Сотні людзей выйшлі на Дзень Волі ў Вільні - і гэта было натхняльна!

Вялізны дзякуй найперш камандзе "Дапамогі" Наталлі Калегавай, якая апошнія гады рыхтуе свята - з калонай байкераў і аўтамашынаў са сцягамі, з наведваннем віленскіх некропаляў, з партрэтамі дзеячаў БНР, з мітынгам і шэсцем пад бой барабанаў да "Варты святла"!

Дзякуй усім, хто прыйшоў - нёс сцягі, гукаў, запальваў знічкі, вёў стрымы для медыяў.

Дзякуй цудоўным беларускім святарам, якія на Росах І Ефрасіннеўскіх могілках тлумачылі новаму пакаленню беларускага руху, на чыіх плячах мы стаім.

Дзякуй Старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонцы Сурвіле за прачулы і глыбокі зварот. Дзякуй Святлане Ціханоўскай - яе прамова да віленскіх беларусаў была складзеная ясна і якасна, па ўсіх правілах еўрапейскай палітыкі.
Дзякуй Дзянісу Кучынскаму, сапраўднаму дыпламату, які скарае сэрцы літоўцаў дасканалым веданнем мовы краіны, якая нас прыняла.

Дзякуй сябрам Беларусі, дэпутатам літоўскага Сейму - Жыгісу Павільёнасу, Русланасу Баранавасу, Томасу Тамілінасу - якія прыйшлі прывітаць беларускі народ і павіншаваць яго са святам.

Дзякуй музыку Юрыю Стыльскаму - ягоныя спевы пад гітару запалілі Вільню.

Мяне моцна ўразілі сем'і з дзецьмі ў бел-чырвона-белым - малечы гарэзавалі пад вялізнымі бел-чырвона-белым і літоўскім сцягамі і заводзілі скандаванні на шэсці.

Настрой віленскага Дня Волі нагадаў мне найлепшыя менскія акцыі на 25 сакавіка.

Гартаю стужкі ў сацсетках - і бачу: Дзень Волі сапраўды стаў народным святам.

А народ, які мае свой Дзень Волі, перамагчы немагчыма!