به پایان آمد این دفتر، حکایت هم‌چنان باقی
به صد دفتر نشاید گفت حَسبُ‌الْحال ِ مشتاقي

کِتابٌ بالِغٌ مِنّی حَبیباً مُعْرِضاً عَنّي:
أَنِ افْعَلْ ما تَریٰ! إِنّي عَلیٰ عَهْدي وَ میثاقي

نگویم نسبتی دارم به نزدیکان ِ درگاه‌ات
که خود را بر تو می‌بندم به سالوسي و زَرّاقي

أَخِلّائي وَ أَحْبابي! ذَروُا مِنْ حُبَّهِ مابي
مَریضُ العِشْقِ لا یَبْریٰ؛ وَ لا یَشْکو إِلَی الرّاقي

نشان ِ عاشق آن باشد که شب با روز پیوندد
تو را گر خواب می‌گیرد، نه صاحب‌دَرد ِ عُشّاقی

قُمِ امْلَأْ وَ اسْقِنی کَأْساً! وَ دَعْ ما فیهِ مَسْموُماً
أَما أَنْتَ الَّذي تَسْقي، فَعَیْنُ السُّمِّ تِرْیاقي

قدَح، چون دور ِ ما باشد، به هُشیاران ِ مجلس دهْ
مرا بگْذار، تا حیران بمانَد چشم در ساقی

سَعیٰ فی هَتْکي الشّاني، وَ لَمّا یَدْرِ ما شاني
أَنَا المَجْنونُ لا أَعْبا بِإِحْراقٍ وَ إِغْراقِ

مگر شمس ِ فلک باشد بدین فرخنده‌دیداري
مگر نفْس ِ مَلَک باشد بدین پاکیزه‌اخلاقي

لَقیتُ الْأُسْدَ فِی الغاباتِ لا تَقْویٰ عَلیٰ صَیدي
وَ هٰذَا الظَبْيُ في شیرازَ یَسْبیني بِأَحْداقِ

نه حُسن‌ات آخری دارد، نه سعدی را سخن پایان
بمیرد تشنه مُستَسقی و دریا هم‌چنان باقی

https://t.me/Setiq/4258

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 586 #سعدی
#سهیل_قاسمی

0586

@Setiq