♻️دکارت عشق‌ست ، اما حقیقت تر عزیزتر
-من می اندیشم( یا شک می‌کنم )
-در نیستی ، اندیشه ( شک) هم وجود ندارد
-پس من هستم که می‌اندیشم.
قیاس از نوع مضمر و صحیح
می‌شود در رکن دوم ، تشکیک هایی روا داشت ، ولی ابدا آنچنان غلط نیست که بشود گفت : مغالطه‌ی قیاس #مضمرمردود صورت پذیرفته.
با این صورت‌بندی که احتمالا مد نظر دکارت بوده می‌توان گفت ادعای مغالطه بودن و #مصادره_بمطلوب بودن این گزاره که #دکارت فلسفه‌ی خود را بر آن بنا نهاد اشتباه‌ست.
اما یک نکته وجود دارد ، اگر بپذیریم در نیستی ، شک هم وجود ندارد ( که پذیرشش معقول‌ست ) ، پس می‌توان ادعا کرد « من صبح از خواب بیدار شدم ، پس هستم.»
« من صبحانه خوردم ، پس هستم . »
و می‌توان نتیجه گرفت « شک گرایی افراطی ، کاری عبث و بی‌هوده است و باید بپذیریم اگر به فکر پیشرفت معرفت هستیم باید برخی چیزها را چشم و گوش بسته بپذیریم . چیزهایی مثل وجود جهان خارج از ذهن ، اصلی که می‌شود تشکیک هایی بر آن ابزار کرد اما ثابت هم نشده که غلط‌ست ، هم چنین این فرض که « فقط مسائل تجربه پذیر ، می‌توانند شامل پژوهش علمی و عقلی شوند و ...»
برای آشنایی با این بحث مطالب زیر را مطالعه کنید .
#معرفت_شناسی
#پاسخ_تمرین
#تفکرنقاد
#راسیونالیسم
#ایده_آلیسم
#چرندیات_پست_مدرن
@mghlte | عصر روشنگری
@Tnaghad | مثال‌زنده‌ی مغالطات
▪️معرفت علمی و پیشفرض های آن
▪️ویژگی معرفت تجربی
▪️مسئله‌ی استقرا
▪️انکار گرایی
▪️ مغالطه‌ی از کجا معلوم؟
▪️ شخصیت ضد اجتماعی
▪️ساختار علوم قیاسی و اهمیت پیشفرض
▪️مغالطه‌ی رها نکردن پیشفرض
▪️مغز در خمره
▪️ مغالطه‌ی تاویل در برابر فکت
▪️ مغالطه‌ی قیاس مضمر مردود
▪️ عملگرایی
▪️فلسفه برای چیست ؟
▪️دکارت قانون شکست نور را از کجا آورد
Post #1360
236