میراث ورارود

#ابومنصور_ماتریدی در روستای ماترید یا ماتریت از روستاهای سمرقند به دنیا آمد. تاریخ دقیق تولد او معلوم نیست ولی تاریخ وفات وی را بالاتفاق سال ۳۳۳ ه. ق بیان کرده‌اند.
آرامگاهش در شهر سمرقند و «قبرستان جاکردیزه» است.
او در فنّ کلام و تفسیر قرآن کریم تبحر داشته است و مریدان او کرامات بسیار بزرگی به او نسبت می‌دهند و این کرامات تا چه اندازه قابل اثبات است جای سخن بسیاری را می‌طلبد.
ماتریدی شخصیتی خاص و در بین اهل سنت دارای امتیازات فراوانی بوده و تعداد بسیاری از اهل سنت به امامت وی در علم کلام اعتراف دارند و او را در کنار اشعری یکی از دو امام اهل سنت می‌دانند.
تا کنون آنطور که شایسته است درباره «ابو منصور ماتریدى» و مکتب او در جهان اسلام، تحقیقاتى به عمل نیامده و اگر مختصر کارى شده بدست ما نرسیده. در کشاکش حبّ و بغض مورخین و صاحبان تراجم، نسبت به اشخاص و افکار، «ماتردیدى» نیز از معرکه، جان سالم به در نبرده. چنانکه در«الملل و النحل شهرستانى» و «الفرق بین الفرق بغدادى» از او نام و یادى نیامده است.
از میان تمام آثار ماتردیدى-که در همین مقاله خواهد آمد-تنها کتابهاى«المقالات»، «پند نامه»و«التوحید»به چاپ رسیده و بقیه رد کتابخانه‏ها و موزه‏هاى دنیا به صورت خطّى، باقى مانده است.
آثار دیگرى از پیروان و شاگردان او چون: «خلافات الاشاعرة مع الماتریدیه»از عبد الله بن موسى، مخطوط در«دار الکتب المصریة»و«الروضة البهیة فیما بین الاشعریة و الماتردیدیة»از«حسن بن عبد الحسین»معروف به«ابى عذبه»و کتاب «المقاصد تفتازانى»و«اصول الدین بزدودى» و«المرام فى عبارات الامام»از«بیاضى»و...هم هست که بتوان درباره«ماتردیدى»از آن بهره جست، اما متأسفانه در اختیار نیست.
شیخ ابو منصور محمد بن محمد بن محمود ماتریدى سمرقندى (1) ، از کبار ائمة حنفیه ماوراء النهر است که با القاب علم الهدى، امام الهدى (2) ، امام المتکلین، حضرت شیخ و حضرت خواجه (3) در قرون سوم و چهارم هجرى مى‏زیسته است.هرچند مورخین نسبت او را به ابو یعقوب خالد بن زید بن کلیب انصارى (4) رسانده‏اند، اما از والدین او اطلاعى نداریم.ولادت «ماتریدى»را از روى قرائن به سال 238 هجرى قمرى (5) و وفات وى را همه تواریخ و تراجم سال 333 دانسته‏اند.
«ماتریدى»منسوب به«ماترید»زادگاه‏ اوست که قریه‏اى در نزدیکى سمرقند بوده و آن را به صورت«ماتیریب»، «ماتربت»و«ماتردود»هم گفته‏اند.
بارتولد مى‏نویسد:«ماترد-ماتریت در «ربض»اکنون در شمال غربى شهر، ییلاق ساکنان متمکن شهر سمرقند است.
و صفى الدین بغدادى نیز آنرا«به کسر التأثم یاء ساکنه و راء ثمّ باء موحدة (ماتیرب)محّلة بسمرقند»گفته است. (7) در باب تسمیه این قریه به «ماترید»وجوهى ذکر شده است. (8)
ماتریدى در محضر اساتید چون«ابو بکر احمد بن اسحاق جوزجانى»، «محمد بن مقاتل رازى»، «نصیر بن یحیى»و«ابو نصر عیاضى»، علوم زمان خویش را آموخت. (9) و در علم کلام از سرآمدان عصر خویش گشت.وى به فضائل اخلاقى آراسته تو متصّف به کمالات بوده است.در باره او گفته‏اند:
«حضرت شیخ را در قریه ماتردید باغ بود. اکثر نهال آن را خود مى‏نشانیدند در کتاب حیرة الفقها آورده است که خادم کلند مى‏زد و شیخ تاک مى‏نشانیدند.آواز بانگ نماز بلند شد.شیخ خواست نهال گذارد به مسجد رود، از براى نشانیدن تاک تأخیر کرد.بعد از سالى پادشاه به هر باغى چند کوزه بدعت نهاد.حضرت شیخ گفت:این بدعت از شومى آن تأخیر است که من از براى تاک، در کار نماز کردم.این مى‏گفت و دستار مبارک بر زمین مى‏زد و مى‏گریست.» (10)
همچنین مى‏گویند:«روزى شیخ در باغ بود، رسول خلیفه بغداد که از براى سئوال یک مسئله از بغداد به سمرقند آمده بود، بر در باغ شیخ رفت، شیخ به لباس جریده بیرون آمد، رسول پرسید که: مولان کجاست؟شیخ گفت:مولانا خداست، باز پرسید که خواجه کجاست؟شیخ گفت:خواجه مصطفاست.باز پرسید که شیخ کجاست؟در جواب گفت:شیخ این پیر گداست. (11) »

