FYODOR DOSTOEVSKIY:

Eng avvalo, o'zingga yolg'on gapirma. O'ziga yolg'on gapirib, o'z yolg'onini tinglayvergan odam oxir-oqibat o'zida ham, atrofida ham haqiqatni ajrata olmay qoladi va shu tariqa o'ziga ham, boshqalarga ham hurmatini yo'qotadi. Hurmatsiz qolgach, sevishdan to'xtaydi, va sevgisiz o'zini band qilish, chalg'itish uchun ehtiroslar va qo'pol lazzatlarga berilib, illatlarida hayvoniylikka tushib ketadi — bularning bari boshqalarga va o'ziga tinimsiz yolg'on gapirishdan kelib chiqadi. O'ziga yolg'on gapiradigan odamni har qanday odamdan ko'ra osonroq xafa qilish mumkin. Bilasanmi, gohida xafa bo'lish juda yoqimli, shunday emasmi? Odam hech kim uni haqorat qilmaganini biladi, lekin o'zi haqoratni o'ylab topgan, uni bo'rttirib, chiroyliroq ko'rsatish uchun yolg'on qo'shgan, bir so'zga yopishib olib, pashshadan fil yasagan — buni o'zi ham biladi, ammo baribir birinchi bo'lib xafa bo'ladi va bu norozilikdan katta zavq topgunicha unga berilib ketaveradi, natijada bu chinakam qasoskorlikka aylanib ketadi.

"Aka-Uka Karamazovlar"dan

Shunday deb bilgan odamlaringizga yuborib qo'ying.

@soliefs