گاهی چنان بد ام که مبادا ببینی‌ام
حتا اگر به دیده‌یِ رؤیا ببینی‌ام

من، صورتم به صورت ِ شعرَم شبیه نیست
بر این گمان مباش که زیبا ببینی‌ام

شاعر شنیدنی‌ست، ولی میْل، میْل ِ توست
آماده‌ای که بشنوی‌ام، یا ببینی‌ام؟

این واژه‌ها صراحت ِ تنهایی ِ من اند
با این‌همه، مخواه که تنها ببینی‌ام

مبهوت می‌شوی اگر از روزن‌ات شبی
بی خویش، در سماع ِ غزل‌ها ببینی‌ام

یک قطره ام و گاه چنان موج می‌زنم
در خود، که ناگزیری دریا ببینی‌ام

شب‌هایِ شعرخوانی ِ من، بی فروغ نیست!
امّا تو با چراغ بیا تا ببینی‌ام

محمدعلی بهمنی

@Setiq