Роўна трыццаць гадоў таму я, студэнт БДУ, зайшоў на сядзібу БНФ на Варвашэні, 8 - і нейкі рудавусы дзядзька ў касцюмчыку ды акулярах даў мне на распаўсюд пачак улётак з запрашэннем на Дзень Волі. Штук трыста.

У нас у студгарадку жыве тысячы дзьве, кажу. Давайце больш. Дзьве тысячы? Распаўсюдзіш? Так я пазнаёміўся з Вячаславам Сіўчыкам.

Вячаслаў Сіўчык стаў "хросным бацькам" Маладога Фронту ў 1996-1997 гадах.

Сіўчык з ягонай чыста беларускай ахвярнасцю, працай на знос і геніяльнай учэпістасцю стаяў за арганізацыяй самых масавых акцыяў БНФ другой паловы 1990-ых, якія далі Беларусі цэлае пакаленне змагароў.

Трымаў шматдзённую галадоўку разам з Юрыем Хадыкам. Займаўся прадпрымальніцкім рухам. Кіраваў намётавым мястэчкам на Плошчы 2006 года. Стварыў Рух салідарнасці "Разам" - і дзясяткі гадоў арганізоўваў шэсці ды вандроўкі да памятных датаў. Абараняў Курапаты.

Цяпер Вячаслаў Сіўчык выступае на штотыднёвых акцыях беларусаў Варшавы пад бел-чырвона-белымі сцягамі.