بارخدایا اگر درین زیر سرّی دیگر است، در دست ما ضعیفان نیست

و اگر فرمودی که مرا یکی گویید و یکی دانید، یکی گفتیم و یکی دانستیم. و اگر گفتی که در شباروزی پنج نماز بگزارید، بگزاردیم. و اگر گفتی روزۀ ماه رمضان بدارید، بداشتیم. و اگر فرمودی که زکوة مال بدهید، بدادیم. آنچ بر ما بود، کردیم. و اگر درین زیر سرّی دیگر است، در دست ما ضعیفان نیست.
#زادالمقوین
زیر چاپ

نشانه‌گذاری انتقادی کاتب:
استفاده از علامت «x» در متون کهن، نوعی «پانویس بصری» یا «نشانه‌ی تعلیق» محسوب می‌شود. کاتب با این کار نشان داده است که هنگام کتابت یا مقابله‌ی متن با نسخه‌ی مادر، نسبت به ضبطِ موجود دچار شک شده و به‌جای حذف یا تغییر خودسرانه، با درج این علامت، خواننده یا مصحح بعدی را نسبت به وجود آشفتگی در ترتیب مصراع‌ها (ترتیب منطقی یا عروضی) آگاه کرده است.
#خاقانی
#تصحیح‌متن


کانال یادداشت‌های یک دانشجو.
https://t.me/Notesofastudent

برگردان کتاب "درباره فردوسی و شاهنامه او " اثر صدرالدین عینی به کوشش محسن فرح‌بر منتشر شد

@irtaj

چهره دیگر فردوسی: روایتی از پژوهشگر بزرگ

✍شاه‌منصور شاهمیرزا:
🔹کتاب «درباره فردوسی و شاهنامه او»، نوشته استاد صدرالدین عینی، بنیان‎گزار ادبیات نوین تاجیک تلاشی است پژوهشگرانه برای بازخوانی سیمای شاعر بزرگ ایران‎زمین در آینه نگاه متفکر و ادیب برومند آسیای میانه و ایرانِ دوره معاصر.
🔹 نویسنده کوشیده است میراث فردوسی را نه تنها از منظر ادبی، بلکه از زاویه تاریخی، هویتی و تمدنی بررسی کند. همین رویکرد چندبُعدی، اثر را از بسیاری نوشته‌های معمول درباره شاهنامه متمایز می‌سازد.
🔹کتاب از سوی جناب آقای محسن فرح‎بر، محقق و تاجیک‎پژوه سرشناس و دلسوز و آگاه برگردان و از طریق انتشارات نگارستان اندیشه با شمارگان ۲۰۰ نسخه و در ۱۱۸ صفحه منتشر شده است.
🔹به کتاب مذکور بزرگان ادب فارسی، استادان محمدجعفر یاحقی، صدر سعدی، عبدالخالق نبوی و رستم وهاب‎زاده مقالاتی راجع‎به فعالیت‎های استاد عینی در ادب‎پژوهی و نیز ارزش و اهمیت رساله مذکور مقالاتی افزوده‎اند.
🔹مهم‌ترین ارزش این اثر، لحن تحلیلی و مستند آن است. نویسنده بر پایه منابع کم‌تر شناخته‌شده—به‌ویژه آثار پژوهشگران تاجیک و غربی چهره‌ای متفاوت از فردوسی را طرح می‌کند.
🔹تمرکز کتاب بر جایگاه شاهنامه در هویت فرهنگی تاجیکان و فارسی‌زبانان فرای مرزهای ایران کنونی، نکته‌ای بدیع و قابل توجه است.
🔹آقای محسن فرح‎بر جهت درک بیشتر از مضمون و معنی کتاب پاورقی های مفصل و مفید می‎آرد و با تفسیر و تشریح منابع و زندگی‎نامه مولفان و کتبی که استاد بر آنها اشاره نموده است، راه خواننده را هموار میسازد.
🔹حسن دیگر کتاب باز در آن است که برگرداننده در پایان کتاب زندگی و آثار استاد عینی را همراه با عکس هایی که هر کدام گویای هزار داستان است و نیز نمایه بر این رساله آورده است.

