Вольга Зазулінская далучылася да беларускага руху ў стаўбцоўскім Маладым Фронце, у камандзе Аляксея Шыдлоўскага.

Яшчэ ў 1998-ым гэтая каманда распісала ўсе Стоўбцы надпісамі "Жыве Беларусь!", сарвала лукашэнкаўскі сцяг з даху райвыканкаму і павесіла там бел-чырвона-белы. Старшыня райвыканкаму, кажуць, глядзеў на гэта і плакаў.

Той маладафронтаўскі зарад беларускасці і змагання Воля захавала на ўсё жыццё - паўсюль дапамагала іншым і заставалася моцнай беларускай.

І, канечне, у 2020-ым Воля была адной з першых, хто падтрымаў і падхапіў пратэсты.

Стварала ў Беларусі валанцёрскія сеткі з "Краінай для жыцця", арганізоўвала працу шэлтараў для тых, хто выехаў і каго вывезлі, дабраахвотнікаў ва Украіне.

Сам быў сведкам, як Вольга Зазулінская на сустрэчы з прадстаўнікамі амерыканскай амбасады распавядала пра стан і праблемы дэпартаваных палітвязняў. Напорыста, учэпіста, моцна, па-беларуску - так, як мог бы гэта рабіць сапраўдны беларускі міністр сацыяльнай абароны, для якога галоўнае - інтарэсы беларусаў.