اجراهای من را از دیوان حافظ بر پایه‌ی نسخه‌ی خطی سال ۸۰۱ از کانال آپارات ببینید:

https://www.aparat.com/v/lbwv7ic


متن غزل حافظ بر اساس نسخه ۸۰۱

ساقی! به‌نورِ باده بَراَفروز جامِ ما
تا دوْرِ روزگار بگردد به‌کامِ ما[3]

ما در پیاله عکسِ رخِ یار دیده‌ایم
ای بی‌خبر زِ لذّتِ شُربِ مُدامِ ما

چندان بوَد کرشمه و نازِ سَهی‌قَدان
ک‌آید به‌جِلوه سَروِ صنوبرخرامِ ما

هرگز نمیرد آن که دِلَش زنده شد به‌عشق!
ثبت است بر جَریده‌یِ عالَم دوامِ ما

تَرسم که صَرفه‌ئی نبَرَد روزِ بازخواست
نانِ حَلالِ شیْخ زِ آبِ حَرامِ ما!

ای باد! اگر به گُلشنِ اَحباب بگذری،
زنهار عَرضه دهْ بَرِ جانان پیامِ ما

گو: نامِ ما زِ یاد به‌عمدا نمی‌بَری![4]
خود آید آن که یاد نَیاری زِ نامِ ما

حافظ! زِ دیده دانه‌یِ اَشکی همی‌فشان
باشد که مرغِ وصل کُنَد میْلِ دامِ ما

دریایِ اَخضَرِ فلَک و کَشتیِ هلال،
هستند غَرقِ نعمتِ حاجی‌قَوامِ ما

[1] این غزل در نسخه‌یِ علامرندی هم هست. ترتیب ابیات: (1و2و5و*و6و7و8) و این بیت را افزون دارد:

* بگرفت همچو لاله دِلَم در هوایِ سَروْ / طوبیٰ نهال قدّ‌ِ صنوبرخرامِ ما

[2] این بیت هم در نسخه‌هایِ دیگر هست:

مستی به‌چشمِ شاهدِ دلبَندِ ما خوش است / زآن‌رو سپرده‌اند به مستی زمامِ ما

[3] «مُطرب! بگو که کارِ جهان شد به کامِ ما»

[4] علامرندی: «گو: نامِ ما زِ یاد به‌عمدا چه می‌بَری؟»

سهیل قاسمی

اگر زحمتی نیست مشترک کانال آپارات من شوید

شماره بر اساس کتاب دیوان حافظ تصحیح قزوینی و غنی: 011
شماره بر اساس کتاب دیوان حافظ بر پایه نسخه‌ی خطی ۸۰۱، پیرایش و نگارش سهیل قاسمی: 002

@Setiq