Mr

بحث با ناقص خیالان شیوه استاد نیست،
علم افلاطون حریف جهل مادرزاد نیست...

من ندانم ز نگاه تو چه خواندم اما،
دانم این چشم همان قاتل دلخواه من است...

#حسین_فروتن

خواه در دل باش ساکن خواه در جان شو مقیم،
گر در این‌جایی ور آن‌جا دوست می‌دارم تو را...

#کمال_خجندی

آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته‌ایم،
اقرار عجز خویش همانجا نوشته‌ایم،

حاصل، دمی زیاد تو غافل نبوده‌ایم،
یا گفته‌ایم حرف غمت یا نوشته‌ایم،

از سوز اشتیاق نیارم که دم زنم،
کاتش گرفته دست و قلم تا نوشته‌آیم...

#رضی‌الدین_آرتیمانی

گر نیم‌شبی مست در آغوش من افتد،
چندان به لبش بوسه زنم کز سخن افتد...

#ملک_الشعرا_بهار

دلش به ناله نیازار و ختم کن حافظ،
که رستگاری جاوید در کم آزاریست...

#حافظ

آراسته آمد و چه آراستنی،
دل خواست بعشوه و چه دل خواستنی،

بنشست و شراب خورد و برخاست برقص،
وه وه چه نشستی چه برخاستنی...

#اهلی_شیرازی

فلک گو با من این نامردی و نامردمی بس کن،
که من سلطان عشق و شهریار شعر ایرانم...

#شهریار

لحظه وصل به یک پلک زدن میگذرد،
این فراق است که هر ثانیه اش یک سال است...

تا سحر فرهاد میزد تیشه از بخت سیاه،
تا سحر شیرین کنار خسروانش خواب بود...

زخم قلب و زخم دست و چشم و جسم خیس آب،
جان فرهاد از ازل درگیر این سیلاب بود...

عطر زلفی در مشام خسروانی خانه کرد،
داغ زلفی، کشت یاری را که در قلاب بود...

#خیبر_عاصی

می دو ساله به لب های یار من نرسد,
گل پیاده به گرد سوار من نرسد,

چها نوشته ام از بیخودی به نامه ی شوق,
خدا کند که به دست نگار من نرسد...

#سلیم_تهرانی

من ذره و خورشید لقایی تو مرا،
بیمار غمم عین دوایی تو مرا...

#مولانا

تو را در دلبری دستی تمامست,
مرا در بی‌دلی درد و سقامست,

بجز با روی خوبت عشقبازی,
حرامست و حرامست و حرامست...

#مولانا

گفت: سی سال است که استغفار میکنم از یک شکر گفتن!

گفتند: چگونه؟

گفت: بازار بغداد بسوخت اما دکان من نسوخت

مرا خبر آوردند. گفتم: الحمدالله...

دل بگفتا راه من خونین تر است،
عقل گفتا صبر کن شیرین تر است ،

عقل گفتا صبح نو پیداست باز،
دل بگفتا من هنوزم در نیاز،

دل بگفتا من شدم خونین از او ،
عقل گفتا نیست راهی سوی او،

دل بگفتا جز وی‌ام دلبر مباد،
عقل گفتا می‌رسد افسون‌نهاد،

دل بگفتا ای عجب سهل است مگر؟
عقل گفتا سهل باشد بدتر است...


دل بگفتا از چه گویی این سخن؟
عقل گفتا مرگ باشد، نغمه‌زن...

#آقای‌هـ

زیر پا بودم، به ننگ و بی‌خبر
ناله‌ام می‌رفت تا سقفِ سحر

هر که می‌آمد، لگد می‌زد مرا
رنگ و تارم را نمی‌دید از فرا

در دل قاب، آن دگر فرشِ بلند
گفت با من، نرم و آرام و پسند:

«من نبودم زان نخست تبریز زر
رشته‌ام با درد شد پیوسته زر»

«رنج باید تا شوی در قاب زر
اندر این ره نیست راهی مختصر»

#آقای‌هـ

گلی که خود بدادم پیچ و تابش،
به اشک دیدگانم دادم آبش،

درین گلشن خدایا کی روا بی‌؟
گل از مو‌، دیگری گیرد گلابش‌...

#باباطاهر

بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم،
با چشم تو می گویم من مست چنین خواهم،

من تاج نمی‌خواهم من تخت نمی‌خواهم،
در خدمتت افتاده بر روی زمین خواهم،

آن یار نکوی من بگرفت گلوی من،
گفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم...

#مولانا

چای حظ کرده از این نکته که فهمیده خودش،
موجب لمس لبت با لب فنجان شده است...