@irtaj

میرسیدعلی همدانی، عارف و دانشمند ایرانی قرن هشتم هجری، سه بیت دارد که از لحاظ محتوایی و پیام انسانی فوق‌العاده است:

هر که ما را یاد کرد ایزد مَر او را یار باد
هر که ما را خوار کرد از عُمر بَرخوردار باد

هر که اندر راهِ ما خاری فِکَند از دشمنی
هر گُلی کز باغِ وصلش بِشکُفد بی‌خار باد

در دو عالم نیست ما را با کسی گرد و غبار
هر که ما را رنجه دارد، راحتش بسیار باد

دولتمند خال‌اف، هنرمند نامیِ تاجیکستان نیز به زیبایی، این سه بیت را به آواز خوانده است.

#شاه‌جهان_تنها_نیست

لینک کانال تلگرام:
https://t.me/shahjahan_ra_daryabim

لینک کارزار:
http://karzar.net/156117
لطفا امضا کنید

لینک اینستاگرام:
https://www.instagram.com/shahjahan_ra_daryabim?igsh=cWZuaWJ2bGs4Yzhw
لطفا فالو کنید و برای دوستان‌تان  بفرستید

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ یادمان سپندارمذ

✍ قاسم فرخی
      ۵ اسفند ۱۴۰۳

سفندارمذ پاسبان تو باد
خرد جان روشن روان تو باد

چو خردادت از یاوران بر دهاد
ز مرداد باش از بر و بوم شاد

دی و اورمزدت خجسته بواد
درِ هر بدی بر تو بسته بواد

۵ اسفند مطابق با گاه‌شمار یزدگردی روز برگزاری جشن سپندارمذ است. خردسرای فردوسی بجنورد با همکاری کتابخانه مرکزی این شهر در این روز اقدام به برپایی یادمان آیین باستانی #سپندارمذ نمود؛ مناسبتی که در فرهنگ ایرانی روز احترام به زن و زمین است.
در این برنامه علاوه بر شاهنامه‌خوانی و نقالی، استاد مهرنیا به شعرخوانی و خاطره‌گویی پرداختند. علاوه بر آن دو تن از استادان ادبیات به مناسبت این جشن باستانی سخنرانی داشتند.
نخست، دکتر حسین قاسمی‌فرد درباره جایگاه زن و زمین در اسطوره‌ها سخن گفتند. ایشان با اشاره به این که زندگی بدون قصّه و تخیّل امکان ندارد؛ بر ضرورت اسطوره‌ها برای با معنا زیستن تاکید کردند.
بنا به نظر ایشان در فرهنگ ایرانی میان زن و شادی ملازمت وجود داشته و زنان جسارت ابراز  عشق داشته‌اند.
دکتر قاسمی‌فرد به عنوان نمونه‌هایی از این جسارت بانوان، به زنانی چون رودابه، تهمینه، منیژه و گردویه اشاره داشتند.

