قصّه‌هایِ من و ۸۰۱ 🤪

ای ملامت‌گر! خدا را! مَه ببین و رو ببین!

ببین تو رو خدا! 😍

میگه کسانی که می‌رن آفتابو عبادت می‌کنن، دلبرِ ما رو ندیده‌ن که رفتن عابد ِ آفتاب شده‌ن!

تو هم که منو داری ملامت می‌کنی...
تو رو خدا! ماهو ببین، چهره‌ی یار ِ منو ببین!

الان هم برای این که بخواهیم شباهت ِ چیزی رو به چیزی بگیم از این ترکیب استفاده می‌کنیم.

رو‌ مبین آن رو ببین یعنی چی آخه! 🤪

حالا یه نکته‌ی دیگه از خطّ و ربط ِ جناب ابرقویی، کاتب ِ نسخه‌ی ۸۰۱ این که:
«ببین» ها را «به‌بین» نوشته همه‌جا!
قبلی‌ها هم دیده‌بودم و یه تعجّب ِ کوچولو می‌کردم و می‌گفتم نه! حالا ببینی چی شده! این، همه‌ی «بـ» ها رو می‌چسبونه! و «ببین» می‌نوشتم! تا جایی که به این غزل که رسیدم و توی فایل وورد خودم یه فایند و ریپلیس کردم همه‌ی «ببین» ها را کردم «به‌بین» 🤪
بعد برگشتم یکی یکی از روی نسخه چک کردم دیدم بله. همه را همین جوری نوشته! به‌بین تفاوت ِ ره...!
نمی‌دونم دلیل‌اش چیه ولی خیلی جالب بود!

سهیل قاسمی

@Setiq