یک قصیده‌ی نایاب از حافظ 😍

مرا دلی‌ست پریشان، به‌دستِ غم پامال
چنین که هیچ‌کس‌ام نیست واقفِ احوال
 
شکسته‌خاطر ام و تنگ‌دل چو حلقه‌یِ میم
خمیده‌پشت و جفادیده گاهِ غصّه چو دال
 
تن‌ام زِ مویه چو مو شد زِ جوْرِ دوْرِ دغا
دِلَم زِ غصّه‌یِ گَردونِ دون زِ ناله چو نال
 
بِداد آبِ رخ‌ام را به باد آتشِ غم
چو خاکِ راه شدم خوار تا شدم پامال
 
مرا قَدی چو اَلِف بود، راست تا غایت!
کنون زِ غصّه‌یِ ایّام شد خمیده چو دال
 
فتاده سَر به کمندَ م؛ اسیر و پا در بند
به‌دستِ اَندُهِ دوْرانِ بی‌وفا چو غزال
 
من ام اسیر شده در کَفِ غَمِ ایّام
چو تیهویی که مُقَیّد شود به مِخلَبِ دال
 
نصیب‌ام از ستمِ چرخ، جوْر شد شب و روز
نصاب‌ام از فلکِ سِفله فاقه شد مَه و سال
 
زِ مُلکِ خویش، به غربت فتاده‌ام ز این سان
که نیست‌ام زِ جهان یک دِرَم زِ مال و مِنال
 
عزیمتِ وطنِ خود نمی‌توانم کرد
بمانده عاجزِ مسکین چو مرغِ بی پَر و بال
 
غریب و مُفلس و محتاج، در چنین شهری
به‌هیچ نوْع ندارم زِ خَلق نطقِ سوال
 
چنان زِ مُفلسی و جوْع، شوْقِ زَر دارم،
که آرزو بوَدَش تشنه را به آبِ زلال
 
غرَض! که دوش زِ عقل این سوال می‌کردم
که: از زمانه اجابت که‌را ست حرف و سوال؟
 
زِ دَهرِ جوْر و جفا جو، وفا طمع کردن،
زهی تصوّرِ باطل! زهی خیالِ مُحال!
 
عروسِ طَبع، جواب‌ام زِ حِجله‌یِ دل داد
که: هست مَنبَعِ احسان و بحرِ فضل و نَوال
 
جنابِ آصفِ دوْران، جلالِ دوْلت و دین
که در جهان نَبُد و نیست‌اش نظیر و مثال

بُلندهمّت و عالی‌جناب و کیْوان‌قَدر
خجسته‌طالع و فرّخ‌رُخ و همایون‌فال
 
به مَدحِ سروَرِ دوران چگونه بگشایم
لب از سراچه‌یِ فکرت؟ چو نیست‌اش اَمثال
 
گَهِ سَخا چو گشاید دو دستِ جود و کَرَم
وُجودِ سائلِ مسکین رَسَد به عِقدِ لآل
 
به روت کَرد کسی مِهر را مُناسب؛ از آن
شوَد زِ رَشک به هر ماه، ماه، بَدر و هلال
 
فلَک غلام و مُطیعِ تو باد ای مَسرور!
چو مُقبِل و فَرِح و شادی و بشیر و بلال
 
زوال باد همیشه به قُربِ اَعدایَت
مباد منصب و جاهِ تو را نشانِ زوال
 
به فضل و جود و سَخا و مُرُوّت و مَردی
بِزی تو فَرد همیشه میانِ جمعِ رجال
 
به‌دهر نیست چو تو خوب‌سیرت و خوش‌خوی
دُرِست قوْلِ سُخن‌راست‌گویِ نیک‌فِعال
 
به‌گاهِ بَزم، چو حاتَم عطا ست پیشه‌یِ تو
به‌روزِ رَزم، چو روئین‌تنی و رستمِ زال
 
به خاکِ پایِ عزیزَت! که خاکسارِ غم ام
که مونسی‌ست قدیم و ندیم در همه‌حال
 
مدام فُرصت و نُصرت ملازم‌ات بادا!
قرینِ دوْلت و بخت و سعادت و اِقبال

#حافظ

سهیل قاسمی
@Setiq

https://t.me/Setiq/4397


YouTube