شَهِ شُنبُل کاکُل 🤪 (٧۵٨)
 
بلبل و سَرو و سَمَن، یاسمن و لاله و گُل،
هست تاریخِ وفاتِ «شَهِ سُنبُل‌کاکُل»
 
خسروِ رویِ زمین، عوضِ زَمَن بو اسحاق،
که بُد از طلعتِ او تازه و خندان گُل و مُل
 
جمعه بیست و دومِ ماهِ جمیدالاولی
تا پَسین بود که پیوسته شد از جُزوْ به کُل
 
 
حروفِ «شه سنبل کاکل» به ۵١٨ می‌رسد که درست نیست.
«شه شنبل کاکل» معادل ٧۵٨ است که تاریخ درگذشت ابواسحاق اینجو دانسته‌اند.
امیر جمال‌الدین شاه شیخ ابواسحاق (۷۲۱−۷۵۸ ق)
و هم‌چنین جمع حروفِ واژه‌هایِ مصراعِ نخستِ این شعر مرثیه (ماده تاریخ)، «بلبل سرو سمن یاسمن لاله گل» به عدد ٧۵٧ می‌رسد. که یک سال پس و پیش طبق قاعده‌یی که الآن به‌خاطر ندارم، درست بوده.



حالا نمی‌دانم غرضی داشته سنبل را شنبل کرده یا می‌گفته‌اند آن‌زمان یا چی...
ولی کاکل را جاهای دیگر هم به‌کار برده که باید ببینیم که می‌توان به ابواسحاق اینجو ربط داد یا نه
و چیزِ عجیبِ دیگر:
همه‌جا
راستی خاتمِ فیروزه‌یِ بو اسحاقی
خوش درخشید ولی دوْلتِ مستعجل بود نوشته‌اند،
نسخه‌ی ٨٠٣: خاتمِ فیروزه‌یِ توران‌شاهی

سهیل قاسمی

@Setiq