نشست زنده اینستاگرامی
واکاوی قصیده نخست خاقانی
دکتر یحییٰ عطایی
عزیزی کوتنایی
سهیل قاسمی
سه‌شنبه ششم شهریور
قصیده شماره ۱ خاقانی
بخش دوم
لاف ِ یک‌رنگی مزن! تا از صفت چون آینه
از درون‌سو تیرگی داری و بیرون‌سو صفا
آتشین داری زبان و دل‌سیاهی چون چراغ
گِرد ِ خود گَردی؛ از آن تردامنی چون آسیا
رخت از این گنبد برون بَر گر حیاتی باید ت
ز آن که تا در گنبدی، با مردگانی هم‌وِطا
نفْس عیسا جُست خواهی، راه کُن سویِ فلک
نقش ِ عیسا در نگارستان ِ راهب کُن رها
برگذر ز این تنگ‌نایِ ظلمت؛ اینک روشنی!
درگذر ز این خشک‌سال ِ آفَت؛ اینک مرحبا!
بر در ِ فقر آی تا پیش آید ت سرهنگ ِ عشق
گوید: ای صاحب‌خراج ِ هر دو گیتی! اندر آ
آپارات | YouTube
@Setiq
Post #4306
1.16K
- 👍 8
- ❤ 2
- 👎 1