У Змітра Дашкевіча ёсць вялікі дар ад Бога. Калі ён гаворыць - хочацца слухаць.

Бо тое, пра што гаворыць Дашкевіч - ён пражыў і перажыў.

Калі ён кажа пра беларускую мову - за гэтым стаяць дзесяцігоддзі прынцыповай беларускамоўнасці, у тым ліку ў турме. Калі пра сям'ю - у яго цудоўная беларуская сям'я, чацьвёра дзяцей, якія таксама размаўляюць па-беларуску. Калі пра палітыку - ён ахвяраваўся ў адным Маладым Фронце так, што хопіць на дзесяць жыццяў.

Ягоныя акцыі пачатку 2000-ых - залаты фонд нацыянальнага супраціву.

І калі Дашкевіч кажа пра Бога - абавязкова паслухайце. Бо Дашкевіч, якога ведае ўся Беларусь, пачаўся якраз тады, калі ён паверыў у Ісуса Хрыста.

І на малітве за Беларусь, калі ён моліцца, і калі чытаюць Біблію (па-беларуску, у перакладзе Антонія Бокуна) такую глыбіню слова пачуеш ня ў кожнага пастара.

Вернік. Цясляр. Муж. Бацька. Пісьменнік. Прапаведнік.

Дашкевіч, які часта гаворыць ня тое, што нам падабаецца, а тое, чаго мы ўпарта ня хочам пачуць.

Вось такіх людзей і трэба слухаць.