در ادامه دکتر شهرزاد پورمحمود به معرّفی اسطوره سپندارمذ ایزدبانوی زمین پرداختند.
ایشان با استناد به منابع دست اول خاطرنشان کردند که:
اسپندارمَذ ایزد موکّل بر زمین و ایزدِ پشتیبان و نگاهبان زنان شوهردوست و پارسا و درستکار بوده و به همین مناسبت این روز، جشن زنان، نامگذاری شده است و مردم برای گرامیداشت زنان، به ایشان کادو می‌دادند و بخشش می‌کردند.
در ادامه دغدغه‌های زیست‌محیطی، خانم دکتر را به صحبت درباره #شاه‌جهان و فاجعه‌ای که قرار است در آن رخ دهد کشاند. ایشان با شرح مختصری از داستان پرملال معدن‌کاوی در منطقه شکار ممنوع شاه‌جهان، میهمانان را به حمایت از کارزاری که برای توقّف این پروژه راه انداخته‌اند فراخواندند.
مهندس روح‌الله لایق -معاون طبیعی سازمان حفاظت از محیط زیست- از میهمانان ویژه این جشن باستانی هم ضمن توضیحاتی در خصوص شاه‌جهان و منطقه حفاظت‌شده و پارک ملّی ساریگل از زحمات شبانه‌روزی و بی‌چشم‌داشت تیم کارزار #شاهجهان_را_دریابیم برای پیشگیری از صدور مجوّز احداث معدن سرب و روی در دامنه‌های شاه‌جهان، سپاس‌گزاری کردند.
در این محفل یادی هم از شاعر معاصر سیاوش کسرایی شد و به مناسبت سالروز تولدش شعری از او تقدیم میهمانان شد.
این‌که دوست‌داران محافل ادبی و علاقه‌مندان به شاهنامه و خالق آن، حکیم فردوسی، دغدغه‌ سلامت مردم و حفظ محیط زیست و حیات وحش را دارند جای بسی خرسندی‌ است.
این محفل صمیمی در فضایی شاد و شورآفرین با اهدای جوایز و پذیرایی از میهمانان به پایان رسید.
در این بخش کیف‌های پارچه‌ای که عبارت《شاهجهان را دریابیم》روی آن نوشته شده بود، ابتکاری تازه از تیم خردسرای فردوسی بجنورد بود که در راستای حمایت از شاه‌جهان طراحی و تهیه شده بود؛ ابتکاری که میهمانان را با اندیشه همدلی با این کوهستان باشکوه و پربرکت بدرقه می‌کرد.

موسسه‌ فرهنگی_هنری خردسرای فردوسی بجنورد
#شاه‌جهان_تنها_نیست

لینک کانال تلگرام:
https://t.me/shahjahan_ra_daryabim

لینک کارزار:
http://karzar.net/156117
لطفا امضا کنید

لینک اینستاگرام:
https://www.instagram.com/shahjahan_ra_daryabim?igsh=cWZuaWJ2bGs4Yzhw
لطفا فالو کنید و برای دوستان‌تان  بفرستید

🔰 گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه بجنورد با همکاری خردسرای فردوسی بجنورد برگزار می‌کند:

✅ جایگاه زبان و ادبیّات فارسی در دنیای امروز

✅ سخنران: دکتر محمّدجعفر یاحقّی استاد ممتاز دانشگاه فردوسی مشهد

✅ دبیر نشست: دکتر مجتبی مجرّد دانشیار زبان و ادبیّات زبان فارسی دانشگاه بجنورد
🗓 شنبه، ۱۴۰۳/۰۷/۰۷
🕐 ساعت ۱۰ تا ۱۲
🏢آمفی تئاتر دانشکدۀ هنر دانشگاه بجنورد


ورود برای عموم آزاد است.

جلسه دفاع از رساله خانم مدینه پورمحمود ناورودی
عنوان رساله:  بررسی انتقادی زندگی، آثار و اندیشه‌های خواجه یوسف همدانی (۵۳۵-۴۴۰ ق) با تکیه بر دست‌نویس الکشف عن منازل السائرین الی الله

استاد راهنمای اول: دکتر منصور معتمدی، استاد راهنمای دوم: دکتر زهرا اختیاری، استاد مشاور اول: دکتر احمد پاکتچی، استاد مشاور دوم: دکتر مجتبی مجرد
داور‌ داخلی رساله: دکتر سلمان ساکت
داوران خارجی رساله: دکتر علی اشرف‌امامی، دکتر علیرضا مظفری
نماینده تحصیلات تکمیلی جلسه: دکتر عبداله رادمرد
زمان: چهارشنبه  ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ ساعت ۱۱:۳۰
مکان: تالار کتابخانهٔ قطب علمی فردوسی و شاهنامه دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی

