قرار می‌دهند.

دوم - محاورات تعريف: محاوراتی كه در آنها شيوهٔ سقراطی، برای نيل به معرفت به كار گرفته می‌شود.
۴- «لاخِس» (دربارهٔ شجاعت)
۵- «لوسيس» (دربارهٔ دوستی)
۶- «خارميدس» (دربارهٔ اعتدال)
۷- «هيپياس بزرگ» (دربارهٔ زيبایی)
۸- «هيپياس كوچك» (دربارهٔ دروغ)
۹- «ايون» (دربارهٔ شعر)

سوم- محاورات انتقال: محاوراتی كه ضمن شباهت با دو دسته نخست، شباهت‌هایی نيز با محاورات دسته بعد دارند.
۱۰- «پروتاگوراس» (دربارهٔ سوفسطائيان)
۱۱- «منون» (دربارهٔ فضيلت)
۱۲- «اوثودموس» (دربارهٔ مناظره و جدل)
۱۳- «گرگياس» (دربارهٔ سخنوری)
۱۴- «منكسنوس» (دربارهٔ نيايش مردگان)

چهارم- محاورات كمال: محاوراتی كه هم به جهات ادبی و هم به جهات فلسفی سرآمد محاورات افلاطون هستند.
۱۵- «فايدون» (دربارهٔ جاودانگی روح)
۱۶- «مهمانی» (دربارهٔ عشق)
۱۷- «فايدروس» (دربارهٔ زيبایی)
۱۸- «جمهوری» (دربارهٔ عدالت)

پنجم- محاورات سياسی: محاوراتی كه افلاطون در آنها مسائل سياسی را مستقيماً به ميان می‌آورد.
۱۹- «سیاستمدار» (دربارهٔ پادشاهی)
۲۰- «قوانين» (دربارهٔ قانون‌گزاری)
- غالباً «جمهوری» را نيز به جهت موضوع از جمله محاورات سياسی به شمار می‌آورند.

ششم- محاورات منطقی: محاوراتی كه در آنها افلاطون مهمترين آراء متافيزيكی خود را طرح و نقد می‌كند.
۲۱- «كراتیلوس» (دربارهٔ نامها)
۲۲- «تئتتوس» (دربارهٔ شناخت)
۲۳- «پارمنيدس» (دربارهٔ ايده‌ها)
۲۴- «سوفسطایی» (دربارهٔ هستی)
۲۵- «فيلبُس» (دربارهٔ لذّت)

هفتم- محاورات طبيعی: محاوراتی كه افلاطون در آنها برخی آراء خود را در كيهان‌شناسی و فلسفهٔ طبيعی مطرح می‌كند.
۲۶- «تيمائوس» (دربارهٔ طبيعت)
۲۷- «كريتياس» (دربارهٔ آتلانتيس)

@vivaphilosophy