مغالطه شماره ۱۴۲

💠شخصیت ضد اجتماعی💠

مغالطات ناشی از #پیشفرض_نادرست

(این مغالطه لزومن ارتباطی به اختلال شخصیت ضد اجتماعی که در روانشناسی مطرحست ندارد.)

این مغالطه مخصوص افرادی است که می خواهند به هر قیمتی خاص بوده و خود را خاص جلوه دهند.
این مطلب صحیح است که
«هرچه اکثریت بگوید ، الزاما درست نیست»
اما نمی توان از این حقیقت نتیجه گرفت که:
«هرچه اکثریت بگوید ، الزاما غلط است»

و باید همیشه بر خلاف جهت جامعه حرکت کرد.

این مغالطه شبیه مغالطه #مظلوم_گرایی ست.
در #مغالطه #مظلوم_گرایی گفته میشود :
چون فلان تفکر یا عقیده ، طرفداران کمی دارد یا طرفدارانش مورد ظلم واقع شده‌اند ، پس تفکری صحیح است.
صورت مغالطه 'شخصیت ضد اجتماعی' بدین شکل‌ست :
- اکثریت ،طرفدار فلان عقیده هستند یا فلان نظر را قبول دارند.
-هرنظری که توده آن را بپذیرد خطاست.
- پس از آن نظر خطا ونظر مقابلش ، صحیح است.

که اغلب بصورت #مضمر بیان میشود و رکن دوم حذف میشود.

این مغالطه نیز ، مانند بسیاری از مغالطات منشاء روان شناختی دارد و تصورات و توهمات اشخاصِ خودشیفته و خودخاص پندار باعث می شود که در ورطه‌ی این مغالطه و خطای شناختی بیفتند.

شاید بتوان ادعا کرد که در بسیاری از جوامع ، اکثریت مردم ،از لحاظ فکری مقلد هستند و نظریات شان را در حوزه‌های مختلف از روی تحقیق و تامل به دست نیاورده اند ، درعین حال ممکن است عقیده ای بدون تحقیق به دست آید ، اما به صورت تصادفی صحیح باشد.
به صرف اینکه توده بدون فکر ، نظری را پذیرفته
و
بدون دلیل مستقل و صحیح
نمیتوان نتیجه گرفت که نظرات جمع غلط است.
همانطور که قبلاً بیان شد ما بدون #پیش_فرض و با شک و انکار همه چیز ، نمی توانیم به حیات روزمره خود ادامه بدهیم ، چه برسد به حیات فکری و انجام فعالیت علمی و غیره.
واز آنجا که شاید امکان نقادی و شک و تحقیق در همه مسائل ، هیچ گاه برای عموم مردم فراهم نشود ، بنابراین پذیرفتن نظرات عرفی جامعه بصورت پیش فرض ، به خودی خود ، کار غیر معقولی نیست ، و همین که جامعه و قوانین به مخالفان تفکرات رایج ، اجازه ی دهند آزادانه سخن بگویند و قابل توجهی از مردم - حداقل در مواجهه با آرا متفاوت - قدری تأمل کنند ، کافی‌ست . اما نمیتوان انتظار داشت مردم دائما در همه چیز شک کنند و همواره براحتی به سمت مخالف ، تغییر عقیده دهند.

مگر آن که به صورت موردی ، خواص و متفکران جامعه تحقیق کنند و با دلیل نشان دهند که عقیده و قانون عرفی جامعه در آن موضوع خاص ، اشتباه است.

مثال:
در حکومت های دیکتاتوری همواره شعارهای اخلاقی در صدر ادعاهاست ، اما چه بسا خود دیکتاتورها بدترین دشمنان اخلاقند ، نمونه اش قذافی و صدام که ...
-اتفاقا صدام و قذافی بسیار حاکمان خوبی بودند 😳 و کارهای مثبتی برای کشورشان انجام دادند ، این حرفهاکه علیهشان زده میشود ، دروغهاییست که (تیم مدیر پشت اداره جهان) ساخته اند و اکثریت مردم بدون فکر تکرار میکنند.

چنانکه در مثال مشاهده میشود این #مغالطه در بین طرفداران #تئوری_توطئه رایج است .

این مغالطه در بین هواداران برخی خوداستاد پندارها و هنرمندان هم رایجست.
این واقعیت تاریخی که "برخی هنرمندان یا فیلسوفان و آثار وافکارشان در جامعه ی زمان خود غریب افتاده و مورد بی مهری قرار گرفته اند ، اما در اواخر عمر یا پس از مرگ شناخته شده و در تحولات فرهنگی جامعه شان ، موثر بوده اند ، " برخی را به اشتباه میندازد که گمان میکنند هرکس از زبان مودبانه ی عرفی ادیبان خارج شد و حرفهای تابو شکنانه تر ، عجیب و غریب تر ، پرت وپلا تر ، مخالف تر با نظرات پذیرفته شده اجتماع ، بی ربط تر یا احتمالا غیر مودبانه تر و بیشتری زد ، خاصتر و داناتر است و سخنانش پر معنا تر است و آیندگان او را کشف خواهند کرد.

مثال:
تو هم که هر دفعه به‌ما میرسی پریودی

-به به چه سخنان حکیمانه ای ، آیندگان رموز این جملات تابو شکن رو خواهند فهمید. 😌

مغالطه #ایهام_انعکاس در این جمله وجود دارد:
هر انقلاب فکری ، یک تابوشکنی بوده.
پس هر تابوشکنی ، یک انقلاب فکری‌ست.

#فرهاد_طحانی ✍

@moghaletat2 | آرشیو مغالطات
@mghlte | عصر روشنگری
@Tnaghad | مثال زنده‌ی مغالطات
@persian_organon | ایوان چراغانی دانش

مثال زنده
مغالطه مظلوم گرایی
مغالطه سندروم گالیله
مغالطه توسل به احتمالات
مغالطه مضمر مردود
آیا شبه علم امروز علم فرداست؟''