سعادت از فضل خداوند است و شقاوت از عدل خداوند (سعادت و شقاوت از منظر خواجه یوسف همدانی بر اساس الکشف عن منازل السّائرین)

چکیده:
آیاتی از قرآن کریم و شماری از احادیث به سرنوشت آدمی یعنی سعادت یا شقاوت اشاره دارد. خواجه یوسف همدانی از جمله صوفیان متشرّعی است که دیدگاه ویژۀ خود را دربارۀ سعادت و شقاوت در کتاب، الکشف عن منازل‌السائرین الی الله با تکیه بر کلام اشعری ارائه داده است. البتّه خواجه در رتبةالحیات هم به این موضوع اشاره‌کرده‌ ولی در الکشف به‌تفصیل به آن پرداخته است. الکشف مفصّل‌ترین اثر خواجه یوسف است. در این جستار، بر اساس دست‌نویس نویافتۀ الکشف، دیدگاه‌های خواجه یوسف دربارۀ سعادت و شقاوت را استخراج و بررسی و تحلیل کرده‌ایم. دستاورد این پژوهش آن است که خواجه با پشتوانۀ کلام اشعری و مشرب صوفیانۀ خود، نشان داده است که سعادت از صفت فضل و شقاوت از صفت عدل خداوند سرچشمه می‌گیرد و هر دو خلق خداوندند که بنده، از گذرگاه بندگی، سعادت یا شقاوت را کسب می‌کند یعنی با این‌که سعادت و شقاوت به‌ظاهر در مقابل هم قرار گرفته‌اند ولی هر دو از جانب حق ناشی شده‌اند.


https://jphilosophy.um.ac.ir/article_44406.html

زمانه بَس که پلید و پَلَشت و مسخره شد
عیارسنجی خورشید کارِ شب‌پَره شد

✍️ جعفر یاحقی

🖊 نمي‌دانند اهميت شفيعي‌كدكني عالم‌گير است


موضوع صدور مجوز انتشار براي كتاب شعر محمدرضا شفيعي‌كدكني در روزهاي اخير بسيار خبرساز شد. موضوع از آنجا آغاز شد كه مديركل دفتر توسعه كتاب و كتابخواني ارشاد در اظهارنظري عجيب به ايسنا گفت: «…كتاب دارد خوانده مي‌شود. به چند نفر از اهالي شعر نيز كتاب را داده‌ايم تا بخوانند و نظرشان را بگويند [تا] ان‌شاءالله در مورد كتاب تصميم‌گيري شود…» اين حرف‌ها از يك سو به خاطر روش نامتداول بررسي كتاب مورد واكنش‌هاي افكار عمومي قرار گرفت و از سوي ديگر از اين جهت كه با كتاب استادي عالي‌جاه و -به باور بسياراني از بعضي جهات «يگانه»- مانند شفيعي‌كدكني چنين رفتاري شده است. در اين باره با محمدجعفر ياحقي، پژوهشگر و استاد زبان و ادبيات فارسي دانشگاه فردوسي مشهد گفت‌وگو كرديم. ياحقي علاوه بر اين، عضو پيوسته شوراي فرهنگستان زبان و ادب فارسي است و البته مدير قطب علمي فردوسي‌شناسي و ادبيات خراسان در دانشگاه فردوسي مشهد.
@sokhanranihaa
حتما مي‌دانيد كه اخيرا مديركل دفتر توسعه كتاب و كتابخواني وزارت ارشاد درباره صدور مجوز كتاب شعر آقاي دكتر شفيعي‌كدكني چه گفته. اين آقاي مديركل از در دست بررسي بودن كتاب حرف زده و گفته كتاب را داده‌اند چند نفر بخوانند و درباره آن نظر بدهند تا بعد راجع به آن تصميم‌گيري شود. اين اتفاق در مورد هر كسي نيفتاده؛ در مورد محمدرضا شفيعي‌كدكني افتاده. پيش از هر چيز مي‌خواهيم روايت شما را درباره آقاي شفيعي و اهميت علمي و ادبي ايشان بدانيم.

