متأسفانه من به فرآورده‌های گوشتی، همچون سوسیس و کالباس و امثالهم، حساسیت گوارشی دارم لکن برخی اوقات نمی‌توانم بر هوسم غلبه کنم و سالی چندبار، عوارضش را به جان می‌خرم و میل می‌نمایم. امروز یکی از آن چندبارها بود.

دلم لک زده‌بود برای هات‌داگ چررررک. از آن‌ها که ازش روغن می‌چکد و می‌دانی توی روغن سوخته‌ی صد روز مانده، سرخ شده‌اند. از آن‌ها که خیارشورهایش پلاسیده و گوجه‌هایش له و لورده شده. از آن‌ها که نان باگتش کاملاً بیات و سفت است. از آن‌ها که می‌دانی نامرغوب‌ترین سوسیس بازار است و نمی‌دانی گوشت چه موجودی، زیر دندانت قرچ قرچ می‌کند. از آن‌ها که یک کاغذ‌کاهی زپرتی دورش پیچیده شده و روی کاغذکاهی، اثر انگشت‌های چرب و چیلی شاگرد بی‌دست‌وپای ساندویچی نقش بسته. از آن‌ها که باید مراقب باشی سبیل و پشم‌وپیل آشپز را قبل از بلع، استخراج کنی. از آن‌ها که باید به ضرب و زور آب و نوشابه پایین بدهی.
علیٰ ایّ حال، توی اسنپ یک ساندویچی گمنام پیدا کردم و نظرات را خواندم که همه از بهداشت و کیفیتش ناراضی بودند. محض احتیاط تا رسیدن سفارشم یک قرص فاموتیدین و کلینیوم‌سی هم خوردم اما چشمتان روز بد نبیند.

پیک اسنپ‌فود، یک جعبه‌ی شیک و پیک دستم داد که نصفش با سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ی تر و تازه پر شده‌بود و نصف دیگرش دو نیمه ساندویچ جا خوش کرده‌بود‌. حسابی توی ذوقم خورد اما ناامید نشدم و گفتم شاید ساندویچ به‌خاطر بیات‌بودن نصف شده‌باشد لکن متأسفانه این‌گونه نبود. کاغذ دور ساندویچ بسیار باکیفیت بود و نوشته‌های خارجکی رویش درج شده‌بود. محتویاتش هم شامل چندتا هات‌داگِ ننه‌مرده بود که داشتند بین قارچ و پنیر و کاهو و کوفت و زهرمار خفه می‌شدند. چند کاسه‌ی کوچک حاوی سس‌های مختلف هم ضمیمه‌اش بود. حتی چنگال یک‌بار مصرف هم داشت که خدایی‌نکرده، سیب‌زمینی‌ها را با دست نخوریم‌. خلاصه که کوفتم شد و سریع رفتم توی نظرات اسنپ‌فود نوشتم من ساندویچ چرک می‌خواستم نه ساندویچ سوسولی. تازه دیدم که چند نفر از ارتقاء و پیشرفت فست‌فودی مذکور تقدیر و تشکر کرده‌اند. لااقل کاش قرص نخورده‌بودم و دل‌درد می‌کردم که فکر کنم ساندویچ چرک خورده‌ام و هوسش از سرم بیفتد.

@mahboubeman

از شکم‌نویسی‌های سرکار خانم رضایی

#از_شکم‌بازها

📝 @shekamnevis