نظرات تعدادی از ادوار شورای صنفی در بحث «سیاسی بودن/نبودن شورای صنفی»
عمده صحبت‌ها مربوط به حدود دو یا حتی سه سال پیش است.
✍🏻 بابک بهادری، دبیر شورای صنفی دانشگاه شریف از ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ تا ۴ مهر ۱۳۹۰:
یک بحثی همیشه داخل تشکل‌های صنفی وجود داره: اصل بر این هست که اون تشکل‌ها، صنفی هستن. یعنی تشکیل داده شد‌ه‌ان که مسائل صنفی رو پیگیری کنن و اگر با بحث‌های سیاسی قاطی بشن اون تشکل‌ها آسیب می‌بینن چون بحث‌های سیاسی، بحث‌های هیجانی‌ان. ولی چون دانشجوهایی که فعال هستن و سرشون برای کارهای دانشجویی درد می‌کنه تک‌بعدی نیستن، معمولاً دانشجوهای صنفی، دانشجوهای سیاسی هم هستن. کسی که فعال و پیگیره، یه گرایش سیاسی هم داره و کار سیاسی هم می‌کنه. اون‌موقع‌ها آقای محمد رسولی هم این مدلی بودن و این‌طور نبود که فقط کار صنفی بکنن. من اولین بار ایشون رو توی اردوی راهیان نور دیدم؛ یعنی تو قطار با هم بودیم و اون‌جا با هم صحبت می‌کردیم. قضیه دفن شهدا و این‌ها رو برای ما تعریف می‌کرد. یعنی می‌خوام بگم که آقای محمد رسولی هم خودشون یک گرایش و فعالیت و نظر سیاسی داشتن و این‌طور نبود که بگن «من یک آدم صنفی‌ام و فقط دغدغه صنفی دارم». داخل شورا مرکز هم این موضوع مشخص بود. یک عده از بچه‌ها نزدیک به انجمن اسلامی بودن، یک عده هم نزدیک به بسیج بودن و این دو دسته همیشه داخل شورا کشمکش داشتن. همیشه بچه‌های انجمن می‌خواستن دبیر شورا نزدیک به بچه‌های انجمن باشه، بچه‌های بسیج هم همیشه می‌خواستن دبیر شورا نزدیک به بسیج باشه. ولی خب چه آقای محمد رسولی، چه آقای علیرضا رضواندوست، چه من، چه آقای مرتضی ملکیان [دبیر دوره دوازدهم، سال ۱۳۹۳-۱۳۹۴]، خلاصه همه و همه دبیرها همیشه سعی داشتن که شورا سیاسی نشه، ولی این رو نمی‌شه انکار کرد که بالاخره تفکرات اون افراد روی روند شورا اثر می‌ذاشت. این‌که کجا موضع بگیرن و کجا موضع نگیرن... نمی‌تونه اثر نذاره اصلاً. یک موضوع غیرقابل انکاره.
🆔 @SUT_Archive_else