يك مثلي هست كه مي‌گويند معرِّف بايد اعرف از معرّف باشد. من در مورد دكتر شفيعي چه صحبتي بكنم كه ديگران ندانند! هر كس كه با ادبيات و شعر هنر و فرهنگ و مدنيت آشنايي دارد با شفيعي‌كدكني هم آشناست. قطعا خيلي از كساني كه آقاي شفيعي‌كدكني و اهميت ايشان را نمي‌شناسند، بنده را هو به طريق اولي نمي‌شناسند. بنابراين هر چه بگويم ممكن است زيره به كرمان بردن باشد. با اين حال بايد بگويم كه دكتر شفيعي‌كدكني شخصيت ممتازي است در افق زبان فارسي. نه تنها در ايران بلكه در تمام دنيا هر جا سخن از زبان فارسي باشد، سخن از ادبيات باشد نام ايشان هم بر سر زبان‌هاست. بدون ترديد ايشان از جنبه‌هايي بي‌رقيب هستند.

🔹مرادتان از آن جنبه‌ها تسلط بي‌بديل ايشان به گنجينه ادب كلاسيك فارسي و آشنايي با متون كهن است؟

بله، اين هم هست. در زمانه ما در اين زمينه هيچ‌ كس همتراز و هم‌پايه ايشان نيست. چه در تحقيقات ادبي، چه در شناخت متون و روشن كردن زواياي تاريك ادبيات و چه در دريافت و نقد و تحليل و به‌روز كردن ارزش‌هاي نهفته در ادبيات. ايشان با وسعت دانشي كه دارند، به حوزه‌هاي مختلفي مسلط هستند. تسلط ايشان به عربيت و دانش‌هاي حوزوي مثال‌زدني است. اين تسلط تا حدي است كه بايد بگويم دكتر شفيعي‌كدكني در اين زمينه مجتهد هستند. چنين جايگاهي را بايد در زمينه‌هاي ديگر هم براي ايشان قائل بود. يعني جداي از زبان و ادبيات فارسي كه زمينه اصلي فعاليت علمي و فرهنگي ايشان است، بايد در علوم ديني و به‌طور جامع‌تر در علوم انساني و اسلامي هم ايشان را برخوردار از مقامي بالا و بسيار مهم بدانيم. ايشان از خيلي از كساني كه در اين زمينه‌ها اظهارنظر كند، صاحب‌نظرتر هستند و دانش جامع‌تري دارند.
📌 ادامه متن کامل اینجا

.
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @ensafnews
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

سه گانه اسلام، ایمان و احسان از نظر خواجه یوسف همدانی (با تکیه دستنویس الکشف)

https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2020060/%D8%B3%D9%87-%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87-%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%B4%D9%81

سعادت از فضل است و شقاوت از عدل (سعادت و شقاوت از منظر خواجه یوسف همدانی)

آیاتی از قرآن کریم و شماری از احادیث به سرنوشت آدمی یعنی سعادت یا شقاوت اشاره دارد. خواجه یوسف همدانی از جمله صوفیان متشرّعی است که دیدگاه ویژۀ خود را دربارۀ سعادت و شقاوت در کتاب، الکشف عن منازل‌السائرین الی الله با تکیه بر کلام اشعری ارائه داده است. البتّه خواجه در رتبةالحیات هم به این موضوع اشاره‌کرده‌ ولی در الکشف به‌تفصیل به آن پرداخته است. الکشف مفصّل‌ترین اثر خواجه یوسف است که متأسفانه تصحیح و به زیور طبع آراسته نشده است. در این جستار، بر اساس دست‌نویس نویافتۀ الکشف، دیدگاه‌های خواجه یوسف دربارۀ سعادت و شقاوت را استخراج و بررسی و تحلیل کرده‌ایم. دستاورد این پژوهش آن است که خواجه با پشتوانۀ کلام اشعری و مشرب صوفیانۀ خود، نشان داده است که سعادت از صفت فضل و شقاوت از صفت عدل خداوند سرچشمه می‌گیرد و هر دو خلق خداوندند که بنده، از گذرگاه بندگی، سعادت یا شقاوت را کسب می‌کند یعنی با این‌که سعادت و شقاوت به‌ظاهر در مقابل هم قرار گرفته‌اند ولی هر دو از جانب حق ناشی شده‌اند.

https://jphilosophy.um.ac.ir/article_44406.html

هو
با درود به همراهان گرامی.
لطفا لینک کانال را به علاقه مندان زبان و ادب فارسی؛ تصوف؛ عرفان و فلسفه ستیزی؛ کتاب شناسی و نقد کتاب های عرفانی؛ نسخه شناسی و معرفی نسخه های خطی، با ذکر صلوات بر روح بلند عارف گمنام ایران حضرت شیخ علاءالدوله سمنانی قدس سره شریف، معرفی بفرمایید.

با تشکر

مقالات گفتمان فرهنگ میهمان‌نوازی:
تکریم مهمان از منظر عرفا / مدینه پورمحمود

نگاه ملی به صنعت میهمان‌داری/ زهرا احمدی پور؛ میهمان‌نوازی از نگاه معاشرت اسلا‌می / سمیه امینی‌؛ ارتباطات و نقش آن در مهمان‌نوازی/ شهرزاد ثابت سعیدی؛ مهمان‌نوازی  رویکردی در تعامل با دیگری در فرهنگ ایرانی/ رضا دبیری‌نژاد و بهرنگ ذوالفقاری؛ نقش شبکه‌های اجتماعی در میهمان‌نوازی و پیشینه سنتی آن در ایران/ حمید شاکری؛ اهمیت گردآوری تاریخ شفاهی میهمان‌نوازی/ سعید میرمحمدصادق؛ جایگاه وقف و خیرات در مهمان‌نوازی ایرانیان چاهیان بروجنی و فهیمی‌پور؛ تحلیل آداب میهمانی در قابوس‌نامه/ صد مثل از فرهنگ عامه ایران درباره میهمانی / فاطمه توکلی؛ آداب میهمان‌داری در خانقاه / زکیه بیات؛ میهمان‌خانه حضرتی / محمدباقر مشکاتی؛ مهمان‌نوازی ایرانی‌ها از نگاه جهانگردان ژاپنی / نادره جلالی؛ مهمان نوازی ایرانیان عصر صفویه در سفرنامه‌های اروپایی / فاطمه یاقوتی و سعیده سلطانی‌مقدم؛ ساختار پوشاک میهمان و میزبان در نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای/ معصومه امامقلی؛ مرور روشمند منابع مرتبط با میهمان‌نوازی ایرانی و اسلامی / مهناز جعفری
https://t.me/sanglajpublication

گزارش شب محمدجعفر یاحقی در روزنامهٔ خراسان
۶ اسفندماه ۱۴۰۱


@kheradsarayeferdowsi

     🔹🔹 شب محمدجعفر یاحقی🔹🔹
 
مجلهٔ بخارا با همکاری دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، قطب علمی فردوسی و شاهنامه، انجمن پایندان و خردسرای فردوسی، ششصدوپنجاه‌و‌‌پنجمین شب را به‌نام دکتر محمدجعفر یاحقی برگزار می‌کند.
 
#سخنرانان:
🔹 عبدالغفور آرزو
🔹 شمس‌الحق آریانفر
🔹 خدیجه بوذرجمهری
🔹 محمدحسین پاپلی یزدی
🔹 سیدمهدی زرقانی
🔹 علی‌اشرف صادقی
🔹 قطب‌الدین صادقی
🔹 نعمت‌الله فاضلی
🔹 علی دهباشی

🔸و گفتارهایی از :
احمد کریمی حکاک، مهدی امین‌رضوی، محمود امیدسالار، نسرین عسکری، تورج دریایی، آنا کراسنوولسکا، عبدالغفور آرزو، شاه‌منصور شاه‌میرزا، عبدالقیوم قویم، گلرخسار صفی‌اوا، خاویر هرناندز، علیم اشرف‌خان، اخلاق آهن، مریم مؤذن، فرهاد وداد، رجبعلی لباف خانیکی، ابوالقاسم قوام، غلامحسین غلامحسین‌زاده و دانیلا منگینی.

 
🔸#زمان: پنجشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۱، ساعت پنج بعدازظهر

🔸#مکان: دانشگاه فردوسی، دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، تالار فردوسی


🔹این برنامه همزمان از اینستاگرام قطب علمی و خردسرای فردوسی و مجلهٔ بخارا پخش می‎شود.


@kheradsarayeferdowsi